CONSPIRACY THEORY

Met het bedenken van vreemde complottheorieën vult de New Yorkse taxi-chauffeur Jerry Fletcher (Mel Gibson) de dode uren na het werk. Jerry is compleet paranoïa en zijn hypernerveus geraaskal over de meest onwaarschijnlijke samenzweringen tegen de Amerikaanse burger zorgt voor een onvergetelijke taxi-rit. Een staaltje van Jerry's fantasie: de NASA die de president tijdens diens bezoek aan Turkije wil vermoorden met een door seismologische experimenten veroorzaakte aardbeving. Nu zijn wij in ons bananenkoninkrijkje al veel gewoon geraakt, maar vergeleken met een doordeweekse theorie van Jerry lijken de exploten van onze politici op puberaal kattekwaad.

Om de zoveel dagen stormt Jerry het kantoor van Alice Sutton (Julia Roberts), een gerechtsbeamte, binnen met weer een nieuwe onbewezen theorie. Alice blijft steeds vriendelijk, maar krijgt het toch langzamerhand op de heupen. Zeker wanneer blijkt dat Jerry een ziekelijke belangstelling voor haar koestert.

Op een dag is het echter menens. Jerry wordt door onbekenden opgepakt en hardhandig ondervraagd. Hij weet te ontsnappen en moet nu Alice zien te overtuigen van zijn gelijk. Enig probleem, welk van zijn vele complottheorieën was een doorn in het oog van zijn belagers? De daarop volgende speurtocht van Alice en Jerry is bij momenten komisch, maar bovenal spannend.

De kracht van de film schuilt echter niet zozeer in het verhaal (de juiste complottheorie is zowaar nog gekker dan het voorbeeld hierboven), maar in het acteertalent van Mel Gibson en Julia Roberts. Zelden werd achtervolgingswaanzin zo treffend in beeld gebracht. De acteerprestatie van Mel Gibson doet denken aan deze van Bruce Willis in Twelve Monkeys. Ook hier wordt de kijker voortdurend op het verkeerde spoor gezet door de gespleten persoonlijkheid van de hoofdpersoon. Via Julia Roberts kan dan weer een link gelegd worden naar The Pelican Brief, een enigszins verwante prent. Julia Roberts acteert met hart en ziel, en het bij haar latent aanwezige gevaar op meligheid krijgt hier weinig kans.

Ook zeer te smaken zijn de muziek van Carter Burtwell, bijzonder goed gekozen bij momenten, en de rol van slechterik door Patrick Stewart, de alomgekende Captain Piccard uit Star Trek. Het doet deugd om deze anders zo onkreukbare ruimtevaarder eens als bad guy te zien. Trekkies, eat your heart out!

Een goede zet van regisseur Donner was om de obligate romance tussen Jerry en Alice op de achtergrond te stellen en voorrang te geven aan een rechtlijnige verhaalstructuur. Toch zijn er enkele gaten in het verhaal die het de kijker niet makkelijk maken, zeker niet bij dit zwoele zomerweer. Dit euvel kost Conspiracy Theory een sterretje. Voor de rest is deze prent een aanrader.