De 27-jarige Steven Spielberg was nog maar een groentje in Hollywood toen hij in 1975 het besluit nam Peter Benchley's vis-bijt-mens-bestseller Jaws te verfilmen. Samen met een oude vriend, Carl Gottlieb, bewerkte hij het boek tot scenario. Het was belangrijk, zo vond Spielberg, om de scènes met de haai zo realistisch mogelijk te filmen. Hij wilde bovenal dat de prent een geloofwaardige indruk maakte. Eerst wilde hij de haaieshots doen met een echte getrainde haai, maar toen bleek dat in Hollywood niet echt een 'haaietemmer' voorhanden was, werd van dat idee afgezien. Bob Battey, een oud-Disney-medewerker, ontwierp toen drie levensgrote polyuretheen replica's, elk zo'n anderhalve ton zwaar. Maar, hoe goed Battey zijn best ook deed, de beesten zagen er, zelfs van ver, allesbehalve echt uit.
In 1973 had Spielberg voor zijn eerste langspeelfilm The Sugarland Express, al een beroep gedaan op John Williams, die vanaf dan zijn 'huiscomponist' zou worden. Nu kreeg John Williams niet alleen de opdracht om de muziek voor de film te schrijven; hij kreeg ook nog eens de taak om het hoofdpersonage te vertolken: de witte haai.
In een notedop kwam de rol van Williams hier op neer: omdat Spielberg Battey's haai maar heel op 't eind even in beeld wou laten komen, wilde hij alle andere 'shark encounters' laten suggereren door zigzag-onderwatercamerabewegingen met een bijpassende dreigende score. Het leidmotief zou al van in de eerste scène aan de toeschouwer worden geïntroduceerd, zodat het in de rest van de film als trigger zou werken om de aanwezigheid van de haai te doen vermoeden. Williams moest in de eerste plaats een eenvoudig, kort en tegelijk onheilspellend thema componeren, dat heel herkenbaar was voor de toeschouwer, en op diverse manieren, te pas en te onpas (bijvoorbeeld als practical joke, om het publiek op het verkeerde been te zetten), in andere stukken van de score kon opduiken.
Niemand heeft ooit gedacht dat twee noten (do kruis en re) genoeg zouden blijken om de op alles voorbereide bioscoopganger de stuipen op het lijf te jagen. Het Jaws-motief bleek een kippevel-creatie van formaat en het is ongetwijfeld dank zij dit thema dat het tweederangsverhaaltje waarop deze thriller is gebaseerd zo'n wervelende film heeft opgeleverd. Naast het thema componeerde Williams ook nog andere muziek voor de film: het Promenade-thema bijvoorbeeld, waarin hij de muziek aanhaalt die John Ford gebruikte voor de massascène in The Quiet Man. Quiz-weetje: in het ragtime-orkestje voor de Fourth of July-fanfare, speelt Spielberg overigens zelf de klarinet.
Rest ons nog te vermelden dat John Williams een oscar ontving voor zijn werk en dat de score uit is bij MCA.