THE END OF VIOLENCE

Van deze twee films over geweld is Funny Games zeker de meest effectieve. Regisseur Michael Haneke laat immers op een kritische wijze het geweld zien zoals het door de slachtoffers zelf wordt ervaren. Bovendien wordt de kijker regelmatig met zijn eigen sadistische verlangens geconfronteerd. The End of Violence is op dat vlak veel subtieler. Het is Wenders' bedoeling om met deze film een definitie te geven aan geweld.

Dat wordt al duidelijk vanaf de eerste scène als de stuntvrouw Cat (Traci Lind) de regisseur vraagt het begrip te omschrijven. Naarmate de film vordert, wordt het antwoord hierop steeds duidelijker. Dat gebeurt door enkele op het eerste gezicht losstaande verhaaltjes met elkaar te verbinden. Hierin is Mike Max (Bill Pullman) de centrale figuur. Door zijn werk (hij is een populair thrillerregisseur) heeft hij vele tegenstanders. Zo zijn er twee ongure types die hem op een avond trachten te vermoorden. Zijn aanvallers worden echter op onverklaarbare wijze om het leven gebracht en Mike neemt de benen om aan de gerechterlijke gevolgen te ontsnappen. De volgende dag staat hij als vermist opgegeven in de kranten. De enige die nog sporadisch contact met hem heeft is Cat. Zij heeft een liefdesrelatie met 'Doc' Dean Brock (Loren Dean), de detective die de zaak onderzoekt. Hij zal met de hulp van Cat de ware toedracht trachten te achterhalen.

Ze zijn echter niet de enige die de waarheid willen kennen. Er is immers ook Ray Bering (Gabriel Byrne), een eenzame intellectueel die door Brice Phelps (Daniel Benzali) werd aangenomen om aan een geheim computernetwerk te sleutelen dat het doel heeft het geweld zoals wij dat kennen te voorkomen. Door dit project is hij onvrijwillig getuige van de aanslag op Mike Max. Hierdoor komt hij ook meer te weten over de duistere kanten van deze zogezegde vredesmissie.

The End of Violence is knap gestileerd en bijzonder stijlvol. Op het vlak van de inhoud laat de film het echter afweten. Wenders heeft het immers voor elkaar gekregen om ons op twee uur tijd zo goed als niets te vertellen. Hij heeft ons laten weten dat zijn notie niet beperkt blijft tot fysiek geweld, maar dat bijvoorbeeld ook echtelijke verwaarlozing hiertoe behoort. Maar hadden we daar zonder zijn hulp ook niet kunnen achterkomen?

Door zijn film nodeloos ingewikkeld en filosofisch te willen maken, bereikt Wenders net het tegenovergestelde: een oppervlakkig, gefragmenteerd en vooral nietszeggend verhaaltje.