BIG NIGHT

Uit liefde voor de maaltijd

Een hele schare acteurs hebben het afgelopen jaar op de regisseursstoel plaatsgenomen. Onder hen bevinden zich onder meer Jean-Claude Van Damme (The Quest), Al Pacino (Looking For Richard), Steven Buscemi (Trees Lounge) en Gary Oldman (Nil By Mouth). Nu zijn ook acteur Stanley Tucci (ontrouwe echtgenoot in The Daytrippers), en Campbell Scott (sullig liefje van Isabella Rosselini in John Schlessingers The Innocents) aan het regisseren geslagen. Zij doen het echter niet zozeer uit liefde voor het medium, dan wel uit liefde voor de maaltijd.

Tucci schreef samen met zijn neef Joseph Tropiano een scenario waarin het menu belangrijker is dan het verhaal. De basis is de concurrentiestrijd tussen de twee Italiaanse restaurants Paradise en Pascals. Paradise wordt opengehouden door Primo (Tony Shalhoub) en Secondo (Stanley Tucci), twee broers die onder het motto 'to eat good food is to be close by God' hun klanten allerlei Italiaanse specialiteiten willen voorschotelen. De steak die ze bij Pascals op hun bord krijgen, is echter meer spek voor hun bek en dus komt Paradise op het randje van failliet te staan. De enige die hen echter nog van de ondergang kan redden, is hun concurrent. Hij belooft op een avond een goede vriend Louis Primo naar Paradise te halen. Tijdens deze Big Night komt Primo echter niet opdagen.

Dit verhaal vormt slechts een achterliggwend gegeven. Belangrijker is immers de manier waarop de verschillende gerechten die geserveerd worden, worden geprepareerd en opgediend. Het gaat zelfs zo ver dat er op een bepaald moment de film wordt opgedeeld in verschillende hoofdstukken (vleesschotels).

Big Night bulkt over van de originaliteit. Een film waarin Tim Panos en Rissottos de hoofdrol spelen vormen op zich al een unicum in de filmgeschiedenis. Maar ook de manier waarop dit in beeld wordt gebracht, gaat in tegen alle mogelijke conventies. Zo zit er een scène in de film, waarin onafgebroken wordt getoond hoe Secondo een ei bakt voor hem en zijn broer en hoe ze die daarna in totale stilte verorberen.

Amerikanen vonden deze film de tweede beste van 1996. Maar die uitspraak is toch wel lichtjes overdreven. Niettemin zal je dankzij Big Night niet op je honger blijven zitten.