Het Animatiefestival is misschien niet het grootste festival, maar samen met het Festival van de Fantastische Film (ook al in Passage 44) zeker één van de kleurrijkste. Net zoals ieder jaar waren er ook nu weer diverse Belgische premières te beleven. Jammer genoeg ook van films die later enkel nog op andere festivals zullen te bewonderen zijn, maar zeker nooit door de grote verdelers zullen opgepikt worden. Anastasia zal iedereen natuurlijk kunnen gaan bekijken, maar Kleines Arshloch en Joe's Apartment zullen wel een ander lot beschoren zijn. Deze laatste film flopte trouwens ook grandioos in Amerika, maar is daar een tweede leven beginnen leiden in de videotheek.
Het Festival is ook de kans om Belgisch werk op groot scherm te zien. De organisatoren konden dit jaar trouwens uitpakken met de première van Nachtvlinders, de nieuwste van levende legende Raoul Servais, die speciaal zijn korte film kwam voorstellen.
Het publiek wil duidelijk ook geïnformeerd worden over de allernieuwste visualisatietechnieken. De voorstellingen van Imagina en Synthese 97-98 zatten dat ook barstensvol met liefhebbers van computeranimatie. Die kwamen ook ruim aan hun trekken tijdens de verschillende conferenties. Blijkbaar heeft de organisatie een zeer goede reputatie opgebouwd in het milieu van de speciale effecten, want ook nu werden de allergrootsten naar Brussel gelokt.
Mackinnon & Saunders kwamen tonen hoe ze nog steeds pareltjes weten te maken met tradidionele poppen. Heel uniek was hun werk voor Mars Attacks. Na acht maanden voorbereidingen, besloot Tim Burton echter om toch met computeranimatie (van ILM) verder te gaan. Het was dan ook ironisch dan Hal Hickel van Industrial Light And Magic een aantal beelden mee had van het uiteindelijke resultaat. Hickel, die meegewerkt heeft aan het heerlijke Toy Story, mocht bij ILM dinosauriërs animeren voor The Lost world (de film is trouwens genomineerd voor beste visuele effecten). Hij bracht dan ook een aantal voorbeelden mee uit die film, maar toonde meteen ook werk uit 101 Dalmatians, Flubber en Man In Black.
België heeft een rijke traditie van strips, en het is dan ook niet verwonderlijk dat er heel wat Belgische animatiebedrijven wedijveren om de gunst van de toeschouwers. Dit jaar kon Imagination In Motion zichzelf voorstellen. Ze waagden het om live een computermodel te modelleren en te animeren samen met een virtuele presentator. De firma wil trouwens dit jaar beginnen aan een volledig computergegenereerde langspeelfilm.
Blue Sky speelt al langer op de CGI-markt, en heeft in Amerika een goede naam opgebouwd. Ze zijn specialisten in karakteranimatie, wat pionier Jan Carlée duidelijk kon bewijzen aan de hand van voorbeelden uit Joe's Apartment (een hoop dansende en zingende kakkerlakken) en Alien Resurrection, waarvoor ze een volledige computergegenereerd model maakten. Ook het Franse Buf Compagnie had beeldmateriaal mee van een grote Amerikaanse productie: Batman and Robin.
Het hoogtepunt was echter ongetwijfeld de komst van Robert Legato. De man was Visual Effects Supervisor voor Titanic, en werd onlangs nog genomineerd voor een Academy Award. Voor een barstensvolle zaal legde hij de geheimen bloot van het reuzenschip. Heel indrukwekkend was bijvoorbeeld de openingsscène waarin we de echte Titanic te zien krijgen. Shot voor shot gaf Legato aan of we een model zagen of de echte boot. Heel spectaculair waren ook de opnames van de breekscène, en de vele testen met computergegenereerde mensen. Hilariteit alom ook toen men te zien kreeg hoe de prachtige scène met Jack en Fabrizio op de voorsteven van de Titanic in werkelijkheid was gefilmd.
Dat de fx-mensen in Hollywood maar al te duidelijk weten dat ze vaak moeten werken aan scriptloze films bleek toen Legato als het ware een oproep deed om meer epische, karaktergedreven films te maken. Met Titanic heeft hij alvast zijn bijdrage geleverd. De editie van volgend jaar kan bijna al niet beter worden.