Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >>

THEMA - IJZERSTERKE DEBUTEN
Klip - Zinderende emotionele draaikolk

 

Matthias Van Wichelen | 03/07/2012


Share/Bookmark

Zowel op het Filmfestival van Rotterdam als op het Europese Filmfestival van Brussel viel het Servische Klip in de prijzen. Tegelijkertijd was het er een van de felst bediscussieerde, toegejuichte en uitgejouwde films. Het ophefmakende debuut van Maja Milos is extravagant, explosief, grillig en expliciet.

Klip is het verhaal van Jasna, een puber uit een buitenwijk van een sombere Servische stad. Haar vader ligt ziek in bed. Haar moeder wringt zich in zeven bochten om geld binnen te brengen en haar dochter en zoon op te voeden.

Vergroeid met haar iPhone filmt Jasna iedere seconde van haar jongemeisjesleven. Nog voor het gebeurd is, post ze al op Facebook. Haar gedachten zijn beheerst door Djole, een jongen uit haar klas. School is bijzaak. Het leven draait om uitgaan, drinken, experimenteren met drugs en seks, liefst van al een combinatie van de vier. Niets bijzonders zou je zo zeggen. Welke tiener is daar niet – in meer of mindere mate, vroeger of later – mee bezig?

Mama’s en papa’s beseffen heus wel dat hun tienerdochters rijper worden maar ze willen er vooral niet te veel aan denken en ze willen onder geen beding – hartaanval! Stuiptrekkingen! – geconfronteerd worden met het rauwe, onverbloemde beeld dat Maja Milos hier schetst van een meisje dat hun dochter zou kunnen zijn. Weten is één ding, het zien en horen is nog een ander paar mouwen.

Confronterend
Jasna is verliefd. En geobsedeerd door haar tieten, billen en buik: middelen die ze gewillig inzet in haar strijd om Djole. De dialogen laten geen ruimte voor interpretatie. Van het gemak waarop de meisjes over zichzelf en hun seksuele ervaringen praten kan een mens eens slikken.

De seksscènes zijn nog directer en confronterender maar ook die zijn niet het meest choquerende aan de film. Erecties zijn al eerder – Shortbus, A Ma Soeur, Intimacy, 9 Songs en Ken Park – frontaal in beeld gebracht. Van borsten en een vagina schrikt niemand op. Wat echt op de adem pakt is hoe ontzettend ver Jasna wil gaan om Djole voor zich te winnen.

Isidora Simijonovic was veertien toen ze de hoofdrol speelde. Sensationeel is het gemak, de maturiteit en het zelfvertrouwen waarmee ze de fysieke scènes speelt. Niet de heel heftige seksscènes – daarvoor werden professionelen uit de adult entertainment industry gebruikt – maar die waarin ze zich klaarmaakt voor opnieuw een feestje dat meer dan waarschijnlijk uit de hand zal lopen, wanneer ze zichzelf rollend op het bed filmt, voor de spiegel ondergoed past met haar vriendinnen, zichzelf scheert op het toilet of oog in oog staat met Djole: geil, bang en nerveus maar vastberaden genoeg om niet weg te gaan. Jong en onzeker maar verdraaid goed beseffend hoe strak haar lichaam is en welk effect ze heeft op jongens.

Simijonovic speelt ongeremd en vrij, combineert een verbluffende authenticiteit met een pure en krachtige uitstraling. De Servische straalt, vangt het licht, vult het doek. Het lijkt haar geen enkele moeite te kosten. Haar beheersing is fenomenaal. Doe er een procentje bij en het wordt meteen ranzig, doe er een procentje af en het is flauw en nietszeggend. De veelzijdigheid van de jonge actrice blijkt uit de wat kalmere scènes bij haar thuis waarin ze heel raak een twijfelend meisje toont dat zoekt naar zekerheid, rust en een beschermende hand.

Ontwrichte samenleving
Zonder de pretentie te hebben een definitief beeld te schetsen van het hedendaagse Servië besteedt Klip ruim aandacht aan de ontwrichte samenleving waarin Jasna opgroeit. De cohesie is zoek, de warmte verdwenen, sociale controle onbestaande. De film voert het niet op als een excuus maar de kans is groot dat Jasna in een warmere, beter gestructureerde omgeving anders zou omgegaan zijn met haar gevoelens.

Filmmaakster Maja Milos  - die ook het scenario schreef – toont een minder fraaie kant van haar vaderland zonder een steen te werpen. Het is de achtergrond van haar verhaal, die achtergrond is weliswaar belangrijk maar het is en blijft maar de achtergrond.

Op de voorgrond staat Jasna, onmiskenbaar een meisje van nu. Ze denkt anders over seks, relaties en privacy dan de jeugd van vroeger en interpreteert intimiteit en vriendschap op haar eigen, vrijpostige manier. De normen en waarden zijn veranderd, de grenzen verlegd. Milos observeert zonder een oordeel te vellen, af te keuren of goed te praten. Wat ze toont roept vragen op. De antwoorden komen niet uit de film.

Ontnuchterende slotscène
Milos en Simijonovic zetten samen een ijzersterk, complex en genuanceerd personage neer dat zich helemaal verliest in haar emoties. Het is geen slet, echt niet. Wie dat beweert heeft niet opgelet. De relatie met Djole evolueert op de meest ambigu mogelijke manier om uit te monden in een intense, ontnuchterende slotscène.

Technisch is Klip van het beste dat de laatste tijd in Europa gedraaid is. De kolkende, kleurige beeldvoering en de scherpe montage creëren een draaikolkeffect. Zelfs de idiote Servische discodeuntjes krijgen een opzwepend karakter. De jeugdige, bijna extatische dadendrang knalt het van scherm.

De controverse rond de inhoud doet de film oneer aan. Inderdaad, het hoofdpersonage is een minderjarig meisje dat met haar volle verstand, zeer gedecideerd en totaal vrijwillig seksueel actief is. Heel actief. Actiever dan de meeste volwassenen. Niemand dwingt haar. Er is geen dader en geen slachtoffer in de traditionele betekenis. Geen goed of slecht. Geen zwart of wit.

Jasna is helemaal vrij, telkens opnieuw. Het zijn haar keuzes en het is haar leven. De film blijft niet blind voor de gevolgen – in tegendeel zelfs – maar portretteert het meisje op de meest integere en eerlijke manier mogelijk, wars van ieder effectbejag, vrij van sensatiezucht.

Die onbevooroordeelde, open blik verstrekt de urgentie van dit zinderende regiedebuut dat zo sterk en coherent opgebouwd is en zo briljant geacteerd dat het moeiteloos alle aanvallen van moraalridders zal afslaan. Klip is machtige, pure, compromisloze cinema.

Lees ook:

THEMA – IJZERSTERKE DEBUTEN
Planeet Cinema bespreekt in dit thema zes ijzersterke debuten van de afgelopen twee jaar.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Fox
ERAGON
Draak van een film
>>>