Casper mag dan nog wat verhaal en regie betreft te kort schieten, over één zaak zal (en moet) iedereen het eens zijn: de speciale effecten (lees: de spoken) zijn gewoonweg schitterend. Zo goed zelfs dat men na enkele minuten vergeet dat men naar computergegenereerde hersenschimmen zit te kijken. De veertig minuten karakteranimatie zullen ongetwijfeld een nieuwe oscar opleveren voor Industrial Light and Magic, maar het is vooral een bekroning van het jarenlang zoeken naar de perfecte digitale acteur.
De eerste computergegenereerde karakteranimaties in een langspeelfilm die het vermelden waard zijn vinden we terug in 1986. Daar zien we een digitale uil in Labyrinth, en de uit een glasraam ontsproten ridder uit Young Cherlock Holmes. En hoewel het het slechts om een kortfilm gaat vermelden we graag John Lasseter's Tin Toy die met een oscar ging lopen. (John Lasseter is immers met zijn firma PIXAR en Disney de eerste volledig computergegenereerde animatiefilm aan het klaarstomen)
De watertentakel uit The Abyss (1989) kan als de echte voorvader van de hedendaagse CGI-effecten beschouwd worden, maar toch zijn het de gedaanteverwisselingen uit Terminator 2 (1991) die de meesten als de ultieme FX-trip beschouwen. Weten zij veel dat de belangrijkste scène zich afspeelt in de helikopter waar de chrome-man als eerste een aantal woorden over de lippen krijgt. (En neen, hier komt geen flauwe verwijzing naar Stallone) Industrial Light and Magic was en bleef sindsdien de baanbreker.
1992 gaf ons een aantal skeletten (Toys) en een vleugje cybersex (The Lawnmower Man), maar 1993 zal geboekstaafd blijven als het jaar waarna niets meer hetzelfde zou zijn. ILM bracht ons in Jurassic Park echte dinosaurussen (enfin, bijna toch) die vaak beter acteerden - vooral T-Rex - dan de rest van de cast. Voor The Flintstones gaven ze ons zelfs een dier met pels, maar voor The Mask gingen ze totaal uit de bol en werd de overgang Jim Carrey-The Mask een Twilight zone.
Maar digitale karakteranimatie dient tot meer dan zuiver vermaak. In Jurassic Park, Outbreak en Judge Dredd werden acteurs in de computer nagemaakt om ze in gevaarlijke stunts te kunnen plaatsen. En omdat acteurs van nature uit ijdel zijn, was het te denken dat ze zichzelf zouden laten digitaliseren op hun (fysisch) hoogtepunt. Kwestie van er nog jaren, en misschien nog eeuwen even goed (lees waardevol) uit te zien.
Casper toont ons een voorsmaakje van digitale (bestaande) acteurs, maar naar verluidt heeft ILM Marilyn Monroe al ingeblikt. Some Like It Digital...