TASTE OF CHERRY

In het begin lijkt deze film nochtans af te wijken van het bovenvermelde drieluik. Terwijl deze films zich in kleine dorpjes en/of een frisogende natuur afspeelden, situeert Taste of Cherry zich eerst in een niet nader genoemde stad, die er met zijn werklozen en drukke verkeer eerder deprimerend en chaotisch uitziet. Daarna verplaatst de actie - een man rijdt blijkbaar doelloos rond in een jeep - zich naar een dor berglandschap. De man in de auto, Mr. Badii, sprrekt nu en dan iemand aan met de vraag of de persoon in kwestie snel veel geld zou willen verdienen, maar hij wordt telkens zeer snel afgescheept. Het is niet duidelijk wat hij precies van iemand verlangt.

Er komt klaarheid in de zaak wanneer Mr. Badii achtereenvolgens een soldaat, een seminarist en een taxidermist oppikt. Hij is van plan zelfmoord te plegen en zoekt iemand die hem wil begraven. De soldaat weigert om morele redenen: hij wil niet aan iets deelnemen dat volgens hem aan een misdaad doet denken en loopt vol afschuw weg. Ook de seminarist wil Mr. Badii niet helpen: hij verbergt zich achter de Koran en zegt dat het leven een godsgeschenk is dat in dankbaarheid moet aanvaard worden. Zelfmoord wordt op die manier een misdaad rechtstreeks tegen God.

De taxidermist weigert niet. Volgens hem heeft Mr. Badii het recht om een einde maken aan zijn leven als hij daartoe gegronde redenen heeft. Bovendien kan hij het geld wel gebruiken voor zijn zieke zoon. Op die manier komt hij wel oprechter over dan zijn twee voorgangers. Toch probeert hij Mr. Badii te overtuigen dat het leven te mooi is om zelfmoord te plegen door hem te wijzen op bijvoorbeeld het maanlicht en de smaak van een moerbei.

Veel critici hadden moeite met het open einde van de film. Het is inderdaad niet duidelijk of Mr. Badii zelfmoord pleegt of niet. In de plaats daarvan wordt het scherm langzaam zwart, daarna ziet men plots de acteurs, de regisseur en een deel van de crew die een opname beëindigen. Het dorre landschap steekt nu in een fris lentekleedje.

Kiarostami heeft in heel wat interviews verklaard dat dat hij wou aantonen dat de gebeurtenissen rond Mr. Badii maar een verhaal zijn en dat het leven gwoon verdergaat. Ook de reden waarom hij wil zelfmoord plegen wordt niet verteld, maar dat doet er niet toe. Zelfmoord plegen is allicht een grote zonde, maar niet van het leven kunnen genieten een nog grotere, aldus Mr. Badii. De belangrijkste keuze die een mens in zijn leven kan maken is of hij wil verder leven of niet. Dit is dan meteen ook de meest fundamentele vorm van vrijheid. Met deze levensles wordt Taste of Cherry een parabel.

Net zoals in zijn vorige films heeft Kiarostami oog voor details: een vlucht vogels in de lucht, het zonlicht, spelende kinderen. Deze meestal mooie of opwekkende beelden staan in schril contrast met de levensmoeë Mr. Badii en moeten duidelijk maken dat het leven de moeite waard is en dat iedereen er zin kan aan geven, desnoods via zelfmoord.