Rymers film gaat over de noodlottige liefdesrelatie tussen twee geestesgestoorde mensen, Harry en Kate. Harry (John Lynch) is schizofreen. Als hij geen medicatie neemt, maken de stemmen in zijn hoofd hem haast krankzinnig. Voor Kate (Jacqueline McKenzie) liggen de problemen elders. Zij denkt immers dat ze via 'het rad van fortuin' boodschappen ontvangt van haar bewaarengel Astral. Als ze elkaar tijdens een therapiesessie ontmoeten slaat de vonk meteen over. Het koppel gaat samenwonen, maar de problemen krijgen al gauw de bovenhand. Bovendien voorspelt Kate's bewaarengel "the worst case scenario".
Angel Baby is een romantisch drama, maar dan wel één die de liefde niet geïdealiseerd wil weergeven. De personages zijn niet uitermate knap (geen Sandra Bullock of Leonardo Di Caprio), maar bezitten toch de nodige charme om de kijker in de ban te houden. Dat ze beiden geen gemakkelijk karakter hebben mocht al blijken.
De grauwe atmosfeer die het verhaal omringt, neemt echter niet weg dat de film de kracht heeft van een sprookje. Qua vertederend effect hoeft de prent zelfs niet onder te doen voor bijvoorbeeld While You Were Sleeping en Sleepless In Seatlle. Wat Angel Baby echter een kwalitatieve meerwaarde geeft ten opzichte van de twee andere, is de volwassenheid en de diepgang waarmee de scenarist/regisseur het thema behandeld.
Rymer heeft gevoel voor psychologie en dramatische opbouw en vervalt nooit in overdreven sentiment. Een aanrader!