NOTHING TO LOSE

Het is alweer een tijd geleden dat Tim Robbins onnozel deed, want na films als The Shawshank Redemption en Short Cuts, zou je bijna vergeten dat Robbins zijn carrière begon naast Howard the Duck in de gelijknamige mega-flop. Het was pas toen Robert Altman Robbins in 1992 de hoofdrol aanbood in The Player dat Duck-man echt ernstig werd genomen.

Nothing To Lose is na de flops I.Q. en (in mindere mate) The Hudsucker Proxy, Robbins' eerste komische avontuur sinds The Player. En het lijkt alsof ook de halve trouwboek van Susan Sarandon het Stallone-syndroom te pakken heeft, want Nothing To Lose was alweer geen hoogvlieger aan de Amerikaanse box-office.

In Nothing To Lose trekt Nick Beam, die gelukkig niets te maken heeft met zijn Britse (bijna) naamgenoot, er op uit, wanneer hij zijn vrouw in bed heeft gevonden met zijn beste vriend. Of zo ziet het er in ieder geval naar uit...

Nick (Tim Robbins) kan het allemaal niet veel meer schelen en juist op dat moment springt T. Paul (Martin Lawrence) in de auto en duwt een revolver onder zijn neus. Weet hij veel dat hij geen slechter moment had kunnen kiezen.

Nick scheert als een gek weg en T. Paul moet willens nillens mee. Wanneer de twee vervolgens zonder geld in the middle of nowhere belanden, vinden ze er niets beter op een tankstation te overvallen en op de vlucht te gaan voor de lange arm van de wet. En natuurlijk graven de twee zichzelf - zonder er veel bij na te denken - steeds dieper in de miserie.

Nothing To Lose werd geschreven en geregisseerd door Steve Oedekerk, de geschifte hersenkronkel, waaruit ook de komedies Ace Ventura (Pet Detective en het nog ellendiger When Nature Calls) en The Nutty Professor ontsproten. Gelukkig laat Oedekerk dit keer zijn minder subtiele hersenkronkel - één is eigenlijk al teveel - achterwege en maakt hij van Nothing To Lose een bij momenten zelfs aangename road-movie.

Tim Robbins komt nu en dan grappig uit de hoek, en samen met Martin Lawrence en Giancarlo Esposito (Smoke en Blue In The Face) komt het soms tot heuse slapstick-taferelen, die herinneren aan Buster Keaton en Charlie Chaplin.

Toch is dat een té grote eer, want verder dan die enkele scènes en one-liners, komt Nothing To Lose niet. Het verhaal is nogal dunnetjes en dat kunnen zelf Robbins en Lawrence niet verbergen.

Toch nog even drie goede reden om misschien toch gaan kijken: 1) Kelly Preston, mevrouw Travolta, doet ook mee 2) Coolio en Morphine staan op de soundtrack en 3) Steve Oedekerk heeft een onweerstaanbare cameo in de film als nachtwaker. Als die drie redenen u niet overtuigen, kunt u misschien toch beter twee keer nadenken.