THE TRIGGER EFFECT

Doe het licht maar uit

In onze hedendaagse wereld zijn we zo afhankelijk geworden van allerhande technologie, dat we geen controle meer hebben over ons leven als dit wegvalt. Wie ooit al eens zonder elektrische stroom is gevallen, weet wat hiermee wordt bedoeld. Dit idee van absolute dependentie vormde de basis van The Trigger Effect.

Als op een nacht Los Angeles door een totale elektische black out wordt getroffen, wordt het alledaagse leventje van de bewoners flink overhoop gegooid. Wat overblijft is een chaotische arena die nog het meest doet denken aan een pessimistische toekomstvisie. Meer vertellen over het verhaal is hier echter niet opportuun, want The Trigger Effect heeft zijn nagelbijtende intensiteit vooral te danken aan de onvoorspelbare, maar eerder rommelige, scenariowendingen. Deze stressfactor wordt bovendien extra de hoogte ingedreven door de solide acteerprestaties van Elisabeth Shue (Coctail, Leaving Las Vegas), Kyle MacLachlan (Dune, Blue Velvet) en Dermot Mulroney (Copycat).

Maar toch zijn hier evenveel min- als pluspunten te bespeuren. De prent is incoherent opgebouwd, met als resultaat dat je je voortdurend afvraagt waar de film eigenlijk over gaat. Over niets, is het antwoord. Op sommige momenten is dat behoorlijk storend, maar zoals gezegd is het thrillerelement hier wel van afhankelijk. Bovendien komt ook de apocalyptische sfeer niet helemaal tot zijn recht, wat de film op sommige momenten nogal banaaltjes maakt.

The Trigger Effect biedt de nodige garantie op een leuk avondje uit, maar of je daar als cinefiele toeschouwer genoeg aan zult hebben is erg onzeker. Eigenlijk kun je dit ding nog het best bekijken op video, op een woelige, eenzame avond. Je zult hem dan des te meer appreciëren.