Het is niet meer te tellen wat er dezer dagen over Titanic verschijnt. Je reinste pulp-blaadje heeft zijn eigen Titanic-dossier. Kan ook moeilijk anders gezien de druk die er in het perswereldje uitgaat van zo'n mega-film. Wie er niet over schrijft, ziet de verkoop van zijn product zinken als een baksteen. En waarom kan men nog steeds verwoed blijven pennen over dit rampenverhaal en zijn acteurs? Eerst en vooral omdat de hoofdacteurs de hoofden van het jonge publiek méér dan op hol brengen. De veertien oscarnominaties zijn er evenmin vreemd aan. Maar bovenal: de film lokt nog steeds tjokvolle zalen.
Onlangs zaten we met enkele mensen het publiek dat het bioscoopcomplex binnenkwam, te bespieden met als grote hamvraag: wie hiervan gaat nu naar Titanic en wie niet? En wat bleek? Moest deze prent een MB-spel zijn, er zou op de zijkant van de speldoos het volgende te lezen zijn: voor spelers van 9 tot 99. Meer nog. Tijdens de voorbije krokusvakantie zat Kinepolis verveeld met een onderbemanning aan de kassa's. Want vergeet het dat het allerjongste volkje enkel en alleen geïnteresseerd bleek te zijn in Anastasia. Met andere woorden: het Daens-effect doet zich opnieuw voor met dit verschil dat er nog meer bevolkingsgroepen aangetrokken worden door de zinkende oceaanreus.
Dat heeft ook alles te maken met een ander aspect van het Daens-effect. In Titanic komen alle maatschappelijke klassen aan bod. Van arbeider tot oliemagnaat. Bovendien is er geen mooier liefdesverhaal dan dat waarin het klassenverschil overstegen wordt.
Cameron wist dat de film zou inslaan als een bom, anders zou hij nooit doorgezet hebben tijdens de - zoals vele tijdschriften vermeldden - zo woelige opnames die 160 dagen in beslag namen (verspreid over acht maanden). De hoofdpersonages die Jack en Rose moesten vertolken, daarover had Cameron aanvankelijk twijfels. Maar Kate Winslet wist hem te overtuigen door een roos annex een kleine nota te versturen terwijl Leonardo DiCaprio één van de weinige acteurs was die het beoogde leeftijdsverschil van het duo kon waarmaken. Jammer dat hij z'n oscarnominatie niet kreeg. De concurrentie op het mannelijke platform bleek nu eenmaal groter te zijn dan op het vrouwelijke. Moet pijn doen.
De film is anderzijds perfect getimed. In het huidige fin-de-siècle klimaat overheerst zeer duidelijk het vunzige gekwijl waarmee mensen kicken op het leed van hun medemens (reden waarom blaadjes als Blik en consoorten het zo goed doen). In dat opzicht kan je ook begrijpen dat fictieve verhalen als Jurassic Park of SF-verhalen als ET (en waarschijnlijk binnenkort ook Star Wars) qua verkoop vlot voorbij gevaren worden door dit doodsschip. Dit is de duurste prent aller tijden, maar veel belangrijker is het gegeven dat deze prent per dag meer dan een één miljoen mensen over de hele wereld lokt en dus ook de best verkochte film aller tijden zal worden (nu al goed voor dertig miljard frank wereldwijd). Je kan er je leven op verwedden dat Titanic op 23 maart het oscarrecord zal breken.
Het kan evenmin een toeval zijn dat de film eveneens past in het huidige klimaat van 'de schuldige moet gestraft'. Neem nu de recentste plannen waarbij men dus steeds dieper tot het geheim van de ramp wil doordringen. Een nieuwe expeditie zou namelijk kunnen aantonen dat de zes kleine scheurtjes de oorzaak waren van de slechte kwaliteit van klinknagels. Op die manier kan men de scheepswerf nog aansprakelijk stellen voor de dood van 1500 mensen. Flauwekul beweren anderen. De Olympic en de Titanic waren gelijktijdig op stapel gezet en 'groeiden' letterlijk naast elkaar. Dezelfde klinknagels werden gebruikt in beide mastodonten. Het werk aan het zusterschip vorderde echter sneller waardoor dit al in 1911 te water kon gelaten worden. Het bleef één der meest comfortabele lijnboten op de Atlantische tot het in 1935 buiten dienst werd gesteld en als schroot van de hand ging. De klinknagels van de Olympic overleefden twee aanvaringen.
Maar niet alleen in de filmwereld heeft de naam van deze oceaanreus iets 'in'. Gisteren luisterde ik nog naar een modern muziekprogramma waarbij tot twee maal toe Titanic opdook in de titel van een remix. Titanic-version. Dat staat toch poepchic, niet?
Moesten er van de geborgen opvarenden beseffen wat men allemaal van plan is met Titanic, ze zouden zich omkeren in in hun graf. Wat een gebrek aan respect ook voor de nabestaanden. Ballard smeekte ooit het wrak te laten voor wat het was. Sommige Amerikanen zouden er een onder-water-Disney van willen maken. Een Amerikaans reisbureau is er immers opgekomen om net zoals de exclusieve trips naar de aardpolen en de al even gekke space-trips, een reis naar het wrak in zijn programma-aanbod op te nemen. Voor het luttele bedrag van 1,2 miljoen frank word je naar de kust van New Foundland gebracht. Daar pikt een boot je op met als eindbestemming de plaats van de aanvaring. In een piepklein duikbootje mag je dan twee uur tot bezinning komen om vervolgens een drietal uurtjes rond het wrak te toeren. Gelieve niets aan te raken en geen voorwerpen te ontvreemden. Wat een respectvolle beperking. Het ziet er naar uit dat de laatste rustplaats van de Titanic-opvarenden al evenveel rust zal genieten als Diana's graf. Geen dus. Zo zie je maar. De één z'n dood is de ander z'n brood.