Nochtans is er juist rond dat thema heel wat te doen geweest in de pers. Een film die de kant van de gay guy kiest, is immers niet meteen schering en inslag in Hollywood. Zeker niet als met het thema ook nog eens danig wordt gesold. Zo zit er een scène in de film waarin een heel dorp zich homofiel verklaart.
Aanleiding daartoe is Howard Brackett (Kevin Kline), een ietwat sullige leraar Engelse literatuur en poëzie. Sinds kort is hij verloofd met zijn vriendin sinds jaren Emily Montgomery (Joan Cusack). Howard heeft in een vroeger leven nog les gegeven aan acteur Cameron Drake (een hoogblonde Matt Dillon). Als deze op de oscaruitreikingen het felbegeerde beeldje in de wacht sleept, bedankt hij in zijn speech de homoseksuele (!) leraar. Hysterie alom. De volgende dag staat half Amerika aan zijn deur om hem tot publieke outing te dwingen. Howard is de enige die nog in zijn eigen onschuld geloofd. Maar op een dag schaft hij zich een zelfhulpcassette aan met de bedoeling zijn mannelijkheid een duw in de goede richting te geven ('de-echte-mannen-dansen-niet'-scène). Enkele lessen én een kus van Tom Selleck later is Howard er rotsvast van overtuigd: hij is homo. En dan beginnen de problemen pas goed.
Het resultaat van deze heisa is u welgekend: de film is hilarisch grappig, Cusack schattig en Kline geniaal.
Maar om echt schitterend te worden genoemd ontbreekt het de prent aan volwassenheid. Sommige scènes (zoals die van de oscaruitreiking) floreren wat betreft onnozelheid en simpliciteit en ook de nevenpersonages (vooral Shalom Harlow) lijken van bordkartonnen materiaal.
En wat Kline's uitspraak betreft? Waarschijnlijk bedoelt hij dat mensen elkaar moeten aanvaarden zoals ze zijn. Laten we dan ook deze prent appreciëren voor wat hij is: een bijzonder leuk niemendalletje.
Genre: Komedie
Regisseur: Frank Oz
Acteurs: Kevin Kline, Joan Cusack, Matt Dillon, Tom Selleck, Debbie Reynolds