COP LAND

Cop Land is zo'n typisch onafhankelijk project gemaakt voor een appel en een ei (15 miljoen dollar, daar schrijf je normaal gezien Stallones cheque niet mee uit) waar iedereen met een beetje talent koste wat het kost wilde aan meewerken. En dus koos Stallone ervoor om aan vakbondsprijs te acteren. Hij is te zien naast de halve Wie is Wie in Hollywood: Robert De Niro, Harvey Keitel, Ray Liotta, Annabella Sciorra, Janeane Garofalo, Peter Berg en Robert Patrick. Heel veel talent voor de camera, en dit alles in een regie van James Mangold, die sedert zijn debuut Heavy wordt aanbeden als een halfgod. En hoewel de film niet teleurstelt, is hij in alle eerlijkheid evenmin het oscarwaardig meesterwerk dat iedereen verwachtte. De prent heeft te lijden onder het Sleepers-syndroom: de aanwezigheid van zoveel talent maakt dat er gewoon te veel van werd verwacht.

Centraal staat de handel en wandel van een groep politiemannen die overdag de misdaad aanpakken in New York City en die hun thuis hebben in het fictieve stadje Garrison, New Jersey, waar ze voor even verlost zijn van de drukte van de grootstad. In Garrison zwaait de slaperige Sheriff Freddy Heflin (Stallone) de plak. Tenminste, dat denkt hij, want wanneer één van de agenten in een misverstand twee zwarte jongeren doodschiet, wordt het duidelijk wie het echt voor het zeggen heeft in Garrison: flik Ray Donlan (Keitel). Internal Affairs-inspecteur Moe Tilden (De Niro) ruikt corruptie onder de agenten in Garrison en gaat op onderzoek uit. Heflin moet een persoonlijk conflict oplossen: trouw blijven aan zijn kameraden, of wakker worden en voor een keer het recht in eigen handen nemen.

Een verhaal met talrijke personages, en dat heeft als onvermijdelijk gevolg dat sommige daarvan niet al te veel back story hebben. Het Heflin-personage is het best uitgewerkt (hij werd bij NYPD geweigerd omdat hij aan één kant het gehoor verloor wanneer hij Annabella Sciorra'personage het leven redde - waarna zij met een ander trouwde), en wordt redelijk goed vertolkt door Stallone. Om bewijzen dat hij meer in zijn mars had dan Die Hard-geïnspireerde actierollen, deed Stallone bijvoorbeeld 'een De Niro' en kwam voor zijn rol enkele tientallen kilo's bij (De Niro deed hetzelfde voor Raging Bull). De andere - soms magere - personages worden stuk voor stuk gevuld door getalenteerde acteurs en actrices en dat maakt Cop Land waardevoller dan gelijkaardige politiefilms.

Cop Land werd - verdiend - een bescheiden hitje in de Verenigde Staten afgelopen zomer, en zal ongetwijfeld ook een publiek vinden in Europa. Maar het wereldschokkende oscarmateriaal dat ons werd beloofd, is het dus niet.