Maar naarmate ons gesprek vorderde, werd het ons duidelijk dat we hier te maken hadden met een rustige en gezellige prater. Ray Liotta werd geboren in Newark N.J. op 18 december 1955. Zijn vader was van Italiaanse afkomst terwijl zijn moeder meer Schots-Iers bloed in de aderen had. In zijn jeugdjaren bezat hij vooral interesse in basketbal, maar Ray Liotta ontwikkelde ook belangstelling voor het acteren. Hij volgde acteerlessen aan de universiteit van Miami. Na zijn studies trok hij naar New York waar hij vrij snel in de televisie-serie Another World (1978- 1981) belandde. De overstap naar de filmindustrie leek minder gemakkelijk te gaan.
Pas in 1986 kreeg Ray Liotta een rol als de opvliegende ex-man van Melanie Griffith in Something Wild van regisseur Jonathan Demme. Zijn grote doorbraak kwam er met Goodfellas uit 1990 van Martin Scorsese. Samen met Robert De Niro, Joe Pesci en Lorraine Bracco leverden zij één van de beste misdaadfilms af uit de recente filmgeschiedenis. Gezien de virtuoze prestatie die Ray Liotta neerzette als de maffiose Henry Hill was het gevaar vrij groot dat men hem in de toekomst alleen nog maar gangsterrollen zou aanbieden. Gelukkig was dit niet het geval, want twee jaar later vinden hem terug in het ziekenhuisdrama Article 99 als een idealistische dokter. Het betrof hier zeker geen briljante film, wel was het interessant genoeg om te bekijken omdat Ray Liotta er in slaagde een compleet personage gestalte te geven. Met Corrina Corrina (met Whoopi Goldberg) en met Operation Dumbo Drop bewees hij over voldoende capaciteiten te beschikken om een volwaardig acteur genoemd te worden. Noch de romantisch geladen film met Goldberg of het dolkomische Operation Dumbo Drop maakten Ray Liotta als interpretator belachelijk. Minder goed verging het met hem mijn zijn vertolking in de stereotiepe actiefilm Turbulence waar hij een terrorist speelde - een film die hij zo snel mogelijk wil vergeten - vertelde hij ons tijdens het interview.
Zijn laatste film Copland toonde ons Ray Liotta weer in topvorm. Als geen ander van zijn generatie weet hij aan het woord dualiteit een diepere betekenis te geven. In Copland speelt hij de rol van een politieagent, Gary Figgis, wiens privé-en beroepsleven een ramp zijn. Het is een eenzaat die op dramatische wijze zijn politiepartner verloor onder verdachte omstandingheden. Ray Liotta wist zowel een krankzinnige als een menselijke kant aan dit personage mee te geven. Iets wat alleen de allergrootste acteurs kunnen. Ray Liotta bevond zich voor Copland in goed gezelschap. Hij werkte voor dit knappe politiedrama samen met Sylvester Stallone (onverwacht goed), Robert De Niro (nu reeds de tweede samenwerking) en Harvey Keitel.
Wat ons voornamelijk intrigeerde bij Copland is hoe Ray Liotta zich voorbereidde op zijn rol voor de film. Het was dan ook meteen onze eerste vraag aan hem.
RAY LIOTTA: Tot vorig jaar volgde ik nog altijd acteerlessen. Elke rol die je krijgt als acteur is een onbekend gebied. Je moet hard werken om er iets van te maken. Bij Copland wist ik vooraf wat er van mij verwacht werd omdat ik het scenario aandachtig gelezen had. Wel heb ik een aantal aanpassingen aangebracht aan mijn uiterlijk zodat ik geloofwaardiger zou overkomen. Ik maakte een dat ik paar kilo's meer woog voor de opnames en zorgde er ook nog voor dat ik niet te veel sliep tijdens de draaiperiode. Het zijn deze kleine trucs die ervoor zorgden dat mijn personage (een vermoeide pafferige vent) beter overkwam. Ook Sylvester Stallone moest serieus werken aan zijn gewicht omdat hij er anders te fit zou uitzien. Veranderingen aanbrengen in de structuur van je lichaam is een echte opdracht.
MOVIE: Uw personage is een figuur vol met emotionele pijn en bovendien een druggebruiker. Is het niet uiterst moeilijk om in de huid te kruipen van zo iemand?
RAY LIOTTA: Het zou belachelijk zijn om te denken dat je een bepaalde rol maar goed kunt spelen als je net dezelfde levenservaringen hebt gehad als het door jou gespeelde personage. Wie bijvoorbeeld een dronkaard moet spelen, hoeft in het werkelijkelijkheid toch ook toch geen alcoholist te zijn! Dat is precies waar het allemaal om draait: het doen alsof, acteren dus. Ik gebruik wel mijn eigen fantasie om mijn personage, Gary Figgis, zo realistisch mogelijk te maken. Soms doe je bepaalde dingen om jezelf te stimuleren in de hoop dat jouw niveau van acteren stijgt. Over het algemeen volstond mijn eigen inspiratie om mijn rol stevig op bouwen.
Zoals reeds eerder vermeld, betekende Goodfellas voor Ray Liotta het definitieve startschot voor een goedgevulde en sterk afwisselende loopbaan als acteur. Maar hoe komt het dat een minder gekende acteur als Ray Liotta (voor dit gangsterepos had hij nog maar vier films gedaan) toch de kans kreeg om samen te werken met een meesterlijk regisseur als Martin Scorsese? Volgens sommige mensen uit de filmindustrie zou vooral Robert De Niro aangedrongen hebben bij Scorsese om Liotta op te nemen in het project.
RAY LIOTTA: Vreemd genoeg hoor ik ook al jaren dezelfde verhalen. Toen Robert De Niro aan het werken aan de film We're No Angels kreeg ik de mogelijkheid om een auditie te doen voor Goodfellas. Volgens hetzelde verhaal zou De Niro onder de indruk zijn geweest van mijn vertolking in Something Wild en sprak erover met Scorsese. Het zijn natuurlijk allemaal maar wilde verhalen maar het bewijst hoe sommige dingen kunnen lopen.
MOVIE: Besefte u op het ogenblik van de opnames van Goodfellas het belang van dergelijk project voor uw carrière als acteur?
RAY LIOTTA: Niet onmiddellijk, omdat ik te geconcentreerd bezig was om goed werk af te leveren. Ook in mijn persoonlijk leven was het geen gemakkelijke periode omdat tijdens de opnames mijn moeder overleed. Het was ook fysisch een zware film om te maken. Ik had pijn in mijn rug en bovendien moest ik bijna elke dag op de set aanwezig zijn vanwege mijn grote rol in de film. Goodfellas was een film waarop het toenmalige bioscooppubliek nogal vreemd reageerde. Ze wisten niet wat er mee aan te vangen. Ik weet ook niet of Goodfellas een film wordt die mensen steeds opnieuw willen zien. Stallone vertelde me gisteren nog dat Copland in Amerika al meer opgebracht heeft dan Goodfellas destijds.
MOVIE: U werkte reeds samen met een paar heel beroemde en knappe acteurs. Nu stond u naast iemand als Stallone. Is dit niet moeilijk om dan als acteur overeind te blijven?
RAY LIOTTA: Toen ik in aanraking kwam met het project en wist dat ook Stallone geïnteresseerd was in de film, had ik wel enige twijfel over hem in de rol van de gedesillusioneerde sheriff. Stallone speelde in het verleden meestal stoere machopersonages terwijl zijn rol in Copland een teruggetrokken figuur betrof zonder het minste zelfrespect. Gelukkig bleek Stallone bij de opnames van Copland een gewone aardige man te zijn die hard werkte om iets te maken van zijn rol als Freddy Heflin, een eenzame politieagent. De sfeer op de set was vriendschappelijk, iedereen wilde een goede film maken. Ego's werden zonder enig probleem opzij gezet in het belang van de film.
MOVIE: Waarom koos u voor de film van James Mangold (Heavy)?
RAY LIOTTA: Het scenario herinnerde mij aan de films uit de jaren zeventig. Het verhaal bezat een ijzersterke structuur, wat mij sterk boeide. Ook de producerende studio, namelijk Miramax, vond ik de juiste firma om deze film te realiseren. Miramax weet op efficiënte manier films te maken met een eigen karakter. Deze studio weet haar films trouwens goed te promoten. Ze hebben ook een goede visie op de mogelijkheden van acteurs en durven het aan om risico's te nemen.
MOVIE: Copland speelt zich af in stad die door en door corrupt is. Is dit een waarheidsgetrouwe weergave van de huidige Amerikaanse stad?
RAY LIOTTA: Je kunt moeilijk een film maken over politiemensen die oude mensen helpen om de straat over te steken of op een correcte wijze hun job doen. Het zou geen aantrekkelijke film zijn om te bekijken. Er moet dus iets gebeuren. De functie van een ordehandhaver is een interessant gegeven om een verhaal rond te weven. Het heeft iets dynamisch in zich.
MOVIE: Is het moeilijk voor u om een normaal leven te hebben buiten de film?
RAY LIOTTA: Het wordt nogal eens dikwijls vergeten dat acteurs ook maar gewone mensen zijn. In mijn eigen leven heb ik geen enkele directe binding met de personages die ik speel. Het is belangrijk om een familie te hebben en om een normaal leven te leiden. Mensen zouden ernstig verbaasd zijn als ze eens wisten hoe gewoon acteurs in het werkelijke leven zijn.
MOVIE: Als acteur kiest u soms voor sterk uiteenlopende rollen. Waarom?
RAY LIOTTA: Ik probeer voor afwisseling te zorgen in mijn loopbaan. Ik heb ook meegewerkt aan een komische film zoals bijvoorbeeld Operation Dumbo Drop. Ik hield er ook van om samen te werken met Whoopi Goldberg voor Corrina, Corrina. In 1994 was ik de held in de gewelddadige actiefilm Escape From Absolom. Het was een fantastische film om te doen. Het gegeven van één man die het opneemt tegen honderd afschuwelijke monsters vond ik best amusant (lacht hevig). Het komt voor mij vooral op aan om steeds iets anders te proberen.
MOVIE: Wat zal de volgende film zijn waarin wij u aan het werk kunnen zien?
RAY LIOTTA: Mijn volgende film heet Phoenix. Voor deze prent heb ik samengewerkt met Anjelica Huston en Anthony LaPaglia en werd gedraait voor rekening van de productiefirma Lakeshore Entertainment. Het is een prent die me erg nauw aan het hart ligt aangezien ik zelf mee betrokken was in de productie. Graag zou ik in de toekomst nog meer actief zijn als producent.