The Omen vertelt het verhaal van de komst van Damien, de Antikrist, die op een stormachtige zesde dag van de zesde maand om zes uur 's ochtends ergens in een klooster in Italië wordt geboren en van die dag af een orkaan van terreur doet razen door de familie die hem heeft geadopteerd.
De film, met Gregory Peck, Lee Remick, Billie Whitelaw en David Warner in de hoofdrollen, was een ongemeen succes in de Verenigde Staten. Er volgden drie sequels: Damien (1978), The Final Conflict (1981) en de t.v.-film The Awakening (1991). Jerry Goldsmith verzorgde de muziek voor de eerste drie (die samen nadien tot de Omen-Trilogie werden omgedoopt), Jonathan Sheffer componeerde de soundtrack voor het vierde deel.
Jerry Goldsmith zegt zelf dat hij de score voor het origineel in een mum van tijd op papier had staan: 'Ik schreef het hoofdthema en de hele layout voor het koor op één dag tijd. En hoewel ik niet meer dan zestien maten nodig had voor het liefdesthema van de film, verschafte juist die melodie me een overgangsmotief dat ik doorheen de hele score kon gebruiken.' De muziek is voor het grootste deel gebaseerd op twee thema's: een Antikrist-thema, dat door een koor wordt uitgevoerd (Ave Satani), en een pastoraal liefdesthema (The Piper Dreams). Dat laatste in het bijzonder was belangrijk voor de film, want Goldsmith wilde het menselijke karakter van de horrorprent niet verwaarlozen. Vooral in het begin komt de Piper Dreams-melodie verschillende keren terug, waardoor de band tussen de gouverneur en zijn vrouw, de ouders van Damien, onderstreept wordt. Vanaf het eerste 'ongeluk' in huize Thorn (de zelfmoord van de jaloerse kinderjuf op Damiens verjaardagsfeestje) duiken versies van het sombere Ave Satani- thema op.
Voor Jerry Goldsmith was The Omen één van zijn eerste grote werken voor koor. Zijn collega en goede vriend Arthur Morton hielp hem bij de orkestratie en het arrangement van de koorgedeelten. De soundtrack is dan ook aan hem opgedragen.
The Omen is een van de hoogtepunten in de geschiedenis van de filmmuziek. Beklijvend, robuust koorwerk, afgewisseld met lichtvoetige strijkersintermezzo's, vijfendertig minuten angst en romantiek die een ereplaats verdienen in de collectie van elke filmmuziekliefhebber. De vier sterren-soundtrack werd uitgevoerd het National Philarmonic Orchestra, gedirigeerd door Lionel Newman, en verscheen bij VSD.