THE PERFECT CIRCLE

Slechts het overbekende Underground van Emir Kusturica en het kleinschaliger Before the Rain speelden zich af in het door oorlog getroffen Balkanland. Jammer genoeg bleef de aandacht over de gevolgen voor de gewone bevolking van dit religieuze en etnische treffen echter ondermaats. In deze films werd de burgeroorlog nog teveel gebruikt als middel om het inhoudelijke aspect een extra duwtje in de rug te geven.

Met deze Frans-Bosnische coproductie komt hierin echter verandering. The Perfect Circle is absoluut geen vervelende geschiedenisles over de oorzaken van de Joegoslavische burgeroorlog, maar wel een emotioneel geladen portret over de belevenissen van twee jonge knapen, Adis en Kerim. Deze beide jongens zijn erin geslaagd om te ontsnappen aan een moordpartij in hun geboortedorp. Ten einde raad zoeken ze hun toevlucht in Sarajevo. In deze reeds zwaar vernielde stad maken ze kennis met de dichter Hamza (een glansrol gespeeld door Mustafa Nadarevic). Hij kan het niet over zijn hart krijgen om de twee hongerige vluchtelingen zomaar in de steek te laten.

Niettegenstaande de enorme chaos rondom hen ontstaat er een vreemde maar diepmenselijke band tussen de drie personen. Maar hoe graag Hamza de kinderen ook ziet, toch beseft hij dat Sarajevo door de aanwezigheid van sluipschutters en de aanhoudende bombardementen geen stad is voor kinderen. Het is dus vanzelfsprekend dat Hanza wanhopig probeert de kinderen uit de stad te krijgen.

Dat The Perfect Circle (Savrseni Krug, oorspronkelijke titel) uitstijgt boven andere gelijkaardige films komt door de schitterende weergave van de reacties van alledaagse mensen op de hen omringende gruwel. In dit waardig relaas van de overlevingsstrijd van de drie hoofdpersonages is er geen plaats voor onnatuurlijke verhaalwendingen. Alles draait om het realiseren van slechts één gezamenlijke wens. Hamza, Adis en Kerim doen al het mogelijke om weg te komen uit de waanzinnige wereld waarin ze leven.

Bijzonder aangrijpend is eveneens de graad van realiteit in deze film. Nergens wordt de oorlog afgeschilderd als een romantisch festijn. Deze verhaalkundige authenticiteit is voornamelijk te danken aan het feit dat het scenario effectief geschreven werd op de plaats van het gebeuren. Samen met de scenarist Abdulah Sidran werkte regisseur Ademir Kenovic maanden in het belegerde Sarajevo in de periode 92-93 aan het uitwerken van het scenario.

Wat ons op het einde van de film bijzonder trof was de afwezigheid van een geforceerd happy-end, een moedige daad van een geïnspireerd regisseur. The Perfect Circle is een kleine maar knap gemaakte schets over de tragische impact van geweld op het leven van gewone mensen. Een aanrader!