Natuurlijk zal het opgelopen budget en de grootsheid van het project er voor iets tussen gezeten hebben, maar je gaan gedragen als een tiran is voor niets goed, allerminst voor je hart. Anderzijds is werken met zoveel mensen ook geen lachertje en moet er met ijzeren hand opgetreden worden om vooruitgang te boeken in je draaischema. Maar het blijft een constante in de making of roddels dat regisseur Cameron toch wel veel eiste. Er zijn nu eenmaal enkele natuurlijke basisbehoeften waaraan een mens af en toe moet kunnen toegeven: eten, drinken, slapen en, jawel van tijd tot tijd een kleine of een grotere ontlasting.
Werktijden van 16 tot 18 uren per draaidag en dit zes tot zeven dagen op zeven, dat houdt niemand vol. Aanvankelijk hadden DiCaprio en Winslet ook wel even een ballon opgelaten over de setproblemen, maar die woorden hebben ze gauw weer ingetrokken. Ze zullen beseft hebben dat Cameron het verder verloop van hun carrières kan bepalen. Toch heeft ook de regisseur water in de wijn moeten doen nadat Hollywood de dood van cameraman Brent Hershman kreeg te verwerken, die precies omwille van de bestiale werktijden op de set van Pleasantville, aan zijn stuur in slaap viel en verongelukte.
Aangezien de Titanic 's nachts zonk bij een wolkenloze sterrenhemel zijn ook de meeste shots tussen zonsondergang en zonsopgang ingeblikt. Vele figuranten kregen te kampen met onderkoeling. Misschien daarom dat er jacuzzi's zijn gekomen om zich tussen de sequenties even op te warmen. Sommige 'drenkelingen' die zich aan een ligstoel vastklampten zijn zelfs tussen de bedrijven door in slaap gevallen.
Het is een edel doel een waarheidsgetrouwe prent te willen brengen, maar de tijd van de slavernij is definitief voorbij. Dat moeten sommige regisseurs nog in hun geschiedenisboek noteren.