ALIEN: THE RIDE

Vier minuten geeuwen

Je vindt het heerlijk of je wordt er kotsmisselijk in: de Ride-film. In enkele minuten tijd maak je een mini-avontuur mee, waarbij je door het bewegend platform door elkaar geschud wordt, synchroon met het beeld.

De meest succesvolle ride-films zijn allemaal gebaseerd op ware block-busters zoals Back To The Future, Star Wars en Terminator 2. Actie en spanning zijn cruciaal in het succes van zo'n peperdure film en het was dan ook logisch dat er ook van de Alien-films een ride kwam. Maar ironische genoeg is de resulterende film, die hoofdzakelijk op Aliens (de tweede uit de reeks dus) werd gebaseerd, één van de saaiste die we ooit te zien kregen. Van pure adrenaline naar slaapverwekkende nonsens.

De film start met een flashback van een marinier die heelhuids de Alien-planeet heeft verlaten, na een nucleaire bom op actief te hebben gezet. Hij komt tot het besef dat er misschien nog andere mariniers op de planeet zijn achtergebleven en een nieuw peloton keert terug om de overlevenden te zoeken. In een APC dropship landen ze op de planeet, om daarna met hun tank het desolate complex te betreden. Daar komen ze natuurlijk de Aliens en de Alien Queen tegen. En dan had het dus spannend moeten worden.

Iwerks is naast Showscan één van de grootste producenten van deze zogenaamde special venue films. In 1995 begon regisseur Stuart Gordon (Space Truckers) aan de één maand lange opnames van Aliens: Ride At The Speed Of Fright. Omdat men computeranimatie niet geschikt vond voor het medium, besliste men om hoofdzakelijk miniaturen te gebruiken. Een aantal tunnels uit Aliens werden nauwgezet nagebouwd en met behulp van computergestuurde camera's gefilmd. De productie had het ook op een akkoordje gegooid met 20th Century Fox om beelden uit de Aliens-film te mogen gebruiken.

Jammer genoeg sloegen de makers één heel belangrijke stelregel in de wind: in een ride-films maak je geen cuts. Je behoudt steeds hetzelfde standpunt van de kijker zodat de ervaring ononderbroken lijkt. Door de zichtbare cuts en duidelijke overgangen komt Aliens: The Ride echter totaal spanningsloos over bij het publiek die zich een toeschouwer voelt en geen deelnemer. Verder herkennen de echte Alien-freaks elk herbruikt beeld, waardoor de illusie verder teniet wordt gedaan.

Dat verschillende medewerkers ook de originele Aliens op hun cv hebben staan, maakt het allemaal maar pijnlijker. Totaal onbegrijpelijk hoe men een dergelijke kans heeft verknoeid. Als u dacht dat Alien3 niet goed was, dan moet u hier maar eens naar gaan kijken.