Meteen naar de tekst springen
Paradiso Entertainment

INDEX >> RECENSIES >> THE BAND'S VISIT

THE BAND'S VISIT
Een mooie Israëlische nacht

uitstekend  

Matthias Van Wichelen | 22/04/2008


Share/Bookmark

Onlangs keek een Italiaanse bankovervaller zo diep in de ogen van de loketbediende die hij beroofde, dat hij op slag verliefd werd. Vijf minuten na de overval haastte de amateur-misdadiger zich terug naar de bank om haar gsm-nummer te vragen. De politie stond hem op te wachten en rekende hem in. Daar had hij in al zijn haast – en in een roes van verliefdheid – niet aan gedacht.

Haled is de Italiaan van dienst in de Israëlische film The Band’s Visit (Bikur Ha-Tizmoret). Hij is het jongste lid van de politiefanfare uit het Egyptische Alexandrië. Het korps is uitgenodigd om de opening van een Palestijns cultureel centrum muzikaal op te luisteren. Omdat niemand hen aan de luchthaven komt ophalen, nemen ze de bus. Haled is het minst verlegen en spreekt het beste Engels. Hij is ook een onverbeterlijke vrouwengek.

Terwijl hij naar de busregeling informeert, kan hij het niet laten het meisje aan het loket het hof te maken. Omdat mannen niet geboren zijn om te multitasken – een vraag stellen en flirten tegelijk bijvoorbeeld - stapt de fanfare op de verkeerde bus. Ze belanden in een dorp in het midden van de woestijn. Er is één cafeetje. Een hotel is er niet en de bus naar de juiste bestemming vertrekt pas de volgende dag.

De muzikanten regelen een slaapplaats bij de dorpelingen. Tawfiq, de oudere leider van de fanfare, en vrouwenkenner Haled slapen bij Dina, de zelfbewuste en sexy uitbaatster van het plaatselijke café. De anderen komen terecht bij Itzik, een man vol twijfels en frustraties. De onverwachte ontmoeting van de versufte Israëli met de Arabische mannen schudt beiden wakker. In één namiddag, avond en nacht leren ze meer over elkaar – en vooral over zichzelf – dan in de tien jaar voordien.

The Band’s Visit is een kleine film met een groot hart, zoals er dit jaar al meerdere te zien waren. Denk aan Once, Aanrijding in Moskou, El Baño del Papa, Juno en The Year My Parents Went on Vacation. In het regiedebuut van Eran Kolirin gaat symboliek hand in hand met subtiliteit: Arabieren en Israëli’s verenigd rond een tafel, luisterend naar elkaars verhalen. De oorlog en de jarenlange vijandigheid zijn ver weg, een gril van politici. Een gespreksonderwerp voor journalisten en haviken, niet voor woestijnbewoners die al maanden wachten op een telefoontje van hun lief en die op zaterdagavond uitgaan in een rolschaatsdiscotheek.

De humor is droog als de Egyptische woestijnwind. Eenvoudig en oprecht laat Eran Kolirin zijn personages verbroederen. Ze bespreken de zware onderwerpen des levens zonder door te drammen. De zelfrelativering is nooit ver weg. Kolirin plaatst zijn camera regelmatig op een afstandje van zijn hemelsblauw geklede antihelden. Hij verruimt het kader en plaatst de onverwachte ontmoeting in het grotere geheel. Zijn geloof in respect en openheid is rotsvast. Met zijn bescheiden en liefdevolle aanpak schiet hij recht in de roos. The Band’s Visit is een heel menselijke, kwetsbare film waarin uitstekend geacteerd wordt.

Saleh Bakri is als Haled de spil van een aantal hilarische scènes; Ronit Elkabetz (Dina) en Sasson Gabai (Tawfiq) stelen de show. De doorleefde vertolkingen zorgen er mee voor dat de film altijd geloofwaardig blijft. De personages beleven de magie van een ogenschijnlijk doodgewone nacht. Wanneer de zon opkomt, is hun leven veranderd. Er is nochtans niets spectaculairs gebeurd, maar alles is anders. En het is beter. The Band’s Visit is een warm pleidooi voor dialoog en vertrouwen. Belangrijker nog: het is een heerlijke, knuffelbare film.

Gezien op het 34ste Filmfestival van Vlaanderen Gent.


Titel: The Band’s Visit
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u28
Regisseur: Eran Kolirin
Acteurs: Sasson Gabai, Ronit Elkabetz, Saleh Bakri, Khalifa Natour, Imad Jabarin, Tarak Kopty, Hisham Khoury, François Khell, Eyad Sheety

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Buena Vista
ONCE UPON A TIME IN MEXICO
For a Few Dollars More
>>>