De eerste digitale beelden die ooit op een Imax-scherm te zien waren, werden echter ook bij ons gemaakt. Trix zorgde voor Special Effects: Anything Can Happen voor een drietal computergegenereerde shots die eerst aan Industrial Light and Magic waren aangeboden. ILM wilde blijkbaar het risico niet nemen met dit gigantisch formaat (70 mm en 15 perforaties), en zo kreeg Trix de eer. En voor Thrill Ride gingen ze nog een stukje verder. In deze nieuwe film zitten maar liefst 23 minuten digitale filmbeelden. Om de grootsheid van dit project even te schetsen enkele cijfers: één enkel computerbeeldje (en er zijn er dus 24 per seconde) neemt meer dan 130 MB schijfruimte in beslag en heeft een resolutie van ruwweg 5000 op 4000 pixels. Het is dan ook niet te verwonderen dat men bij Trix een 50.000 Gigabyte aan harde schijven heeft staan.
Ben Stassen, de regisseur van Thrill Ride, leerde de klappen van de digitale zweep met de vorige producties van New Wave International, zoals de veelvuldig bekroonde Devil's Mine Ride en Cosmic Pinball. Hij werd geprikkeld om ook achter een grootbeeld-camera te staan na de interessante Special Effects Imax film. Het idee voor Thrill Ride ontstond in juni 1996 en de laatste live-beelden werden in maart 1997 ingeblikt, waarna een helse postproductie volgde tot juist voor de première in Amerika.
Het werken met de zware Imax-camera's, waarvan er slechts een tiental bestaan, zorgde trouwens voor heel wat kopbrekens. Zo moest men de camera op enkele achtbanen monteren zonder dat daarbij de passagiers (er werden geen stuntmannen gebruikt) in gevaar kwamen. De rushes, de beelden van de dag, kon men enkel in een echte Imax-bioscoop bekijken, voor de openingsuren.
Tijdens de film gaat men ook even in op de creatie van een computergegenereerde ride film. Over het algemeen gebeurt dat in diverse stappen. Men start met het ontwerp om de omgeving en de diverse objecten in drie dimensies te gaan opbouwen met ijzerdraadtekeningen. Daarna worden deze elementen geanimeerd en wordt de camera door de scènes bewogen. Eenmaal de animatie vast staat, begint men met het aankleden van de scènes: men legt een textuur op de ijzerdraadconstructies en de belichting wordt afgeregeld. En ten slotte worden een aantal speciale effecten als rook, explosies en stof toegevoerd.
En om te bewijzen dat ze hun vak perfect kennen verrassen de makers ons met een quasie perfecte illusie. In een volledig met de computer gemaakt decor komt de mijnwerker uit Devil's Mine Ride (samen met zijn broer) op het scherm. Enkel de acteur is echt, de rest bestaat enkel in de computer. Illusies gemaakt door onze Digital Valley...