METRO

Beverly Hills Cop in San Francisco

Na kassuccessen als Bevery Hills Cop I en II, 48 Hrs, Harlem Nights en Coming to America te hebben afgeleverd, leek de carrière van Eddie Murphy in het slop te zitten. Zowel Beverly Hills Cop III, The Distinguished Gentleman als Vampire In Brooklyn scoorden bedroevend slecht.

Met The Nutty Professor revancheerde Murphy zich. De komiek wist zelfs in de Amerikaanse top 10 van de best bezochte films van 1996 te belanden. Met zijn volgende project wilde Murphy dit nieuw verworven krediet dan ook niet op het spel zetten.

Daarom nam Murphy geen risico en doet hij in Metro zijn rol uit de Beverly Hills Cop-trilogie nog maar eens over: die van stoere, wisecracking cop. Voor de zekerheid wordt Murphy voorzien van een nieuwe naam en woonplaats en zijn de grappen harder en rauwer. Door deze wijzigingen zou Metro hordes mensen naar de bioscoop moeten lokken.

Een aardige filosofie, die helaas niet opgaat. Wat de actiescènes betreft is Metro het aanzien best waard, maar we hebben het allemaal al elders beter gezien. Bijvoorbeeld in de eerder genoemde Beverly Hills Cop-reeks. Daarom lijkt het erop dat Murphy met Metro op een goedkope manier zijn zakken wil vullen.

Murphy is Scott Roper, een rechercheur bij de San Francisco Metropolitan Police, ook wel 'Metro' genoemd. Roper is gespecialiseerd in het voeren van onderhandelingen bij gijzelingszaken. In de praktijk komt dat erop neer dat hij zijn verbale talenten aanwendt om gijzelaars vrij te kletsen.

Hierdoor staat Roper in hoog aanzien bij zijn superieuren en wordt hij opgezadeld met een rookie (Michael Rapaport). Op een gegeven moment kruist zijn pad dat van meesterinbreker Korda (Michael Wincott). Deze uitgekiende crimineel is zo geïrriteerd door Ropers bijtende opmerkingen dat hij uit wraak diens nieuwe partner om zeep helpt.

Roper barst van woedde en zet alles op alles om met Korda af te rekenen. Ondertussen neemt hij ook nog de tijd om zijn liefdesproblemen met de mooie Carmen (Ronnie Tate) op te lossen. Maar het zal niemand verbazen dat Roper zijn missie uiteindelijk volbrengt.

Dat Ropers wraaktocht gepaard gaat met een overvloed aan razendsnelle, uiterst spectaculaire actiescènes en veel gevatte one-liners, spreekt eveneens voor zich. We zijn niet anders gewend van Murphy. De rol van onderhandelaar is hem op het lijf geschreven en laat al zijn oude stand-up comedian-talenten optimaal tot hun recht komen.

Ondanks het feit dat Murphy aardig op dreef is in zijn rol, blijft de film toch niet meer dan een slechte variatie op het 'wraakzuchtige cop neemt wraak op bad guy'-verhaal. De film is volgens een bekend stramien opgebouw en eindigt met het verplichte happy-end. Het kan regisseur Thomas Carter (Swing Kids) dan ook niet verweten worden dat de film niet uitblinkt in originaliteit.

Enige positieve uitzondering in het geheel is een tramachtervolging waarbij Murphy in een auto achter een op hol geslagen tram vol toeristen aanscheurt.