Meteen naar de tekst springen
Dutch Filmworks

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> LEGENDS OF ASIA >> DRAGONHEAD, LORELEI & SAMURAI COMMANDO

DRAGONHEAD, LORELEI & SAMURAI COMMANDO
Size DOES matter!

 

Steve De Roover | 27/08/2006


Share/Bookmark

Elke zomer worden de bioscopen gebombardeerd met peperdure Amerikaanse blockbusters. De ene nog grootser dan de andere en steevast volgepropt met al dan niet doorzichtige speciale effecten. Maar ook in het land van de rijzende zon kunnen ze er wat van. Met spectaculaire (én soms controversiële) spektakels zoals onder meer Battle Royale, The Princess Blade, Azumi, Casshern en de recente Gamera en Godzilla-films, is het een zonde dat we deze topproducties niet op het grote scherm te zien krijgen. Gelukkig voor de meerwaardezoeker bestaat er zoiets als DVD. En recent bracht Dutch Filmworks drie nieuwe Japanse ‘event pictures’ op de markt.  

DRAGONHEAD, ofte Doragon Heddo, is een apocalyptische rampenfilm uit 2003. De regie was in handen van Jôji Iida, die genreadepten en liefhebbers van Aziatische cinema nog wel zullen kennen van Ring: Spiral (’98) en uiteraard Another Heaven (’00). De film is gebaseerd op de grimmige gelijknamige manga van Minetaro Mochizuki (Shark Skin Man and Peach Hip Girl). Hierdoor is de prent doorspekt met bizarre situaties en nog vreemdere plotwendingen, waar de kijker zonder enige voorkennis van de strip weinig aan heeft. Er zitten bovendien ook redelijk wat lugubere en horrorachtige scènes in, maar deze worden prima ingeblikt door regisseur Iida en dragen enkel maar realisme bij.

De film start met het ontspoorde wrak van een trein in een tunnel. Teru en klasgenoot Nobuo lijken de enige overlevenden van een catastrofale ramp te zijn en kruipen met man en macht uit het verwoeste voertuig. Nobuo lijkt echter totaal krankzinnig te worden van de shock en probeert Teru te vermoorden. Op zijn vlucht voor de moorddadige Nobuo kruist Teru het pad van het schoolmeisje Ako en samen trekken de twee door het totaal vernietigde Japanse landschap, in de hoop om nog overlevenden aan te treffen.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht uitermate simpel. Maar wanneer Iida al de diverse verhaallijnen laat ontplooien worden er veel vragen gesteld, maar weinig beantwoord. En we betrapte onszelf er dan ook op dat de interesse met elke frons stelselmatig begon af te nemen. De boodschap die de regisseur via Dragonhead tracht over te brengen is dat iedereen zijn menselijkheid ten alle tijden moet zien te behouden, ongeacht de situatie.

Dragonhead wordt gepromoot als een nieuwe The Day After Tomorrow of Deep Impact, maar is eerder te omschrijven als een losse mix tussen Daylight en Battle Royale. Het is inderdaad een rampenfilm, maar het helpt niet echt dat de speciale effecten - die toch wat de attractie van dit soort films zijn - soms uitermate belabberd blijken te zijn. Het prima acteerwerk van de jongelingen, de spectaculaire climax en de mooie soundtrack vangen gelukkig nog wat op, zodat deze Dragonhead toch geen totale sof is.

Neen, dan hebben we ons beter vermaakt met LORELEI: THE WITCH OF THE PACIFIC OCEAN, een epische en groots opgezette oorlogsfilm die historische feiten mixt met een snuifje sciencefiction. Na onsterfelijke klassiekers als Das Boot, Enemy Below en The Hunt For Red October was het voor Harutoshi Fukui ongetwijfeld geen makkelijke opdracht om een originele invalshoek te verzinnen, maar toch slaagde hij erin. Vanaf de openingsmomenten zit je geboeid aan het scherm gekluisterd. Je leeft dankzij de uitstekende acteerprestaties van de volledige cast mee met de karakters en met de strakke regie van duivel doet al Shinji Higuchi zit je daarbovenop regelmatig op het puntje van je stoel!

Teveel vertellen over het verhaal zou zonde zijn, maar toch even een vluchtige synopsis: De Japanners krijgen na de val van nazi-Duitsland de U-507 ter beschikking. Met deze immense onderzeeër moet de heldhaftige kapitein Masami en zijn bemanning een tweede Amerikaanse atoomaanval op Japan voorkomen. Aan boord van de duikboot bevindt zich een uiterst krachtig wapen, genaamd Lorelei. Bijna niemand aan boord weet wat het is of wat het doet. Eén ding is echter zeker: het moet geheim blijven voor de Amerikanen. Maar dan ontdekt Masami dat niet iedereen van de bemanning te vertrouwen is…

Dankzij enkele behoorlijke Amerikaanse acteurs en de second-unit regisseur van The Long Kiss Goodnight en Contact worden de Amerikanen niet zomaar afgeschilderd als ééndimensionale booswichten. Dit draagt enkel maar bij tot het realiteitsgehalte van de prent. Spijtig dat, hoewel men voor Lorelei een voor Japanse films redelijke budget wist los te peuteren, sommige van de CGI-effecten zo doorzichtig zijn. Maar laat dat de pret niet drukken, want Lorelei: The Witch Of The Pacific Ocean is een prima oorlogsfilm.

Van een ander kaliber, maar daarom niet minder geslaagd is het ‘time travel’-spektakel SAMURAI COMMANDO: MISSION 1549. Het betreft hier een bigbudget remake van de uit ’79 stammende Sonny Chiba cultclassic Sengoku Jieitai, beter bekend als G.I. Samurai of Time Slip. Grootste gimmick toen was het coole zicht van norse samurai’s met moderne wapens en dit is in deze update uiteraard niet anders. De plot is hier en daar drastisch aangepast, maar de grote lijnen blijven uiteindelijk hetzelfde.

De prent start in het jaar 2003. Kolonel Matoba en zijn manschappen doen mee met een uiterst geheim, maar risicovol experiment. Wanneer er iets misgaat verdwijnen deze door een gat in de tijd en komen Matoba en co terecht in het oude Japan. Twee jaar later ontdekt men een zwart gat op dezelfde plek waar de kolonel verdween. De Romeo-Unit wordt teruggestuurd naar 1549 om Matoba en zijn mannen terug te halen. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan, want het blijkt dat de op machtsbeluste kolonel is uitgegroeid tot één van de grootste krijgsheren van het tijdperk. Het wordt voor de Romeo-Unit echter een letterlijke race tegen de tijd, want als ze Matoba niet snel terugbrengen wordt het moderne Japan zoals we dat kennen opgezogen in het zwarte gat.

Regisseur van dienst van Samurai Commando: Mission 1549 is Masaaki Tezuka, die naam en faam verwierf bij Kaiju-fans als maker van een resem recente Godzilla-films. Het wordt vanaf de openingscredits dan ook onmiddellijk duidelijk dat er een allround ‘actie en entertainment’-man aan het roer staat. Hoewel deze productie niet de omvang had van een gemiddelde Godzilla-prent, zijn de actiescènes en het productiedesign toch best spectaculair te noemen. De man verantwoordelijk werd dan ook bekroond op het Asia-Pacific Film Festival! Buiten enkele gammele CGI-shots zijn de speciale effecten dik in orde en vooral het einde is om je duimen en vingers bij af te likken!

Buiten de charismatische Kazuki Kitamura, die we kennen uit Azumi 1 & 2, Kill Bill Vol. 1 en Godzilla: Final Wars, zijn er geen echte bekende koppen aanwezig. Maar dat neemt uiteraard niet weg dat er behoorlijk acteerwerk wordt afgeleverd door de cast. Dankzij de korte speelduur van ongeveer 88 minuten en de capabele regie van Tezuka heeft Samurai Commando: Mission 1549 een erg vlot tempo. Neem daarbij nog de goed bijpassende soundtrack en je zit goed voor bijna anderhalf uur topentertainment!

De drie films staan zoals het hoort widescreen op DVD en zijn met uitzondering van Samurai Commando anamorfisch uitgevoerd. Vreemd genoeg is Lorelei in een 1.78:1 formaat te bekijken in plaats van het originele 2.35:1 beeldformaat. Een slordige fout! Qua geluid hebben we telkens een Japanse Dolby Digital 5.1-track, maar ook een Japanse Dolby Digital 2.0-spoor. De hoofdfilm is steevast te bekijken met optionele en goed leesbare Nederlandse ondertitels. Extra’s zijn nergens te bespeuren.  

(Met dank aan Dutch Filmworks)

In de volgende editie is het knokken geblazen met Ten Shimoyama’s bikkelhard en spectaculair vechtspektakel Muscle Heat, ofte Masuuruhiito uit 2002. Sayonara!

In 'Legends Of Asia' neemt Steve De Roover u mee in de wondere wereld van de Aziatische cinema. Van de populaire Chinese cinema tot de eigenzinnige en dikwijls gewelddadige Japanse cinema, van de verbazingwekkende Koreaanse pareltjes tot de nog ontplooiende Thaise cinema. Voor zij die eens een stap in het donker willen zetten en voor de liefhebbers is er nu 'Legends Of Asia'.


DRAGONHEAD
Regisseur: Jôji Iida
Cast: Satoshi Tsumabuki, Sayake Takayuki Yamada
Land van herkomst: Japan
Productiejaar: 2003
Filmlengte: 122 minuten
Adviesleeftijd: 16

LORELEI: THE WITCH OF THE PACIFIC OCEAN
Regisseur: Shinji Higuchi
Cast: Kôji Yakusho, Satoshi Tsumabuki, Yu Kashii, Tyrone Power Jr.
Land van herkomst: Japan
Productiejaar: 2005
Filmlengte: 125 minuten
Adviesleeftijd: 12

SAMURAI COMMANDO: MISSION 1549
Regisseur: Masaaki Tezuka
Cast: Yôsuke Eguchi, Kyoka Suzukii, Takeshi Kaga, Kazuki Kitamura
Land van herkomst: Japan
Productiejaar: 2005
Filmlengte: 88 minuten
Adviesleeftijd: 16

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

KFD
BUITENSPEL
Dromen zijn (geen) bedrog
>>>