KISS THE GIRLS

De film Se7en was in vele opzichten gewichtig. Het betekende de definitieve doorbraak van filmschilder David Fincher, luidde een korte revival in van het seriemoordenaargenre, én liet Hollywood één van zijn beste acteurs ontdekken: Morgan Freeman. Hij schreef zichzelf met gouden letters in de annalen van Hollywood met zijn omineuze rol van detective Sommerset in Se7en en werd later legendarisch als de illustere Red in Frank Darabonts The Shawshank Redemption. Freeman is één van die weinige acteurs die een film kunnen dragen, een scherm kunnen vullen. Met één frons van zijn wenkbrauw, één beweging van zijn mond, strooit hij meer charisma en uitstraling in het rond dan wie ook. En zonder twijfel beschikt de man over de mooiste stem van heel filmland.

In Kiss the Girls speelt hij Alex Cross, een gerechtspsycholoog in Washington D.C., die op een dag verneemt dat zijn nicht Naomi (Gina Ravera) verdwenen is op haar campus in Durham, North Carolina. Cross reist naar de plek des onheils en verneemt dat Naomi niet het enige verdwenen meisje is. Meer nog: er zijn al twee lichamen vermoord teruggevonden. De plaatselijke politie, met detective Nick Ruskin en Davey Sikes op kop, zit met de handen in het haar, net als FBI-agent Kyle Craig. Totdat er een zekere Wick Sachs, een professor van Naomi en erkend vrouwenliefhebber, aangehouden wordt. Cross gelooft echter niet in zijn schuld, zeker niet wanneer hij in contact komt met Kate Mctiernan (Ashley Judd), een meisje dat er in geslaagd is te ontsnappen uit de schuilplaats van de moordenaar, die zichzelf Casanova noemt.

Waar Freeman in Se7en het witte doek nog moest delen met zijn volmaakte antipode, de charismaloze meisjesmagneet Brad Pitt, staat zijn personage in Kiss the Girls meer centraal. Cross vermoedt dat het de dader niet in de eerste plaats om moord te doen is, maar dat hij zijn slachtoffers 'verzamelt'. Dat macabere vermoeden wordt bevestigd als hij de hulp krijgt van Kate. Samen volgen ze een spoor dat naar de westkust leidt en waar ze in de finale van de film de identiteit van de ontvoerder zullen blootleggen.

Net als Se7en is Kiss the Girls met veel aandacht voor atmosfeer en fotografie in beeld gebracht. Regisseur Gary Fleder (die redelijk onopvallend debuteerde met Things to Do in Denver When You're Dead) schildert met gevoelige en mooie penseelstreken sfeervolle taferelen. Soms hult hij een hele locatie in onheilspellende duisternis en vestigt hij met subtiel lichtspel de aandacht op een detail. Veel actie speelt zich af diep in donkere bossen, gehuld in ontelbare schaduwen. Morgan Freeman en Ashley Judd (Smoke, Ruby in Paradise) brengen dit impressionant prentenboek tot leven met doordrongen en geïnspireerde acteerprestaties. Ze vormen een uitgesproken team en vullen elkaar perfect aan. Judd gooit al haar enthousiasme en wilskracht in de ring, terwijl je Freeman met zijn ingetogen kalmte die radertjes in zijn hoofd ziet pijnigen. Hij acteert met de rust en zelfzekerheid van een oscarwinnaar.

Tussen zoveel mooie beelden en zo'n indrukwekkende acteerprestaties, glipt het scenario een beetje door de mazen van het net: het klopt niet helemaal, er zitten teveel gaten in, maar echt storen doet het niet. Enkel naar het einde toe wordt de opgebouwde spanning nooit helemaal ingelost en ontbreekt elke vorm van catharsis. De ware identiteit van Casanova is een ontgoocheling en een nagelbijtende epiloog à la Seven zit er al helemaal niet in. Desondanks de moeite waard, deze Kiss the Girls.