Meteen naar de tekst springen
Fotomontage / foto's (c) respective owners

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> VOORUITBLIK 2007

VOORUITBLIK 2007
Een jaar vol sequels en threequels

 

Hans Dewijngaert  /  Ludo Joosen  /  Alden Susa  /  Steve De Roover  /  Jos Wolffers  /  Kenny De Maertelaere  /  Michel Druart | 07/01/2007


Share/Bookmark

Het komende filmjaar belooft – maar schrijven we dat niet elk jaar? – bijzonder boeiend te worden. Naast een hele resem sequels, threequels en remakes, doemen ook enkele veelbelovende nieuwe projecten op aan de horizon. Eén probleem: we zouden liefst nu reeds al die projecten bekijken. Voorlopig blijft het bij afwachten, voorzichtig besnuffelen en watertanden. Moviegids selecteerde naar goede gewoonte de toekomstige kaskrakers. Veel plezier met onze jaarlijkse vooruitblik en veel plezier in de bioscoop in 2007!

Beowulf – Old meets new, en dat wel op een heel extreme manier: Robert Zemeckis (van o.m. Forrest Gump) heeft het oudst bekende Engelse heldendicht (de oudst bekende versie dateert van het jaar 1000 ongeveer) in beeld gebracht en daarbij de nieuwste animatietechnologieën geïntegreerd. Wat het resultaat zal zijn, moeten we nog even afwachten, maar die oude dichters hadden zeker geen gebrek aan (morbide) inspiratie. Je kan je bijgevolg aan het een en het ander verwachten. De opnames met de ‘levende’ cast zijn achter de rug, en nu wordt intens gewerkt aan de integratie van de animaties. Een tijdrovend werkje want de film wordt pas rond Halloween in de Amerikaanse cinema’s verwacht. Het verhaal van Beowulf is erg eenvoudig: Denemarken is een vredelievend land onder koning Hrothgar (Anthony Hopkins), maar plots worden ridders van de koning vermoord door het monster Grendel (Crispin Glover). Beowulf (Ray Winstone) verslaat Grendel, maar moet afrekenen met de wraak van Grendels moeder (Angelina Jolie). Andere opvallende namen in de cast zijn o.m. John Malkovich en Robin Wright Penn. Neil Gaiman staat in voor het script.

No country for Old Men – De broertjes Coen hebben zich weer eens aan de schrijftafel gezet en de fans weten wat ze kunnen verwachten: zwarte humor van de bovenste plank. No Country for Old Men is gebaseerd op het gelijknamige boek van Corman McCarthey uit 2005. Voor dit nieuwe project hebben ze zich opnieuw kunnen omringen met een mooie cast waarin vooral de namen van Tommy Lee Jones, Woody Harrelson en James Brolin (de jager) opvallen. Wat de inhoud betreft moeten we het voorlopig stellen met een heel summiere omschrijving: geweld en apocalyptische situaties ontstaan wanneer een jager toevallig een paar dode lichamen, een lading heroïne en meer dan 2 miljoen dollar in cash vindt nabij de Rio Grande. Komt je bekend voor? Ons lijkt het ook verdacht veel op het uitgangspunt van A simple Plan, een van de vele prachtfilms van de superbegaafde broertjes. Maar het zou onq ten zeerste verbazen als ze zich tevreden stelden met een doorslag van eerder werk. Een release date voor deze film is, voor zover we hebben kunnen nagaan, nog niet bekend gemaakt.

Blood Diamond - Een schitterende cast (Leonardo di Caprio, Jennifer Connelly en Djimon Hounsou), een mooi verhaal, spannende scènes vol actie,… Wat wil je nog meer? Een boodschap? Ook dat kan, maar regisseur Ed Zwick zweert dat hij er alles aan gedaan heeft om niet prekerig over te komen. Blood Diamond gaat inderdaad over bloeddiamant: diamanten die uit conflictgebieden gesmokkeld worden om er wapens mee te betalen die het conflict heviger doen opflakkeren. Dit concrete verhaal speelt zich af in Siera Leone aan het eind van de vorige eeuw. Crisis alom met een corrupte regering en zo mogelijk nog corruptere rebellen die het gezag willen overnemen. Tegen die achtergrond ontmoeten drie personages elkaar: een Zuid-Afrikaanse huurling (Leo di Caprio), een Amerikaanse oorlogsjournaliste die het traject van de bloeddiamant bloot wil leggen (Jennifer Connelly) en een eenvoudige visser (Djimon Hounsou) die het ongeluk heeft een schitterende diamant te vinden. De vraag is maar of die schitterende diamant hem in staat zal stellen zijn gezin te redden.

Ben X – Nic Balthazar kennen we vooral als filmrecensent van Radio 1 en sinds kort ook als de auteur van Niets was alles wat hij zei, een boek over Ben, een jonge autist die het slachtoffer wordt van pesterijen. Nadat hij het boek eerder omwerkte tot een theaterstuk onder de titel Niets, heeft Nic Balthazar er nu een film van gemaakt. Het verhaal is gebaseerd op een gruwelijk faits divers: een 17-jarige jongen met een licht vorm van autisme wordt zodanig gepest dat hij van het Gravensteen in Gent de dood inspringt. Balthazar laat zich voor de film omringen door een mooie cast met daarin o.m. Pol Goossen en Marijke Pinoy als de ouders van Ben. Gregory Timmermans en Laura Verlinden vertolken de rollen van Ben en van zijn internetvriendin Scarlite. “Het wordt een Rainman, maar dan vanuit de ogen van Dustin Hoffman en niet van Tom Cruise”, vat Nic Balthasar zijn project samen. En wil je nog een reden waarom je naar deze film uit moet kijken: niemand minder dan Maurice ‘Praga Khan’ Engelen tekent voor de muziek.

The Grudge 2 – De J-horror hype dooft langzaam uit, maar met The Grudge 2 krijgen we dit jaar de laatste stuiptrekkingen. De film is in feite al de zevende keer dat regisseur Takashi Shimizu het verhaal vertelt van de geest Kayako die, nadat ze door haar man vermoord werd, iedereen lastig valt die het vervloekte huis betreedt. The Grudge 2 is het resultaat van een dagje brainstormen tussen de Japanse regisseur en producers Rob Tapert en Sam Raimi. De uitkomst is een verhaal dat drie paden tegelijk bewandelt. We volgen het lot van een groepje Amerikaanse studenten van de internationale school in Tokio die het vervloekte huis betreden; de reis van een meisje op zoek naar haar zus Karen (Sarah Michelle Gellar) uit het eerste deel; en het lot van een nieuw-samengesteld gezin in een appartementsgebouw in Chicago. Op het einde van de film vloeien de drie verhaallijnen in elkaar. Verwacht opnieuw veel geesten met witte gezichten en lange zwarte haren die onder begeleiding van plots opzwellende muziek door het beeld flitsen. Opmerkelijk: Jennifer Beals (Flashdance) maakt haar comeback op het witte doek.

Night at the Museum – De nieuwe film van regisseur Shawn Levy (The Pink Panther) valt nog het beste te omschrijven als een kruising tussen Jumanji en Zathura. Toch is Night at the Museum niet gebaseerd op een kinderboek van Chris Van Allsburg, maar wel op een verhaal van Milan Trenc. In prent speelt Ben Stiller de dromerige Larry Daley die dringend op zoek moet naar een nieuwe job. Hij krijgt een op het eerste gezicht saai werk aangeboden als nachtbewaker in het Nationaal Historisch Museum van New York. Niets is echter minder waar. 's Nachts komen alle dieren en poppen uit het museum tot leven. Met een T-Rex en Atilla de Hun op de hielen moet Larry de orde in het museum proberen te herstellen. Hij krijgt daarbij de hulp van het wassenbeeld van Teddy Roosevelt (Robin Williams), de 26ste President van de Verenigde Staten, die vastbesloten is om van Larry de held te maken die hij in wezen is. Owen Wilson en Steve Coogan zijn als miniaturen van cowboy Jebediah en generaal van het Romeinse leger de sidekicks van dienst. Ricky Gervais (The Office) heeft een cameo als dictatoriale museumdirecteur.
 
Hannibal Rising -Hannibal Rising is na Red Dragon, The Silence of the Lambs en Hannibal het vierde luik in de saga over de kannibaal en zoomt in op zijn jeugd in Litouwen. De jonge Lecter ziet hoe zijn zus op een gruwelijke manier vermoord wordt tijdens de tweede wereldoorlog. Langzaam rijpt in hem de engel der wrake. Het is regisseur Peter Webber die de jonge Hannibal op het witte doek mag brengen. Webber kennen we van het mooie Girl with a Pearl Earring. Gaspard Ulliel (Manech uit Un long dimanche de fiançailles) treedt in de voetsporen van Anthony Hopkins. Opmerkelijk is dat de verfilming van het boek al bezig was nog voordat het in de boekenwinkels te koop was.

Mr. Bean's Holiday – De vorige bioscoopuitstap van Mr. Bean, The Ultimate Disaster Movie (geregisseerd door Mel Smith), werd anno 1997 niet door iedereen even positief onthaald. Volgens de ergste criticasters deed de titel de film zelfs alle eer aan. Sindsdien hield de slungelachtige Rowan Atkinson zich vooral bezig met nevenrolletjes in films als Mayby Baby, Scooby-Doo of Love Actually. Dit jaar maakt Bean echter zijn comeback op het grote scherm in Mr. Bean's Holiday, meegeschreven door Bean-veteranen Richard Curtis en Robin Driscoll. Regisseur van dienst is een oude bekende: Steve Bendelack werkte in de jaren tachtig mee aan het onvolprezen Spitting Image. De eerste indruk van de trailer van Mr. Bean's Holiday was niet echt geweldig. Laat ons hopen dat de film beter is. Rowan Atkinson heeft inmiddels al aangegeven dat deze prent de zwanenzang van zijn meest beroemde typetje wordt.
 
Halloween – Heiligschennis! Er komt een remake van John Carpenters geniale Halloween uit 1978. Die film blijft tot op de dag van vandaag de ultieme stijloefening in spanningsopbouw. Niemand minder dan Rob Zombie is de schuldige. Zombie is de 40-jarige hardrocker die op geen litertje bloed meer of minder kijkt en het bioscooppubliek al vergastte op de horrorfestijnen House of 1000 Corpses en The Devil's Rejects. In een recent interview liet Zombie weten dat hij zich in deze negende Halloween-film zal richten op personages, sfeer en afschuw. Laat ons inderdaad hopen dat we een sterk psychologisch portret krijgen van hoe Michael Myers zich ontpopt tot seriemoordenaar in plaats van het zoveelste horrorextravaganza. Leuk weetje: voor hij aan World Trade Center begon, was regisseur Oliver Stone aan dit project verbonden.

Saw IV – Nog voor Saw III goed en wel in de zalen kwam, was het al een uitgemaakte zaak dat er ook een vierde deel zou komen. Daarover is – zoals steeds – erg weinig bekend. Het schrijfteam (Marcus Dunstan, Thomas H. Fenton, Patrick Melton en Marek Posival) is nieuw in de reeks en de naam van de regisseur is tot op heden nog niet ingevuld. Een ding is zeker: bezieler James Wan, schrijver Leigh Whannell en regisseur Darren Lynn Bousman hebben het gebouw verlaten. Zij willen zich concentreren op nieuwe projecten. Wat niet betekent dat de serie daarom dood en begraven is. Het is echter een groot vraagteken hoe de schrijvers zich uit het bloedbad dat veroorzaakt werd op het einde van deel 3 zullen schrijven.

The Hills Have Eyes II - Martin Weisz regisseerde meer dan 350 videoclips voor onder meer Brandy, Puff Daddy, Korn, Live, Crazytown, Sisqo, Nickelback, Fuel en Mel B. Niet dat het een goede film garandeert, maar we hebben er toch vertrouwen in dat hij The Hills Have Eyes II niet volledig verknoeit. De prent is het vervolg op de erg effectieve remake van de Wes Craven prent uit 1977 die Alexandre Aja ons in 2006 voorschotelde. De film eindigde met een grote opening naar een vervolg dat eigenhandig door Wes Craven en zijn zoon Jonathan geschreven werd. Daarin belandt een groepje nieuwelingen van de National Guard in de woestijn waar de gemuteerde griezels ook leven. De cast bestaat uit onbekende acteurs. Laten we hopen dat Weisz over evenveel talent beschikt als Aja. Wes Craven zelf schuift het regisseren voorlopig even aan de kant en zal in 2009 Shocker produceren, opnieuw een remake uit zijn eigen oeuvre.

Ex Drummer – Hoofdrolspeler Dries Vanhegen omschrijft de debuutfilm van kortfilmer Koen Mortier (A hard Day's Work) als een kruising tussen C'est Arrivé Près de chez Vous en Trainspotting, dus dat belooft. De film is gebaseerd op het "onverfilmbaar" geachte boek van Vlaanderens enfant terrible Herman Brusselmans en gaat over drie gehandicapte bandleden die aan Dries vragen of hij in hun bandje wil komen drummen. Komt goed uit: hij heeft helemaal geen talent. De film belooft een ware schokgolf te veroorzaken in de Vlaamse filmwereld. Opgenomen in Oostende zou de film een compromisloos beeld schetsen van Vlaanderen. Op de soundtrack beuken onder meer Millionaire, Flip Kowlier, Arno en, Guy Van Nueten. Dries Vanhegen, Norman Baert, Sam Louwyck, Gunter Lamoot, Tristan Versteven, François Beukelaers en Jan Hammenecker spelen de hoofdrollen. Oorspronkelijk zou Herman Brusselmans een cameo hebben als ontsnapte psychiatrische patiënt, maar hij sloeg dat aanbod af. Ex Drummer werd inmiddels als geselecteerd voor het Internationaal Filmfestival van Göteborg en de VPRO Tiger Awards competitie 2007 op het filmfestival van Rotterdam.

Firmin – Chris Van den Durpel probeert het nog eens in de bioscoop met een langspeelfilm over zijn favoriet typetje Firmin Crets. De ex-bokser gaat in de film op zoek naar zijn verloren liefde Germaine, waarmee hij in vroeger tijden een passionele liefdesrelatie had. Tegelijkertijd neemt hij een jonge talentvolle bokser onder zijn hoede om zijn eigenwaarde terug op te krikken. Het scenario werd geschreven door Chris Van den Durpel zelf en regisseur Dominique Deruddere. Naast Van den Durpel spelen ook Jan Decleir, Annick Christiaens, Catherine Kools en Said Assissi een rol.

Dagen zonder lief – De tweede langspeelfilm van Gentenaar Felix van Groeningen (Steve + Sky) werd afgelopen zomer opgenomen en vertelt het verhaal van vijf vrienden van vroeger die nu opnieuw samenkomen. Ze merken dat er iets veranderd is, dat de vriendschap van vroeger onzichtbaar is geworden. De hoofdrollen worden vertolkt door Wine Dierickx (Zwarte Kelly), Jeroen Perceval (Frederic), Pieter Genard (Kurt), An Miller (Blonde Kelly) en Koen De Graeve (Niek). Het productiehuis van Dirk Impens produceert de film die hopelijk even eigenzinnig is als van Groeningens sterke debuutfilm.

Man zkt. Vrouw - Pierre De Clercq (Verlengd Weekend) en Jean-Claude van Rijckeghem (Kruistocht in Spijkerbroek) schreven het scenario voor de nieuwe film van regisseur Miel Van Hoogenbemt (Miss Montigny). Jan Decleir speelt een 60-jarige schooldirecteur en weduwnaar die op de dag van zijn pensioen de bons krijgt van zijn maîtresse. De volgende dag kondigt ook zijn huishoudster aan dat ze terugkeert naar haar geboorteland. Leopolds ongevraagd hulpvaardige buurman (Wim Opbrouck) overtuigt hem een vrouw te zoeken via de website “droompartner.be”. De belangstelling blijkt overweldigend en Leopold begint afspraakjes te maken.

The Good German – Hoewel regisseur Steven Soderbergh in het laatste decennium van de vorige eeuw als een van de belangrijkste figuren van de onafhankelijke – en uiteindelijk ook meer populaire – cinema werd gezien, heeft zijn reputatie als regisseur de laatste jaren aan waarde ingeboet. Vorig jaar zagen we van hem het onopvallend in onze zalen geslopen, intrigerende Bubble en bleef hij vooral verborgen in de schaduwen als producent maar dit jaar stort hij zich opnieuw op de box-office met Ocean’s Thirteen en deze The Good German. Soderberghs fetisjacteur én productiepartner George Clooney vertolkt in deze film-noir een journalist die net na de Tweede Wereldoorlog in Berlijn bij een mysterieuze moordzaak betrokken raakt. Hij ontmoet er ook opnieuw een minnares uit een vorig leven (Cate Blanchett) en krijgt het aan de stok met zijn chauffeur (Tobey “Spider-Man” Maguire) die uiteraard iets met de moordzaak te maken heeft. Hopelijk is de prent, gepromoot door een poster die herinneringen oproept aan Casablanca en badend in zwartwitfotografie, meer dan een visueel uitstekende hommage en kan Soderbergh zijn oude troeven opnieuw uitspelen.

Curse of the Golden Flower – Na zijn in het Westen immens populaire en net om die reden soms bekritiseerde monsterproducties Hero en House of the Flying Daggers keert regisseur Zhang Yimou na het minder bekende Riding Alone for Thousands of Miles uit 2005 toch terug naar de grote, epische cinema die hem bij ons naambekendheid verschafte. In Curse of the Golden Flower zien we Chow Yun-Fat en de fantastische Gong Li als de keizer en keizerin van het Chinese rijk in de tiende eeuw. Hun huwelijk is danig bekoeld en de keizerin houdt er een relatie op na met haar stiefzoon. Wat volgt is een bloederige familietragedie met gigantische gevechtsscènes, weelderige kleurenpracht en intriges die zelfs Shakespeare zouden verwonderen.

Spider-Man 3 – In een jaar waarin we vooral veel “derde delen in een trilogie” over ons heen krijgen is dit ongetwijfeld de ongekroonde koning. Na het overweldigende succes van Spider-Man en diens technisch en narratief superieure sequel zijn de verwachtingen voor Sam Raimi’s derde luik meer dan hooggespannen. Spider-Man neemt het in deze prent op tegen maar liefst drie schurken en hoewel dat in het verleden vaak de ondergang was van een superheldenfranchise (kuch-Batman and Robin-kuch) beloven de strijdtaferelen tussen Spider-Man en diens antagonisten veel goeds. Spidey gaat namelijk de strijd aan met The Sandman (Thomas Haden Church die na Sideways wat ons betreft niets meer fout kan doen), een herboren Green Goblin (James Franco) en de buitenaardse hybride Venom. Die laatste stond oorspronkelijk niet bovenaan het lijstje van Raimi’s favoriete schurken maar de druk van de fans en Raimi’s uiteindelijke inzicht dat er toch iets interessants te vertellen viel over deze “donkere” Spider-Man deden hem zwichten. Net als in de vorige delen speelt het persoonlijke leven van Peter Parker een al even grote rol als de avonturen van zijn alter ego de spinnenman en komt zijn relatie met Mary Jane Watson (Kirsten Dunst) in het gedrang door de aanwezigheid van ene Gwen Stacy (vertolkt door Bryce Dallas Howard). Vergeet de zomerfilms van 2006; dit zou wel eens de meest succesvolle film aller tijden – voorlopig nog steeds Titanic – van de troon kunnen stoten!

Pirates of the Caribbean: At Worlds End – Het wordt een smerige strijd. Vol stoten onder de gordel en gemene uppercuts. Wie uiteindelijk als de overwinnaar het strijdtoneel zal verlaten is nog niet bekend maar het is wel een feit dat Pirates en Spider-Man het elkaar niet eenvoudig zullen maken. Of over welk soort gevecht dacht u dat we het hadden? Het laatste dat we van Captain Jack Sparrow zagen was dat hij in de gapende muil van de Kraken verdween maar dit jaar staat hij er opnieuw in wat alweer een chaotisch, maar hopelijk even knap gemaakt en plezant slotstuk (?) belooft te worden. De film, die à la Lord of the Rings en The Matrix back-to-back werd opgenomen, herenigt alle personages, duikt in de mysterieuze wateren van een mythisch hiernamaals, gooit Chow Yun-Fat en zijn Oosterse piratenbende in de smeltkroes en zou wel eens de ultieme zeeveldslag op ons kunnen loslaten: een piratenvloot neemt het op tegen de Britse schepen van Lord Beckett, terwijl onze hoofdpersonages het onderling met elkaar uitvechten en de Kraken het ene na het andere schip naar de kelder van Davy Jones sleurt. Of we dit te zien krijgen valt nog af te wachten (de geruchtenmolen brengt gunstige berichten) maar een mens mag hopen.

Shrek the Third – Hoewel we vrezen dat deze filmreeks een beetje uitgemolken raakt en de postmoderne grappen van deel een en twee hun glans ietwat verloren hebben lijkt het Dreamworks toch een goed idee om, als voorproefje op Shrek 4 en een Puss in Boots-spin-off, een derde Shrek in de zalen te brengen. Dit keer nemen de makers de legende van Koning Arthur op de korrel: als Shreks schoonvader, Koning Harold (John Cleese) van op zijn ziekbed Shrek als de troonopvolger aanduidt, besluit de groene trol om met de hulp van Donkey en Puss in Boots de jonge Artie (Justin Timberlake die opnieuw een wanhopige poging onderneemt om het ook als acteur te maken) op de troon te droppen. Ondertussen plant de verraderlijke Prince Charming een staatsgreep. Dit verhaaltje zal ongetwijfeld niet kunnen verhullen dat de plot een aaneenschakeling van naar films en televisieprogramma’s verwijzende grappen is maar wij kijken wel uit naar de aanwezigheid van Ian “Deadwood” McShane die de rol (of beter: de stem) van Kapitein Haak (na diens Tom Waits-cameo in deel twee) voor zijn rekening neemt.         
    
Fantastic Four 2: Rise of the Silver Surfer – Was de eerste Fantastic Four nog een vrij flauwe, door cartooneske effecten en misplaatste popdeuntjes geteisterde superheldenklucht dan beloven de makers om met dit vervolg de eerste echte volwaardige film over de vooral in Amerika iconische superheldenfamilie te maken. Dat Tim Story nog steeds in de regiestoel zit baart ons zorgen en Jessica Alba (hoewel uiteraard zeer geslaagde eye candy) en Ioan Gruffud blijven fout gecast als respectievelijk Invisible Woman en Mr. Fantastic maar als Story en co. erin slagen om de goeie elementen uit het origineel (Chris Evans’ geslaagd arrogante vertolking als Johnny Storm, Michael Chiklis als The Thing) vast te houden en de infantiele momenten uit te dunnen dan zou dit wel eens als X2 tegenover de eerste X-Men kunnen worden: een hele verbetering. De eerste teaser – waarin the Human Torch de intergalactische reiziger The Silver Surfer (een afgezant van de planetenetende entiteit Galactus) achternazit – toont in ieder geval een actiescène die beter is dan alles wat in deel een zat.  

The Bourne Ultimatum – Matt Damon en Ben Affleck mogen dan wel samen hun eerste voorzichtige stappen in de filmwereld hebben gemaakt, het is Damon die de industrie naar zijn hand weet te zetten. We moeten Afflecks knappe comeback in Hollywoodland zelf nog zien maar Damon duikt de laatste tijd op in films als Syriana, The Departed en zien we straks in The Good Shepherd van Robert De Niro en Ocean’s Thirteen. Verder is hij ook de frontman van een heuse actiefranchise die de derde Mission: Impossible en de nieuwe James Bond indirect wist te beïnvloeden. The Bourne Identity leek ons eerst een vrij onopvallend actietussendoortje maar bleek een goed gemaakte en inhoudelijk verzorgde thriller en diens sequel, The Bourne Supremacy combineerde Paul “United 93” Greengrass’ hyperrealistische regie, een intelligent scenario en sterke acteerprestaties in een complex en zinderend wraakverhaal. Greengrass zit opnieuw in de regiestoel voor The Bourne Ultimatum. Over de plot is nog niet erg veel bekend (alleen dat Bourne de laatste mysteries uit zijn verleden tracht op te lossen terwijl een andere agent hem op de hielen zit). Verder in de cast zien we Paddy Considine, Joan Allen (die haar rol uit Supremacy nog eens overdoet), David Strathairn en Edgar “Domino” Ramirez als de bad guy van dienst. 

I Am Legend – Gebaseerd op het boek van Richard Matheson verhaalt deze sciencefictionklassieker – eerder al verfilmd als The Last Man on Earth in 1964 met Vincent Price en the Omema Man in 1971 met Charlton Heston – over de laatste overlevende na een apocalyptische ramp. De rest van de mensheid is in vampierachtige wezens getransformeerd en de man, Neville, moet tussen deze creaturen zien te overleven. Oorspronkelijk zou Ridley Scott dit verhaal met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol een derde keer verfilmen maar het project kwam nooit van de grond. Anno 2007 moeten we het met een nu al fel bekritiseerde versie zien te redden. In de regiestoel zien we Francis Lawrence, wiens debuut Constantine sommigen onder ons nog wel wisten te pruimen maar dat door anderen verguisd werd, en Will Smith duikt op in de rol van Neville. Velen vrezen een nieuwe I, Robot en beseffen dat het deprimerende verhaal plaats heeft gemaakt voor een waarschijnlijk best wel spectaculaire maar simplistische actiefilm. Wij wachten geïntrigeerd af en hopen op een bloedspannende en gore sciencefictionthriller. 

Stardust – Toen The Lord of the Rings-trilogie bij het grote publiek, filmliefhebbers én critici unaniem gewaardeerd werd waren wij als geen ander opgetogen over de terugkeer van het bijna altijd smalend bekeken fantasy-genre. Vandaag beschikken filmmakers over de middelen om de meest onvoorstelbare creaturen en taferelen op het witte doek te toveren maar wat we vreesden, gebeurde ook. Fantasy verzeilde bijna meteen in Rings-ripoffs (net zoals Tolkiens boeken door imitaties werden opgevolgd) met The Chronicles of Narnia (niet zo slecht als velen beweren maar ook niet wat het had kunnen zijn) en Eragon. Hier en daar zagen we enkele kleine juweeltjes (zoals de poppenfilm Strings en recent, Pan’s Labyrinth) maar als het genre gezond en aanwezig wil blijven moeten regisseurs hun films in een eigen visuele stijl onderdompelen want anders wacht dit genre hetzelfde lot als de epische spektakelfilms die Gladiator opvolgden. Stardust, naar het boek van Neil Gaiman, lijkt alvast een stap in de goede richting. Als de jonge Tristran zijn geliefde de belofte maakt dat hij een gevallen ster voor haar zal vinden waagt hij zich over de muur die het land van een sprookjesachtige wereld afschermt. Daar ontdekt hij dat de ster een vleesgeworden jonge vrouw is (Claire Danes) en samen moeten ze het opnemen tegen heksen (aangevoerd door Lamia, vertolkt door Michelle Pfeiffer) en drie onderling strijdende prinsen. De regie is in de handen van Matthew Vaughn die enkele jaren terug Layer Cake realiseerde en de indrukwekkende cast bestaat uit Robert De Niro als de luchtpiraat Captain Shakespeare, Sienna Miller, Peter O’ Toole, Ricky Gervais, Rupert Everett, David Kelly en Ian McKellen (als de verteller). Niet te missen!   

Hot Fuzz – Iedereen die Shaun of the Dead - die schitterende romantische zombiekomedie – zag, zal vol lof zijn over het komische talent van de momenteel door Hollywood gevleide Simon Pegg en zijn partners in crime; Nick Frost en regisseur Edgar Wright. Dit jaar eren/parodiëren ze niet het genre van de zombiefilm maar werpen ze hun blikken op de politiefilm. In Hot Fuzz volgen we de belevenissen van een agent (Pegg) die na zijn ontslag in Londen aan het werk moet in een klein Brits stadje. Daar ontdekken hij en zijn nieuwe collega een reeks misdaden. Dat het verhaaltje zich als de blauwdruk van zo ongeveer elke actiefilm uit de jaren ’80 laat lezen is deel van de grap en laat de makers toe om alle clichés liefdevol onder handen te nemen. Zo ongeveer elke Britse acteur staat op de castlijst – Paddy Considine, Timothy Dalton, de overal aanwezige Bill Nighy, Martin “Tim uit The Office” Freeman, Stuart Wilson, Edward “The Wicker Man” Woodward – en wees niet verbaasd als deze actiekomedie eind dit jaar in onze top tien opduikt.

Live Free and Die Hard – De vraag is of we met zoveel blockbustergeweld nog wel tijd hebben voor John McClane? Dat klopt, nu Rocky terug zijn tegenstanders in de ring te lijf gaat en met Rambo aan de horizon, zijn de jaren tachtig weer helemaal terug. En daar hoort natuurlijk John McClane, de vuilgebekte agent die van Bruce Willis een ster maakte, ook bij. Toch vrezen we, even ontdaan van ons gebruikelijke optimisme, een beetje het ergste. De titel doet al meteen de wenkbrauwen rijzen en wie weet dat Len “Underworld” Wiseman de regie regelt, denkt meteen aan potsierlijke actiescènes en blauwe lensfilters. Veel blauwe lensfilters! Was Die Hard de moeder van alle actiefilms dan lijkt dit eerder het weggesneden Siamese tweelingbroertje dat op een zolderkamer huist. De eerste teaser toont een vrij brave actiescène en een erg zwijgzame Willis maar als kale Bruce (McClane… kaal?) het personage met nog evenveel snedige oneliners weet te kruiden én Timothy Olyphant (Sherrif Seth Bullock uit Deadwood) het waarmaakt als slechterik dan hopen wij op een stevige actiefilm die het waard is om in de franchise te worden opgenomen.

The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning – Sinds de herwerking uit 2003 van Tobe Hoopers oerhorror The Texas Chainsaw Massacre uit '74 een enorme hit werd, kon een vervolg uiteraard niet lang uitblijven. Alleen is deze sequel op de remake eigenlijk een prequel. Kan u nog volgen? De film, in een regie van Jonathan Liebesman (vooral bekend van het 'meesterwerkje' Darkness Falls en de kortfilm Rings), geeft ons een zicht op de beginjaren van kettingzaagacrobaat Leatherface. Hoewel de ultrabloedige prent niet het verwachte knalsucces werd in de States, spreekt men bij Platinum Dunes wel al van een derde prent.

Hostel Part II – Net als bij de ondertussen bijna legendarische Saw-franchise, had Lionsgate al een sequel besteld op Eli Roth’s folterspektakel Hostel tijdens het onverwacht succesvolle openingsweekend. De licht krankzinnige cineast beloofde de fans alvast nog meer geweld, bloed én allerhande smerige toestanden, en de eerste posters met slachtafval zette zeker al de juiste toon. Toch blijven we nog ietwat voorzichtig, aangezien het eerste deel de hoge horrorverwachtingen toch niet helemaal wist in te lossen. Jay Hernandez herneemt zijn rol van Paxton en de rest van de titelrol wordt ingenomen door een resem ‘sterke’ vrouwen.

28 Weeks Later... – Nu de sequel-gekte bijna absurde vormen begint aan te nemen, kan een vervolg op dé film die het doodgewaande zombiegenre reanimeerde niet meer achterblijven. We hebben het uiteraard over 28 Weeks Later... Danny Boyle zetelt spijtig genoeg niet meer in het regisseursstoeltje en geeft de fakkel door aan de Spaanse Juan Carlos Fresnadillo, die zich in de kijker werkte met Intacto uit 2001. Alex Garland en Boyle doen beiden hun duit in het zakje als uitvoerend producent en ook de cast is volledig anders. Het verhaal speelt zich zes maanden af na 28 Days Later en diverse bronnen spreken van een grootsere opzet.

Resident Evil: Extinction – En hup nog zombies! Resident Evil is een franchise die net door het vertrek van de originele regisseur – zijnde Paul W.S. Anderson - enkel maar beter werd. Het derde deel wordt ingeblikt door niemand minder dan Russel Mulcahy, die bij de massa bekend met Highlander. Spijtig genoeg geraakte de visionaire cineast de laatste jaren wat verdwaald in de ‘direct-to-video’-hel. Milla Jovovich is wederom van de partij als fightbabe Alice en Oded Fehr, Mike Epps en Iain Glen komen eveneens opnieuw de rangen versterken. Videogamefanaten zullen meer naar dit deel uitkijken, want EINDELIJK zien we de live-action versie van Claire Redfield opduiken in de bevallige vorm van Ali Larter.

Rocky Balboa - Het vijfde deel uit de Rocky-cyclus is alweer vijftien jaar oud en het leek erop dat de gedreven bokser voorgoed dood en begraven was, zij aan zij met de carrière van ster Sylvester Stallone. Maar wat blijkt? Er zit nog leven in de ouwe rot. Zo veel zelfs dat Stallone filmstudio MGM nog één laatste keer kon overtuigen om het geld op te hoesten voor een waardig slotstuk. Stallone pende zelf het scenario en nam ook de productie en de regie voor zijn rekening. En wat blijkt? Rocky Balboa is verre van de misselijkmakende egotrip waar critici op hadden gerekend. Sterker nog, in de nadagen van zijn carrière levert Stallone zowat zijn beste film ooit af. Rocky Balboa heeft het allemaal: drama, actie, nostalgie en een stevige portie oprecht sentiment. Maar of de film het ook bij ons goed zal doen?

Inland Empire - Het is een tijdje stil geweest rond David Lynch. De eigenzinnige maker van klassiekers als Blue Velvet, Mulholland Drive en Lost Highway heeft echter niet op zijn luie kont gezeten. Na zich een tijdje met allerlei nevenprojecten te hebben geamuseerd, duikt hij met Inland Empire opnieuw het bizarre filmlandschap in dat hij de afgelopen dertig jaar zelf heeft gecreëerd. En volgens de geruchten is Inland Empire zijn meest bizarre project ooit. Meer dan drie uur lang, gefilmd op spuuglelijk digitaal beeldformaat, mét muzikale intermezzo’s en konijnen die strijken. De eerste reacties zijn gemengd en voorlopig durft geen enkele filmverdeler Inland Empire in de zalen te brengen. Vandaar dat Lynch de distributie uit eigen zak betaalt en de komende maanden de Amerikaanse bioscopen afschuimt met een heuse Inland Empire-roadshow. Alleen over de betekenis van het cryptische verhaal wil hij zoals gebruikelijk niets kwijt...

Ghost Rider - Ook in 2007 gaat de opmars van de Amerikaanse stripfiguren onverminderd verder. Naast Spider-Man 3 en het vervolg op de Fantastic Four-film uit 2005, waagt ook Daredevil-regisseur Mark Steven Johnson zich opnieuw aan een stripverfilming. Ghost Rider is eveneens het droomproject van hoofdrolspeler Nicolas Cage, die jaren geduldig heeft gewacht om zijn favoriete stripheld te kunnen spelen. Cage kruipt in de huid van Johnny Blaze, een stoere stuntman die zijn ziel verkoopt en bij het vallen van de nacht verandert in Ghost Rider, een vlammende superheld die de strijd moet aanbinden met allerlei demonen. Een superslechterik is er ook, Blackheart genaamd (Wes Bentley), een naar zwavel ruikende maniak met een wel heel bekende vader...

300 - De opmars van de computertechnologie opent ook voor filmmakers heel wat nieuwe deuren. Zo is het tegenwoordig een koud kunstje om naast indrukwekkende monsters ook volledige decors en achtergronden uit de computer te toveren. Regisseurs Robert Rodriguez (Sin City) en Kerry Conrad (Sky Captain) legden de basis, en Zack Snyder (Dawn of the Dead) doet er graag een schepje bovenop. Voor 300, opnieuw een verfilming van een comic van de legendarische Frank Miller, maakt hij amper gebruik van echte decors en vertrouwt hij op het talent van zijn cast om zich naar het tijdperk van de Spartanen te verplaatsen. 300 is een hervertelling van de legendarische slag van Thermopylae, waarin de Spartaanse koning Leonidas met een leger van amper 300 soldaten strijd leverde met het oppermachtige Persische leger van Xerxes. Historisch correct is 300 echter niet; regisseur Snyder liet al weten dat hij bepaalde details heeft veranderd om de soldaten “cooler” te laten lijken.

Sunshine - Regisseur Danny Boyle heeft een haat-liefdeverhouding met Hollywood. De getalenteerde Brit trok eind vorige eeuw naar Amerika voor de verfilming van The Beach, maar kreeg dermate veel kritiek over zich heen dat hij gillend naar huis vluchtte. Na een aantal kleinere films voor de BBC en de krachtige horrorfilm 28 Days Later waagt hij zich opnieuw aan een groot project. In Sunshine staat de zon op het punt uit te doven en krijgt een team wetenschappers de opdracht zo snel mogelijk een oplossing te vinden. Zij vinden er niets beters op dan een missie naar de zon te lanceren, in de hoop het hemellichaam weer te kunnen ontsteken. Sunshine klinkt misschien wat vergezocht, maar het scenario van Alex Garland (The Beach, The Tesseract) is volgens insiders erg veelbelovend. En het feit dat Rose Byrne, Cillian Murphy en Chris Evans de hoofdrollen spelen, kan natuurlijk ook nooit kwaad.

Transformers - De eighties zijn weer helemaal in. Naast de terugkeer van de Turtles later dit jaar, zit er ook weer leven in een van de meest populaire actiefiguurtjes aller tijden. Allemaal in koor: “Transformers! Robots in disguise!” Niemand minder dan Steven Spielberg en regisseur Michael Bay hebben het zich tot taak gemaakt de futuristische robots naar het witte doek te brengen. Net als in de bekende tekenfilmreeks wordt de Aarde aangevallen door geheimzinnige robots, die op onze planeet hun oorlog beginnen uit te vechten. Gelukkig zijn ze niet allemaal kwaadaardig. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet de nodige sporen van vernieling zullen achterlaten. De eerste trailer doet al vermoeden dat regisseur Bay ook dit keer het spektakel niet schuwt. En wie weet wordt Transformers wel dé blockbuster van 2007...

The Simpsons Movie - Eindelijk is hij er, de langverwachte Simpsons-film. Maar is het inmiddels niet een beetje té laat? “America’s favourite nuclear family” is al sinds 1989 een onmisbaar onderdeel van het dagelijkse tv-aanbod, maar kende vooral in de jaren ’90 zijn grootste successen. De laatste jaren nam de kwaliteit van de reeks zienderogen af en liepen ook de kijkcijfers terug. De vraag is dan ook waarom Groening en co nu pas komen met een bioscoopfilm. Want de plannen liggen al jaren op tafel. Sterker nog, de bekende Camp Crusty-aflevering uit 1992 was oorspronkelijk bedoeld als langspeelfilm, maar werd toen wegens tijdsgebrek herwerkt tot een gewone aflevering. Wellicht hoopt Groening de tanende reeks met een bioscoopfilm opnieuw leven in te blazen. Filmstudio Fox heeft er alvast vertrouwen in. Volgens hun voorspellingen kunnen Homer, Marge, Bart, Lisa en Maggie alle blockbusters van 2007 de baas...

Ratatouille - Regisseur Brad Bird heeft zich met amper twee films opgewerkt tot een van de meest gevraagde animatieregisseurs van het moment. Bird begon zijn carrière als animator van The Simpsons en werd eind jaren ’90 aangeworven door de animatieafdeling van Warner Bros. Toen die studio zijn meesterwerk The Iron Giant bewust liet floppen, stapte hij over naar de Pixar-studio’s, waar hij vrij spel kreeg om zijn droomproject te verwezenlijken. Het resultaat: The Incredibles, naast Toy Story de beste film die de studio tot nu toe heeft geproduceerd. En ook Birds nieuwste film ziet er weer veelbelovend uit. Ratatouille (voor de Amerikanen: Ra-ta-too-ee) gaat over de ordinaire straatrat Remy die graag een echte chefkok wil worden. Maar dat is niet zo gemakkelijk als het lijkt. Want koks hebben over het algemeen een hekel aan ratten, zeker in de culinaire lichtstad genaamd Parijs...

The Invasion - Aan de eindeloze stroom remakes komt ook in 2007 nog geen eind. Alhoewel, sommige remakes lijken natuurlijk geen remakes. Zoals The Invasion bijvoorbeeld, alweer de vierde verfilming van het boek The Body Snatchers van Jack Finney. Eerdere versies, waaronder de klassieker Invasion of the Body Snatchers uit 1956 en de remakes uit 1978 en 1993, gaven het originele verhaal telkens weer een andere draai. En ook de nieuwste versie van de Duitser Oliver Hirschbiegel (Der Untergang, Das Experiment) legt zijn eigen accenten. Maar de gruwelijke essentie blijft natuurlijk dezelfde. Dit keer zijn het dus Nicole Kidman en kersverse Bond Daniel Craig die op zoek gaan naar een manier om een verschrikkelijke epidemie te bestrijden die de volledige mensheid zou kunnen uitroeien. De kenners van het origineel weten natuurlijk al waar het over gaat, maar voor de nieuwkomers hebben alleen het volgende advies: “Keep watching the skies!”

Apocalypto - Blijkbaar vindt Mel Gibson de tegenwoordige tijd maar niks. Na de historie van de Schotten uit Bravehart en de vermeende kruisiging van Jezus in The Passion of the Christ, neemt hij ons binnenkort wederom mee naar het verre verleden. Apocalypto heet zijn nieuwste film en gunt ons een kijkje in het leven van de mysterieuze Midden-Amerikaanse Maya-gemeenschap. We zien het verhaal van één van de Maya’s, de Jaguar Paw, die zijn familie moet beschermen tegen het naderende onheil dat hun beschaving wil vernietigen. Een action-packed verhaal is het gevolg, waarbij Jaguar ontvoerd wordt en zijn weg naar huis moet vinden. Het leverde een bescheiden box-office hit in Amerika op. Bekende acteurs zijn er niet, maar de nominatie voor Beste Buitenlandse film bij de Golden Globes is alvast binnen. Buitenlandse film? Jazeker, Mel kreeg na het Herbreeuws van Jezus de smaak te pakken en liet zijn acteurs Mayaans praten. Of was het nou Mayanees?

Letters from Iwo Jima – Clint Eastwood krijgt er maar geen genoeg van. Hij is intussen 73, maar lijkt als regisseur nog lang niet uitverhaald. Mystic River en Million Dollar Baby waren twee pareltjes die door de Academy ook als zodanig onderstreept werden, en eerder dit jaar kregen we het iets minder goed ontvangen Tweede-Wereldoorlogdrama Flags of Our Fathers te zien. Maar Clint heeft nog een aas in zijn mouw. Letters from Iwo Jima is namelijk datzelfde verhaal, maar dan verteld uit het oogpunt van de Japanse soldaten op Iwo Jima. Ken Watanebe, bekend van the Last Samurai en onlangs nog te zien in Memories of A Geisha, speelt Tadamichi Kuribayashi - de generaal met de onuitspreekbare naam – die in de nadagen van de oorlog stand moet houden tegen de Amerikanen. Als Clint zijn gezondheid stand houdt, kunnen we nog vele mooie films van hem verwachten. Een erg donkere maar wonderschone film, als we onze Amerikaanse collega’s mogen geloven. Getipt als Oscarwinnaar.

The Good Shepherd – Het lijkt in alle opzichten op een film van Scorcese, behalve dan het essentiële verschil dat Robert de Niro hier achter de camera stond. The Good Shepherd is na het aardige A Bronx Tale de Niro’s tweede poging als regisseur. Hij verzamelde een sterrencast en besloot om de begindagen van de Central Intelligence Agency, beter bekend en berucht als de CIA, onder de loep te nemen. We zien het levensverhaal van Edward Wilson, gespeeld door Matt Damon, die in het Koude Oorlog tijdperk ziet hoe zijn leven steeds meer onder druk komt te staan terwijl hij meer en meer paranoïde wordt door zijn werk. Onder meer Alec Baldwin, Angelina Jolie, William Hurt en natuurlijk Robert de Niro spelen een rol in een film die hoog mikt, maar vooralsnog redelijk ongemerkt de Amerikaanse bioscopen voorbijgaat. Misschien dat daar eind maart, als de Oscars weer worden uitgereikt, verandering in komt. Vooralsnog lijkt het allemaal veel eerder, veel vaker en veel beter te zijn verteld.

Zodiac – David Fincher is een naam die menigeen filmliefhebber doet watertanden van genot. De man die met Seven en The Fight Club als twee (on)betwiste meesterwerken op zijn naam heeft staan, komt dit jaar eindelijk weer met een nieuwe film op de proppen. Zodiac is het waargebeurde verhaal van de Zodiac-killer die in de jaren ‘60 en ’70 de straten van San Francisco onveilig maakte. In de hoofdrol zien we Jake Gyllenhaal - die na Jarhead weer wat haar heeft laten groeien – als een succesvolle cartoonist van de San Fransisco Chronicle. Robert Downey Jr. houdt hem gezelschap als de sterreporter van de krant, die voor het eerst in aanraking komt met ingezonden berichten van de Zodiac killer. Samen met de afdeling moordzaken proberen zij te achterhalen waar de gevreesde seriemoordenaar te vinden is, maar het lijkt een onmogelijke zaak. De Zodiac-killer is een van de meest beruchte seriemoordenaars is de Amerikaanse geschiedenis en is nooit opgepakt. Een soort Seven-light lijkt hier het onvermijdelijke gevolg van. We zijn benieuwd.

Ocean’s 13 - Oceans’s 11 was een erg vermakelijke filmpje met een erg hoge starfrequentie. Onder meer George Clooney, Brad Pitt, Matt Damon, Andy Garcia en Julia Roberts hadden destijds een erg leuke tijd op de set van regisseur Steven Sodenbergh. Zo leuk, dat ze twee jaar geleden zelfs naar Amsterdam kwamen om het vervolg - Oceans’s (na 11 komt..) 12 – te schieten. Blijkbaar konden de vernietigende kritieken hun niet deren, want dit jaar komt het vervolg Ocean’s (en na 12?) 13 in de bioscopen. En ach, als zij het leuk hebben en wij er massaal naar gaan kijken, waarom ook niet? Hoewel de dames het in het nieuwe deel hebben laten afweten, is er alvast een nieuwe badguy die de charmante oplichters het leven zuur komt maken. Niemand minder dan Al Pacino komt de ijzersterke cast versterken. De mannen maken zich op voor een grote kraak in Las Vegas. Hopelijk nemen ze hun werk serieuzer dan in het voorgaande deel en laten ze ons komend jaar weer genieten als vanouds.

Sin City 2 – De cast is iets uitgedund - Bruce Willis, Benicio de Toro, Elijah Wood en, vooruit, Rutger Hauer zijn niet meer van de partij – maar dat mag de pret niet drukken. 2007 is ook het jaar van het vervolg op die onverwachtse hit: Sin City. Gebaseerd op het stripverhaal A Dame to Kill en wederom op schitterende wijze in beeld gebracht, gaat Sin City 2 gaat deels verder waar deel 1 op hield – maar speelt zich ook daarvoor af. Zou kan Mickey Rourke zijn Marv wederom imposant gestalte geven. De film zou eigenlijk al in de zomer van 2006 uit komen maar liep vertraging op. Robert Rodriguez is weer de man achter de camera en krijgt hulp van de maker van de comics, Frank Miller. Deel drie staat voor komend jaar gepland. Het is te hopen dat de makers het hoge niveau van het eerste deel vasthouden en niet kiezen voor het makkelijke geld. Met vervolgen van Matrix in ons achterhoofd houden we ons hart vast.

Grinhouse – Quentin Tarantino en horror? Wie From Dusk Till Dawn wel eens heeft gezien, weet dat de combinatie niet eens zo vergezocht is als hij op het eerste gezicht lijkt. Samen met zijn long time buddy Robert Rodriguez maakte Tarantino voor het nieuwe bedrijf van de Weisnstein brothers de prent Grindhouse. Eigenlijk zijn het twee films in één: Death Proof en Planet Terror zijn de veelbelovende namen van de twee segmenten in Grindhouse, ieder apart gemaakt door de twee regisseurs. Het zijn hommages aan B-films zoals die van de legendarische regisseur Ed Wood. In de hoofdrollen kunnen we onder meer Kurt Russel en Josh Brolin verwachten. Ook trailers van fictieve films zullen in Grindhouse zitten, wat waarschijnlijk weer voor het nodige vermaak zal zorgen. Tarantino heeft alvast aangekondigd dat dit het begin is van een hele Grindhouse-horror reeks, met nog veel meer verschillende regisseurs die mee zullen werken. Wij hopen dat de beste man niet te veel hooi op zijn vork neemt en zijn alvast razend benieuwd.

The Fountain – De ontstaansgeschiedenis van deze film leest als een roman, en het zou ons niet verbazen mocht Darren Aronofsky de 'making-of' van The Fountain ooit echt neerschrijven. Iedereen weet ondertussen wel dat oorspronkelijk Brad Pitt gecast werd in de hoofdrol van deze film, maar dat hij zich een paar weken voor het begin van de opnames terugtrok om Troy te gaan maken, waardoor de andere lead, Cate Blanchett, ook alles maar annuleerde. Drie jaar later dan verwacht is The Fountain dan toch gemaakt, met Hugh Jackman en Rachel Weisz in de hoofdrol, en een veel kleiner budget. De film gaat over de duizend jaar durende zoektocht van een man en een vrouw naar onsterfelijkheid, en zit tjokvol spirituele thema's en filosofische overpeinzingen. De film is in november al uitgekomen in Amerika, en ondertussen ook nog vertoond op het filmfestival van Gent in oktober, en de menigen erover zijn erg verdeeld. De éne vindt het een meesterwerk, de ander vindt het onbegrijpelijk geneuzel. Ga deze film vooral zelf zien in maart, en geniet van de eerste tot de laatste moment van de prachtige beelden, die overigens zonder enige hulp van digitale effecten tot stand is gekomen. 

Harry Potter and the Order of the Phoenix – Het laatste boek in de Harry Potter serie, Harry Potter and the Deathly Hallows, verschijnt normaal gezien deze zomer. Maar de films staan een paar edities achter, en dus krijgen we in juli het vijfde deel op onze grote schermen geprojecteerd. In dit deel wordt de school van Harry stilletjes aan overgenomen door de Ministry of Magic, en niemand wil luisteren naar Harry's en Dumbledores waarschuwingen over de terugkeer van Voldemort. Na het kwakkelende vierde deel, Harry Potter and the Goblet of Fire, is het met angst in het hart dat we uitkijken naar het vijfde deel. Alfonso Cuáron had na het derde deel bewezen dat je met het Harry Potter materiaal best een degelijke film kan maken, maar na het zien van het vierde deel werd evenzeer bewezen dat je er ook een volledige stinker van een film mee kunt maken. Ook is het afwachten wat de toch niet meer zo jonge acteurs er nog van bakken. Daniel Radcliff is de fictieve leeftijd van Harry Potter al lang voorbij, en heeft ons nog niet weten overtuigen. Maar ach, als de film weer tegenvalt, hebben we nog steeds de boeken.
 
His Dark Materials : The Golden Compass - Fantasyverfilmingen zijn sinds Lord of the Rings heel erg in. De meest recente trilogie die zo wordt verfilmd is His Dark Materials van Philip Pullman. Aan het eerste deel, The Golden Compass, wordt momenteel hard gewerkt en deze zou in december in onze zalen moeten uitkomen. Hierin ontmoet men Lydia, een jong meisje dat les volgt in een fictief Oxford op het einde van de 19e eeuw. Samen met haar Daemon (een klein magisch dier dat iedereen bezit en innig mee verbonden is) ontdekt ze het bestaan van een speciale materie, Dust, die werelden met elkaar zou verbinden. Maar niet iedereen is hier blij mee, en geheime organisaties proberen deze materie te vernietigen. De boeken zijn een aanrader voor iedereen. Ze zijn goed geschreven, en het verhaal is eigenlijk een allegorie op Dante's Divine Comedy, wat een extra dimensie geeft aan de boeken. We hopen daarom ook dat de films deze alle eer aan doen. Qua acteurs heeft men alleszins niet te klagen. Nicole Kidman speelt de rol van 'waakster' over Lydia, en Daniel Craig (de nieuwe James Bond) speelt een sinister personage. Lydia zelf is een compleet onbekende actrice die gekozen werd uit tienduizend gegadigden. Nu enkel hopen dat regisseur Chris Weitz zijn American Pie-verleden achter zich laat, en hier een mooie afsluiter voor 2007 van maakt.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Fox
THE HILLS HAVE EYES
Aja hakt erop los
>>>