Freeman kwam meteen ook drie nieuwe films voorstellen: Kiss The Girls (Gary Fleder), Hard Rain (Mikael Salomon) en Amistad (Steven Spielberg). Wij hadden een gesprek met de man die op zijn vijftigste pas doorbrak met Driving Miss Daisy, Unforgiven en Seven.
MOVIE: Je bent iemand die vaak pendelt tussen licht entertainment (Hard Rain) en meer serieus werk (Amistad)...
MORGAN FREEMAN: Zo zie ik het eigenlijk niet. Als acteur wil ik zoveel mogelijk verschillende dingen kunnen doen en af en toe ook eens ontkoppelen en in een andere versnelling leggen. Ik hou intens veel van mijn job en díe dingen maken het juist zo boeiend.
MOVIE: Financieel word je er uiteraard ook niet slechter van.
MORGAN FREEMAN: Als acteur vind ik geld totaal onbelangrijk. Ik acteer nog liever gratis, maar natuurlijk moet ook ik huur betalen, een auto kopen en kinderen opvoeden.
MOVIE: In Hard Rain speel je iemand die enkel uit is op geld. Kortom: de bad guy. Dat moet toch al een tijdje geleden geweest zijn?
MORGAN FREEMAN: Dat is waar. Het is trouwens nog maar de tweede keer dat ik mijn minst aantrekkelijke kant laat zien... Het is altijd leuk om de bad guy te spelen omdat dat meestal gewoon de leukste rol is om te spelen. Elk conflict in een scenario ontstaat pas dankzij de antagonist. Hij is degene die bepaalt wat er gebeurt, degene die emoties losweekt. Het is gewoon enorm aangenaam om juist datgene op te roepen wat je normaal zou onderdrukken. Je moet de duivel in jezelf loslaten.
MOVIE: Waarom doe je het dan niet méér?
MORGAN FREEMAN: Omdat ik zelf geen bad guy wil zijn. Ik wil niet op die manier carrière maken en een label opgeplakt krijgen. Dat geldt trouwens voor om het even welke rol of personage. Bovendien zijn er geen massa's scenario's met interessante bad guys. Af en toe lees ik wel eens één en dan kruip ik soms op mijn knieën om die rol te pakken te krijgen, maar om eerlijk te zijn, hou ik meer van helden.
MOVIE: Hoe ziet je personage in Hard Rain er ongeveer uit?
MORGAN FREEMAN: Hard Rain is een one night story: de film begint bij zonsondergang en stopt bij zonsopgang. Wie hij is, blijft dan ook een beetje een mysterie. Je weet enkel waar hij op uit is. De rest moet je zelf invullen.
MOVIE: In Kiss The Girls neem je dan weer je rol uit Seven opnieuw op.
MORGAN FREEMAN: Ik denk dat het personage, een detective, dat ik in Kiss The Girls speel meer een karakteroefening is dan mijn personage in Seven. Dit keer speel ik een soort extreem intelligente cop die enkel in de ergste gevallen erbij wordt gehaald. De film is trouwens gebaseerd op een hele verhalenbundel rond dit personage, zodat sommigen nu al fluisteren dat we ook nog een vervolg gaan maken. Ik weet nu nog niet of ik daar echt zin in heb.
MOVIE: Je derde film op het festival is Amistad, meteen ook de slotfilm. Hoe belangrijk vind je hem zelf?
MORGAN FREEMAN: Oh, ik vind hem heel belangrijk. Misschien zal Titanic dit jaar wel met alle eer gaan lopen, maar Amistad gaat over een veel belangrijkere periode uit de geschiedenis. De gebeurtenissen in de film staan mee aan de voet van de burgeroorlog. Slavernij was toen een hot item, zowel in het Zuiden als in het Noorden. Hoe we het in beeld zouden brengen, was dus verschrikkelijk belangrijk. En ik denk dat Steven daarin geslaagd is.
MOVIE: Welke criteria hanteer je bij het kiezen van een rol?
MORGAN FREEMAN: De rol moet me sowieso boeien, fascineren zelfs. Af en toe speelt het loonbriefje ook wel eens een rol, maar ik ga vooral op zoek naar iets wat ik nog niet gedaan heb. Ik ga op zoek naar een goed scenario. Vind ik het boeiend? Vind ik het personage interessant? Ik schrik dan soms wel eens van de rollen die mensen mij aanbieden. Ik vraag me af waarom ze daar bij mij voor komen... Of ik ze ook wil doen? Good Lord, yes!
MOVIE: In een vorig interview zei je dat 'detective' bovenaan het lijstje stond van personages die je dolgraag eens wou spelen. Seven en Kiss The Girls hebben de top van dat lijstje al wat kleiner gemaakt. Welke personages staan nog op die lijst?
MORGAN FREEMAN: Advocaat, dokter, opperhoofd... (lacht) Het is nog een hele lijst.
MOVIE: Tot nu toe heb je als zwarte acteur meestal sympathieke personages gekregen. Vind je dat zelf geen minderheid in een minderheid.
MORGAN FREEMAN: Ik vind helemaal niets. Eigenlijk denk ik er gewoon niet over na, maar als je deze definitie zou hanteren, dan heb je geen ongelijk.
MOVIE: Welke film ben je het meest trots op?
MORGAN FREEMAN: (aarzelend) Ik denk Glory. Net als Amistad is dat een belangrijk historisch drama. Het heeft bovendien een heel educatieve functie omdat zeker negentig procent van de bevolking geen idee heeft over het aandeel die zwarten hadden in de burgeroorlog.
MOVIE: Pas op je vijftigste ben je echt doorgebroken. Als je het allemaal nog eens zou doen, wat zou je dan veranderen?
MORGAN FREEMAN: Ik zou niets anders kunnen doen. Dat gaat gewoon niet. Je kunt niet echt zeggen dat je dit zou veranderen en dat zou veranderen. Waar zou je dan staan? Wat zou er dan gebeuren? Nee, ik ben waar ik moet zijn.
Een poepsjiek hotel in het hartje van Brussel, dus. Daar willen wij ook wel zijn.