AS GOOD AS IT GETS

Als hoofdfiguur koos scenarist annex regisseur James L. Brooks voor Melvin Udall (Jack Nicholson), een eenzaam schrijver van liefdesverhalen, een eenzaam mens, een alleshater. Hij laat geen enkele kans onbenut om zijn medemens eens goed te kwellen of uit te kafferen. De hond van de buren zonder iemands medeweten in de vuilbak proppen is bijvoorbeeld heel gewoon. Maar Melvins twee grote liefdes zullen van hem een ander mens maken. De eerste is de hond van buurman Simon Bishop (Greg Kinnaer). Als Simon op een dag in de prak wordt geslagen, wordt hij in aller ijl naar het ziekenhuis gevoerd, en wordt Melvin gedwongen zich een paar weken over het beest te ontfermen. Aanvankelijk voelt de auteur enkel afkeer tegen het blaffend ding, maar als hij na enkele weken het dier opnieuw moet afstaan, beginnen de tranen te rollen.

Een tweede persoon die Melvin Udall beinvloed, is Carol Connelly (Helen Hunt). Zij is Melvins vaste serveerster in het restaurent waar hij elke ochtend gaat ontbijten. Hij beledigt haar iedere keer, maar als ze op een dag haar werk opzegt, breekt bij haar een gevoelige snaar. Hij bezoekt Carol thuis met de simpele boodschap dat hij honger heeft. Er moeten echter nog heelwat bergen verzet worden voor hij zijn liefde durft toe te geven.

As Good As It Gets is grappig en triestig tegelijkertijd. Mensen die graag eens een potje huilen zitten bij deze film best op hun plaats. Maar het geheel komt nogal pathetisch en ongeloofwaardig over. En dat is vooral te wijten aan Jack Nicholson. Als hij een brutaal en ongemanierd varken moet spelen is hij op zijn best, maar op het moment dat de zachtaardige kanten van zijn personage bovendrijven, gaat hij compleet de mist in. De rest van de cast - een keuze uit Hollywoods meest populaire collectie - kan de film niet redden. Groot is dan ook onze verwondering dat deze prent (en dan vooral Nicholson) een paar oscarnominaties op zijn naam heeft mogen schrijven.