De trouwe movie-lezers weten het al ondertussen: een jaaroverzicht op het romantische filmvlak staat voor ondergetekende al enkele jaren synoniem voor enkele films van schattige knuffel Sandra Bullock. Dit jaar mocht ze het mooie weer komen maken in onder andere Speed 2, waarover u elders allicht wel meer zal lezen, maar wij beginnen ons overzicht met In Love And War, een oorlogsdrama van Richard Attenborough, waarin La Bullock als verpleegster het hart van soldaat Chris 'O Donnell mocht op hol doen slagen. Zijn acteerprestatie sloeg echter nergens op en ook het doen en laten van Bullock kon nog het best geklasseerd worden onder de noemer 'gewogen en te licht bevonden'. Jammer maar helaas, maar wij zien Bullock nog steeds het liefst in een rol zoals in While You Were Sleeping, nu al weer twee volle jaren geleden.
Waren ze dan niet van de partij de afgelopen driehonderdvijfenzestig dagen, die zeemzoeterige films waarbij het voor elke zichzelf respecterende zakdoek telkens weer opnieuw alle hens aan dek is geblazen? Toch wel. Koploper inzake emoties was ongetwijfeld The Evening Star, het vervolg op tearjerker Terms Of Endearment uit 1983. Probleem hier was dan weer dat een overdosis gesnotter zelfs voor een romantische ziel als uw nederige dienaar van het goede te veel is en dat in die hoedanigheid de liefdesavonturen van Shirley MacLaine en haar familie dan ook niet echt konden bekoren. Tweede in dat klassement werd afgetekend Addicted To Love, waarin Meg Ryan het witte doek mocht komen opfleuren, met dit verschil dat hier op z'n beurt alles wel iets of wat deftig onder controle werd gehouden. We zijn er regisseur Griffin Dune eeuwig dankbaar voor.
Ook de romantische komedies zoals we er elk jaar wel een pak rond onze oren krijgen waren er dit jaar weer bij. Variërend in kwaliteit van rotslecht (A Smile Like Yours) over boven de middelmaat en ideaal voor een avondje uit (One Fine Day met George Clooney en Michelle Pfeiffer en The Mirror Has Two Faces van en met Barbra Streisand) tot onverwacht maar meer dan behoorlijk (My Best Friends Wedding, met Julia Roberts in de hoofdrol). Tom Cruise probeerde het ook met Jerry Maguire, raakte zelfs onverwacht tot in de oscarnominaties, maar als er ons iets bijblijft dan is het eerder de de uitgebreide speech van acteur Cuba Gooding Jr. op het oscargala dan de verhalende kwaliteiten van regisseur Cameron Crowe. Ook Woody Allen kwam even om het hoekje kijken, maar het grote publiek bleek meer geïnteresseerd te zijn in zijn relatie met zijn 35-jaar jongere adoptiedochter dan in zijn Everyone Says I Love You.
De eenzame koplopers van 1997 waren tegelijkertijd ook de buitenbeentjes in hun genre: regisseur Baz Luhrman pakte uit met een schitterende hedendaagse adaptatie van 's werelds bekendste liefdesverhaal in zijn Williams Shakespeares Romeo + Juliet en enkele weken terug belandde ook nog A Life Less Ordinary in de bioscoop: met een scenario zoals we er maar zelden één gezien hebben en een Ewan McGregor die duidelijk één van de rising stars aan het worden is, kon het niet anders dat de makers van Trainspotting voor dit pareltje verantwoordelijk waren. Al voegen we er onmiddellijk bij toe dat het niet spek voor ieders bek was.
En de toekomst? De eerste week van januari serveert ons al onmiddellijk met Titanic een romantische klepper van formaat en wordt nu reeds de Gone With The Wind van de jaren negentig genoemd. Nora Ephron, Meg Ryan en Tom Hanks, het succesvolle triumviraat achter Sleepless In Seattle, gaan terug samenwerken. En met wat geluk kunnen we binnen dit en een jaar zeggen dat we de status van eeuwige vrijgezel vaarwel hebben gezegd. Kortom: een romantisch 1998 toegewenst. Tot volgend jaar!