Zoals steeds was het programma, mits een kleine uitzondering, voortreffelijk. Het festival was dan ook uitverkocht, zodat op tijd komen de boodschap was. Het festijn werd op gang geschoten door Richard Williams. Deze drievoudige oscarwinnaar, die bekendheid verwierf met Who Framed Roger Rabbit?, gaf er ongeremd zijn kijk op de nieuwe animatierevolutie. Terwijl hij duidelijk Disney niet bepaald in het hart droeg was hij dan wel weer opgetogen met de nieuwe computeranimatie. En dat tot zijn eigen verbazing.
Pixar veroverde enkele jaren geleden de harten van alle animatieliefhebbers met het geweldige Toy Story. Deze film deed voor computeranimatie wat Jurassic Park voor digital effecten had gedaan. Met dat verschil dat Toy Story een parel was. Het grote verschil tussen beide films was het verhaal. Of het ontbreken ervan in één van de twee films. Verhalen vertellen staat duidelijk hoog in het vaandel van Pixar geschreven en dat werd nog maar eens bewezen door Jan Pinkava. Hij bracht namelijk zijn korte film Geri's Game mee. Voor het eerst werd deze nog niet geheel afgewerkte prent buiten Pixar getoond en het was meteen ook de eerste korte film die sinds de beroemde John Lasseter films de studio verliet. En de film is een ware parel. Niet alleen op technologisch gebied (blijkbaar was het een test om wat software voor kledinganimatie uit te proberen), maar vooral op verhalend vlak was dit het mooiste wat we reeds in lange tijd gezien hadden. Dat Pinkava daarenboven ook nog de trailer van A Bug's Life meehad kon de pret enkel groter maken. Hij bevestigde tenslotte dat het vervolg van Toy Story rechtstreeks naar de video gaat. Een pijnlijke zaak vermits deze film ongetwijfeld beter zal zijn dan 95 procent van wat er op onze grote schermen vertoond wordt.
Jay Roth van Sony Pictures Imageworks kwam Contact voorstellen, waarvoor hij zelf aan de magistrale openingscène had gewerkt. Voor de verzamelaars van weetjes even dit: op het einde van die scène kan je in het oog van Ellie een schaduw zien van een deel van de machine die later in de film gebouwd wordt... Aan de hand van beeldmateriaal werden verschillende effecten ontleed en de boeiendste was ongetwijfeld die waarin de jonge Ellie naar het medicijnkastje holt, maar daar moet u maar eens zelf proberen achter te komen...
Een van de minder gekende effectenhuizen is Blue Sky Studios, dat onlangs samensmolt met VIFX (van FOX). Ze werden berucht omwille van hun dansende en zingende kakkerlakken in Joe's Appartment en binnenkort mogen we hun digitale Aliens bewonderen in Alien Resurrection. Vermist de film op dat ogenblik enkel in Frankrijk reeds in omloop was waren de The Making Of beelden dan ook redelijk uniek.
Naast Pixar is Pacific Data Images (PDI) de toonaangever wat karakteranimatie betreft. Hun werk is vaak onopvallender dan dat van hun grote concurrenten en de meeste mensen zullen hen (al dan niet bij naam) dan ook enkel kennen van hun 3D Simpsons aflevering. Ze zijn zowat de oudste computeranimatie studio en worden verantwoordelijk geacht voor de geboorte van de vliegende logo's. Ook Carl Rosendahl, de oprichter van PDI, kwam de nadruk leggen op het verhaal, maar jammer genoeg kon hij dat niet illustreren met stukjes van Antz, de volledig computergegenereerde tekenfilm die zijn firma in samenwerking met Dreamworks SKG aan het maken is.
Iedereen keek halsreikend uit naar Rob Coleman van ILM. Hij is immers animation supervisor van de nieuwe Star Wars film en algemeen werd gehoopt dat hij iets los zou laten, maar blijkbaar is de geheimhouding die door George Lucas werd opgelegd enorm en meer dan een "men is druk bezig met de montage en de effecten en de film zou in de zalen moeten komen in mei 1999" kwam er niet uit. Buiten de vermelding dat het een geweldige rit zal worden... Coleman was naar Londen afgezakt om er iets te vertellen over The Lost World en Men in Black.
De Moving Picture Company speelde een thuismatch, maar gaf een eerder teleurstellende presentatie van The Borrowers (met John Goodman) en een of andere reclamefilm. Die andere thuisspeler, Jim Henson's Creature Shop, bracht het er veel beter vanaf. Zij kwamen hun animatronics-benadering verdedigen en hadden daarvoor een indrukwekkende gorillakop meegebracht, die met behulp van hun uniek animatiesysteem ter plaatse tot leven werd gebracht.
Ook de fransen waren goed vertegenwoordigd. Xavier Nicolas kwam er ExMachina voorstellen, terwijl Georges Lacroix van Fantôme zijn Insektors op het publiek losliet.
In het (traditionele) animatiegedeelte werden twee giganten tegen elkaar uitgespeeld. Dan Philips van Dreamworks SKG Feature Animation gaf een voorbeschouwing van Prince Of Egypt en als de film al maar zo half goed zal zijn als de testen en productietekeningen die hij meehad mag Disney al beginnen klappertanden. Roy Conli van Walt Disney (Parijs) kwam net als vorig jaar een stand van zaken geven. Na een kort woordje over Atlantis, Kingdom of the Sun en Treasure Planet bestookte hij ons met work in progress van de overige producties. Stukjes van Fantasia 2000, Dinosaur en Tarzan vlogen over het scherm. De eerstvolgende animatiefilm, Mulan, kreeg ruimschoots aandacht. Het volledige verhaal werd uit de doeken gedaan en werd rijkelijk geïllustreerd met beelden. Conli ging zelfs zo ver dat hij ook het einde reeds toonde. En aan wat we te zien kregen is duidelijk dat Disney zich klaargemaakt heeft voor een enorme confrontatie aan het einde van 1998.
Deze vierde editie van het festival had misschien wel een iets minder klinkende gastenlijst dan vorig jaar, maar inhoudelijk gezien was het weer een stap voorwaarts. Nu maar hopen dat we volgend jaar iets te zien krijgen van Titanic, Godzilla, Starship Troopers en de nieuwe Star Wars film.