Onverwacht komt het succes wel. Na het halve debâcle van Vampire in Brooklyn, had geen hond gedacht dat Wes Craven met zijn Scream-project de meubelen zou kunnen redden. Maar Scream werd een verraderlijke sleeper, die wekenlang de Amerikaanse box-office terroriseerde. En daar is een hele goeie reden voor. Met Scream krijgen we immers opnieuw de Wes Craven aan het werk zoals we hem kennen. De man die met films als A Nightmare on Elm Street, The People Under the Stairs, The Hills Have Eyes, Swamp Thing en Shocker bekend werd als Guru of Gore en Sultan of Slash - maar nooit de rand van de wansmaak overtrof. Meer dan wie ook tekende Craven mee aan de contouren van het hedendaagse horrorlandschap.
In Scream staat het kleine en rustige Amerikaanse voorstadje Santa Rose centraal. Het meisje Sidney Prescott (Neve Campbell) was er getuige van de moord op haar moeder en verwerkt slechts langzaam een trauma. Exact een jaar na de moord vallen er opnieuw slachtoffers. De maniak (hoewel opgesloten) gaat op dezelfde manier te werk als toen. Eerst belt hij zijn slachtoffers op en vraagt hen wat hun favoriete horrorfilm is. Bij een fout antwoord maakt hij ze af in de stijl van de vernoemde film. Omdat de politie machteloos staat, besluiten de studenten van het Woodboro Lyceum zich zelf te organiseren. Ze bekijken tientallen horrorfilms en proberen door hun kennis van het genre te overleven.
Een scheut humor of parodie in een horrorfilm gieten, is meestal dodelijk, maar in Scream wérkt het gewoon. Craven maakt handig gebruik van het klevere scenario van horror-freak Kevin Williamson en jongleert op een magische manier met de conventies van het genre zodat alle fictionaliteit blijkt weg te vallen. Filmpersonages die praten over Tom Cruise, Richard Gere en Jamie Lee Curtis, die zich afvragen wat het motief was van Hannibal Lecter of Norman Bates - het oogt raar, maar is leuk om naar te kijken. Zowat alles en iedereen uit het milieu wordt op de korrel genomen en voor fans is het zoeken naar knipoogjes her en der. Bovendien deelt Scream en passant enkele genadeloze steken uit naar het reactionaire morele klimaat van Amerika.
Maar op een eerste niveau is Scream ook gewoon spannend. De openingsscène waarin het eerste meisje vermoord wordt (Casey, gespeeld door Drew Barrymore) moet zowat de geniaalste van de laatste horrorjaren zijn en doet onvermijdelijk aan Halloween op z'n best denken. Voor zijn scream queens kon Craven rekenen op de meest in het oog springende jonge actrices van Hollywood: Neve Campbell (The Craft), Rose McGowan (The Doom Generation) en Courteney Cox (Friends). In een gesmaakte bijrol springt Henry Winklers in het oog, voor altijd onsterfelijk als The Fonz. Happy Days are here again - ook voor de horrorfans.