CHINESE BOX

Jeremy Irons is zo'n acteur die er keer op keer in slaagt een type te vertolken dat een leventje leidt waarvan een mens zich dan afvraagt hoe hij het in godsnaam volhoudt. En geloof ons, hij leert het niet meer af. In Chinese Box is het nog maar de vraag of al die ingewikkelde liefdesverhoudingen wel een positieve invloed hebben op 's mans gezondheid.

John (Jeremy Irons), een Brits journalist die al vijftien jaar in de kroonkolonie Hong Kong woont, krijgt het zwaar te pakken voor Vivian (Gong Li), die uitbaatster is van een luxe-karaokebar. Vivian hoopt dan weer op een huwelijk met de steenrijke zakenman Chang, een vriend van John.

Naar aanleiding van de teruggave van Hong Kong aan China maakt John een reeks videodagboeken. Hij tracht een sfeerbeeld te geven van de dagen tussen het nieuwe jaar en juni-juli 1997, de dagen van de officiële overdracht. Hij wordt daarbij geholpen door vriend en fotograaf Jim (Ruben Blades). Op één van z'n zwerftochten door de stad merkt hij een bijzonder kleurrijke verschijning op: Jean (Maggie Cheung). John raakt gefascineerd door de jonge vrouw en wil haar levensverhaal kennen. In de loop van de film blijkt Jean niet de enige te zijn die geheimen met zich meedraagt.

Regisseur Wayne Wang is een kind van twee culturen: hij groeide op in Hong Kong; film en televisie studeerde hij in de VS. De binding met z'n geboortestad bleek heel sterk toen hij in de aanloop naar de overdracht van Hong Kong de drang voelde om iets te doen rond dit historische feit. Het resultaat is zoals gezegd indrukwekkend, Wang is de geknipte regisseur voor deze film waarvoor Jean Claude Carrière (Cyrano de Bergerac, The Unbearable Lightness of Being) het scenario schreef. Graeme Revell, componist van de score van Chinese Box, werd op het Festival van Venetië bekroond voor die prestatie.

Over de filmtechnische kwaliteiten van de prent en de symboliek die erin verwerkt is kunnen we uren doorbomen. Het volstaat hier echter te zeggen dat de videobeelden die John schiet perfect worden ingepast in de film. De visuals die zo ontstaan, zijn op z'n minst beklijvend. Gelukkig verwordt het geheel niet tot een visuele mix in die vreselijk irritante MTV-stijl.

In Chinese Box zijn de verhalen en geheimen van de verschillende personages als doosjes, en al die doosjes samen maken het complex geheel uit van een doosje-in-een-doosje: een Chinese Box , een doos met vele geheime vakjes. En dit is precies wat Chinese Box zo uitzonderlijk maakt.

Het is te vroeg om vuurwerk af te steken voor het jaareinde, maar dat is nu net wat Chinese Box meer dan verdient, heel veel en heel luid Chinees vuurwerk.