COMBAT DE FAUVES

Een lift wordt bijna altijd gebruikt om het verhaal te versnellen. Dit veelgebruikte toestel in onze samenleving is dus een bron van beweging. Maar wat als de lift nu plotseling een statisch verhaalelement wordt en zijn oorspronkelijke functie verliest? Dit is het originele uitgangspunt voor één van de betere Franse films van het moment, Combat de Fauves.

In deze claustrofobische thriller wordt ons een rijke man voorgesteld. Deze zelfzekere zakenman is op zoek naar een nieuwe verblijfplaats. Via een advertentie verneemt hij het bestaan van een klasse-appartement ergens in een residentiële wijk. Doordat de studio van zijn keuze zich bevindt op één van de bovenverdiepingen van het statische gebouw, is hij verplicht om de lift te nemen. De eerste minuten van zijn tocht verlopen zonder enig probleem maar plots blijft de antieke lift hangen tussen de derde en vierde verdieping. Het door Richard Bohringer (Subway, Le Parfum d'Yvonne) vertolkte figuur vermoedt in eerste instantie dat het gaat om een eenvoudige panne. Met alle mogelijke middelen tracht hij iemand te bereiken maar tevergeefs. Vreemd is dat de weinige bewoners van het gebouw niet veel moeite doen om hem te bevrijden uit zijn netelige positie.

Na verloop van tijd krijgt hij dan toch contact met een vrouwelijke bewoonsters, gespeeld door Ute Lemper (Prêt a Porter, Bogus) maar ook zij is niet onmiddellijk bereid om hem te helpen. Zij wil gewoon praten over de meest uiteenlopende onderwerpen. Vanaf deze vreemde wending in het verhaal wordt de film Combat de Fauves nog een tikkeltje spannender. Bij deze ongewone situatie van het hoofdpersonage rijzen natuurlijk een aantal vragen. Waarom is de lift een gevangenis geworden of wat is de beweegreden van de geheimzinnige vrouw om iemand gevangen te houden? De succesvolle zakenman beseft de stilaan de nutteloosheid van zijn pogingen om de vrouw te overtuigen om hem te laten gaan. Hoe Combat de Fauves verder evolueert gaan we echter niet vertellen omdat anders het verrassingseffect van de climax compleet de mist in zou gaan.

Toch willen we nog iets kwijt over de prestaties van Ute Lemper (de mysterieuze vrouw) en Richard Bohringer (de wanhopige zakenman). Op een vernuftige manier spelen zij perfect het griezelige kat-en-muis spelletje. Het is fascinerend om de verandering van het mannelijk hoofdpersonage te volgen in de sublieme vertolking van Bohringer. Terwijl het figuur van Bohringer naar het einde mentaal steeds zwakker wordt, neemt de kracht en het belang van het vrouwelijke personage sterk toe. Deze subtiele evolutie wordt verzorgd naar voren gebracht door een mooie Ute Lemper.

Maar niet alleen de keuze van de cast is bijzonder geslaagd, ook de plaats van het gebeuren (een oud herenhuis) is goed gekozen door regisseur Benoît Lamy. Het fungeert perfect als een plaat waar mensen kunnen veranderen van identiteit.