Meester van de horror, Stephen King, moet zowat de meest verfilmde auteur ter wereld zijn. Sinds zijn eerste boek, Carrie, is hij er alleen maar bekender op geworden en hoewel velen klagen dat Kings laatste werk nog maar amper het niveau haalt van zijn eerstelingen, is hij nog steeds één van de meest gelezen auteurs ter wereld. De films die van zijn boeken gemaakt worden zijn eveneens van zeer wisselvallige kwaliteit: een zeldzame keer verschrikkelijk goed maar door de band dus niet. Zoals een beetje te verwachten viel hoort Needful Things thuis in deze laatste categorie. Voor de muziek voor deze miskleun tekende Patrick Doyle, bekend van onder andere Dead Again (1991), Indochine (1992), Carlito's Way (1993) en, nog niet zo lang geleden, Frankenstein.
Regisseur Fraser Heston had altijd al een keertje met Patrick Doyle willen samenwerken sinds hij de eerste noten van diens score voor Dead Again had gehoord. Toen Castle Rock hem vroeg om Needful Things te regisseren, was dat op één voorwaarde: Patrick Doyle moest de muziek schrijven. Doyle en Heston gingen samen rond de tafel zitten en dachten na over hoe de muziek het best de duistere en kwaadaardige geest van winkelier Leland Gaunt kon reflecteren. 'Hij is de verpersoonlijking van de duivel, maar tegelijk ook sardonisch geniaal en onweerstaanbaar charmant,' zegt Doyle. 'Fraser nodigde me uit om de Needful Things-winkel te komen bekijken. Het is altijd fascinerend en van onschatbare waarde om op die manier samen te kunnen werken met de acteurs en de regisseur.'
Doyle koos voor een drie-kwarts-maat voor het hoofdthema. Het duikt voor het eerst op als het melodietje in de speeldoos in de winkel en het is in de rest van de film als underscore-motief verwerkt. 'Die drie-kwarts-maat stelde me in staat om een cirkelvormige beweging te construeren die sneller en sneller gaat naar mate Gaunts web rond Castle Rock dichter en dichter wordt getrokken.'
Nadat Doyle Hestons eerste versie van de film had gezien, stelde hij het gebruik van een koor voor op het moment dat de winkel explodeert, om zo de climax te versterken. Nadat hij eenmaal dit Requiem had geschreven, herwerkte hij de score zodat ook andere delen met koor konden worden opgenomen. Het resultaat is een magistrale soundtrack geworden, die nog het meest doet terugdenken aan de bezwerende muziek van Jerry Goldsmith voor de Omen-trilogie. Het sombere koorwerk staat in schril contrast met het lichtere orkestwerk en aangevuld met Shuberts Eva Maria en Griegs Hall of the Mountain King creëert het een sfeer die tegelijk frivool aandoet én de stuipen op het lijf jaagt. Een meesterwerk!
Needful Things van Patrick Doyle is verschenen bij VSD.