INTERVIEW ROB LEGATO (DEEL 2)

Is er leven na de boot?

Over het succes van Titanic zal men het nog jaren hebben, over het waarom zullen ongetwijfeld nog doctoraatsthesissen geschreven worden. Over één zaak is men het alvast eens: visueel is het een indrukwekkende parel. En dat is meteen een pluim die Visual Effects Supervisor Robert Legato op zijn hoed mag steken.

Legato is sinds de oprichting van Digital Domain een vaste waarde in het effectenhuis van James Cameron. Na zijn veelgeprezen werk aan Star Trek: The Next Generation en Deep Space Nine wou hij aan het grotere werk beginnen, en kon bij DD meteen aan de slag als Visual Effects Supervisor van Interview With The Vampire. Een jaar later leek hij virtueel al de oscar voor beste visuele effecten op zak te hebben voor Apollo 13, tot Babe de Academy wist te vertederen.

Robert Legato is dit jaar opnieuw genomineerd en ditmaal zou er wel heel veel fout moeten lopen. The Lost World en Starship Troopers zijn op zich zeer sterke kandidaten (en zijn aan elkaar gewaagd wat het stompzinnig scénario betreft), maar het zijn geen ijsbergen.

Naar aanleiding van het Festival van de Animatiefilm in Brussel konden we Rob Legato strikken voor een interview. In het Sheraton hotel vuurden we 40 minuten lang vragen af. In het eerste deel van dit interview, dat vorige week verscheen, gingen we dieper in op het maken en het succes van Titanic. In dit tweede en laatste deel hebben we het over Digital Domain en hoe de nieuwe technologieën uit Titanic de effectenwereld zullen beïnvloeden. Hij wijdt ook even uit over het gevecht om de beste fx-mensen binnen te halen, en geeft zijn commentaar over een aantal effecten (en de oscarnominaties) van het afgelopen jaar. Om tenslotte even stil te staan bij zijn eigen nominatie.

Eén van de grote technologische doorbraken in Titanc is het uitgebreid gebruik van een motion capture systeem. Het is een techniek waar al jaren over gepraat wordt, maar die niet echt bleek door te breken in langspeelfilms. Het principe is redelijk eenvoudig, de uitwerking daarentegen nogal complex. Op de acteur worden een aantal sensoren geplaatst die door de computer worden gedetecteerd (in het geval van Titanic met behulp van speciale camera's). De bewegingen van de acteurs worden zo door de computer vastgelegd en kunnen dan gebruikt worden om een computermodel tot leven te wekken. De gegevens zijn echter zeer complex en worden door de computer ook vaak fout geïnterpreteerd.

MOVIE: Was het een moeilijke beslissing om motion capture te gebruiken. Iedereen spreekt al jaren over die techniek, en ik geloof dat het de eerste keer is dat het op een dergelijke schaal is gebruikt.

ROB LEGATO: Het is inderdaad de eerste keer dat het op grote schaal is gebruikt en ik geloof dat het ook de eerste keer is dat het specifiek werd gebruikt om mensen na te maken. Het werd altijd gebruikt om een object, een skelet, een robot of om het even wat te laten bewegen, alles behalve een menselijk wezen. Dus ik denk dat het de eerste keer is dat het gebruikt is voor een mens, en als het dat niet is, dan is het zeker de eerste keer dat het gebruikt is voor duizend mensen. We vertrouwden erop om scène na scène levensechte bewegingen te krijgen. Alles wat je ziet op het einde met die mensen die aan touwen hangen, vallen en objecten raken, de propellor raken en zo, dat is volledig in de computer gemaakt.

MOVIE: Niet iedereen in die scène is met motion capture geanimeerd. Heel wat is gedaan met key framing (net zoals in traditionele animatie worden een aantal basisposes van een bepaalde beweging vastgelegd, een 'key frame'. In het geval van een traditionele animatie film worden de tussenliggende beelden door in-betweeners getekend, bij computeranimatie worden die door de computer uitgerekend, nvdr)

ROB LEGATO: Ja, er zijn zaken die enkel met key framing gemaakt zijn, en het overgrote deel is gedaan met een soort hybride motion capture systeem, wat sneller bleek te zijn, want motion capture is niet perfect. In de gegevens zitten altijd wel fouten zoals een hand dat plots de verkeerde kant opdraait. Wanneer het wel perfect wordt, dan zal het veel sneller gaan, maar omwille van die fouten moesten we die gegevens gaan corrigeren en dat is zeer lastig. Uiteindelijk gebruikten we de motion capture als een referentie, en we tekenden key frames daarboven op, zodat we wisten waar de arm hoorde te zijn van beeld tot beeld, zelfs wanneer de hand de verkeerde richting uitging. In één dag tijd kon je correcte gegevens maken in plaats van in vier weken, want zolang duurt het voor echte motion capture. Motion capture is dan weer goed om nuances te krijgen, waar je praat en je met je handen beweegt. Al die nuances zijn moeilijk te animeren zodat het levenslecht lijkt. Maar als je aan een touw hangt, tegen een wand aan botst en neervalt, dat is redelijk eenvoudig om te kopieëren met key frames, gebaseerd op motion capture gegevens.

MOVIE: Dus het zal in de toekomst waarschijnlijk veelvuldig gebruikt worden?

ROB LEGATO: Oh ja, zeker voor grote stunts. Als je bijvoorbeeld een shot ziet van iemand die van een gebouw springt. Het is een zeer gevaarlijk iets om te doen, en je wilt niemands leven in gevaar brengen. In Titanic heb je mensen die 300 voet (90m) naar beneden springen, en dat kan je dus niet in het echt, want je zou iemand verwonden. De belangrijkste reden waarom we het zo deden is ten eerste dat het niet mogelijk is om 300 voet (90m) naar beneden te vallen en als ze het toch zouden doen dan zouden ze op hun voeten moeten neerkomen. Ze kunnen niet neerkomen zoals een passagier dat zou doen, want de stuntman zou z'n rug breken, net zoals het in het echt gebeurde. Maar we wilden tonen wat er in het echt gebeurde en niet zoals een stuntman het moet doen. Die zou beperkt zijn door de veiligheidsvoorzorgen. Eens je dat hebt gedaan, en je iemand 300 tot 400 voet (90 tot 120m) hebt zien vallen, dan is het niet langer een groot effect. En als dat het geval is, hoe kan je dat dan overtreffen met een echte stunt? Ik denk dat voor alle grote stunts, zoals mensen die aan een helikopter hangen, en zo over steden vliegen en door een ruit knallem, je allemaal computergegenereerde karakters kunt gebruiken. En zelfs nog beter kunt worden dan wij dat gedaan hebben met Titanic, en het dus nog veel geloofwaardiger maken. Je moet niemand verwonden. Dat zal dus helpen, maar het zal nooit een stuntman vervangen, want er zijn gevechten en andere zaken die je niet echt kunt doen in de computer, maar je kan het uitbreiden en er iets ongewoon van maken.

MOVIE: Veel mensen spraken al over de digital backlot , waarbij men de film in de computer maakt, zoals men nu Star Wars maakt. The Fifth Element en Titanic zijn voor een deel in de computer gemaakt. Wat denkt u van de Digital Backlot, zal het de manier waarop films worden gemaakt veranderen?

ROB LEGATO: Het zal zeker de manier veranderen waarop films worden gemaakt. Maar niet op de manier dat de mensen denken dat het de normale opnames zal vervangen. Ik geloof dat de normale live opnames zorgen voor de levensechte kwaliteiten van de film. Dat je echt moet filmen op die set met drie mensen die praten met een bepaalde achtergrond, want de manier waarop je het filmt wordt bepaald door het feit dat je dat alles samen kunt ziem. Zelf al zou je alles afzonderlijk kunnen filmen en dan alles samenbrengen, dan nog zou je het zo niet willen doen, omdat de film misschien vlakker zou zijn, met minder diepgang. Terwijl ik bezig was aan de motion capture opnames van Titanic merkte ik dat. Je bent in een zwarte ruimte, met mensen met een grappig kostuum aan en ze worden verondersteld realistisch te zijn, natuurlijk te handelen, en rond hen is niets om mee te spelen. Je kan niets zien van de omgeving en ze weten niet wat er is. Hun beweging is dus onnatuurlijk. Ik nam een computergegenereerd beeld van hoe de achtergrond er uit zou zien, met een bank en een deuropening, en ik maakte een dubbel beeld op de video op de set, zodat de mensen daar een bepaalde context zagen. Je kon zeggen: 'Zit daar, neem een krant, en dan zal er iemand langskomen en thee aanbieden,' en plots komt er een scène tevoorschijn uit het niets. Als je dat allemaal zou wegnemen is het allemaal tegen een zwarte achtergrond, of eventueel een blue screen achtergrond, en je hebt geen vertrekpunt. Het werd dus plots levensecht door een dia van de achtergrond. Wat het wel zal doen is dat je een bepaalde scène kunt filmen en als dat gebouw in de achtergrond niet uit die periode komt, kan die eenvoudig vervangen of toegevoegd worden. Het beperkt je dus niet om in een bepaalde richting te filmen. Je kan dus om het even welke illusie maken door gewoon op een backlot te filmen. Je maakt een deel van het gebouw en de rest daarachter is toch maar wat wij wallpaper noemen. Je kan dus zaken goedkoper doen, terwijl het er toch duurder uitziet. En je kan die wereld met die digitale mensen bevolken. Vroeger had je gewoon een schilderij en kon je daar een aantal effecten mee doen, maar nu kan je grote camerabewegingen maken, zoals we bij Titanic deden. Al die grote bewegingen waarbij de acteurs daar staan en de camera rond hen beweegt, wel zij staan voor een groen scherm en het schip bestaat niet. Het is een model. Als je daar een grote hoeveelheid mensen aan kan toevoegen, dan geloof je dat ze daar staan. Het zal de manier veranderen waarop je filmt. Toch voor dergelijke grootse ogenblikken.

MOVIE: Werd het schip na het filmen volledig ontmanteld?

ROB LEGATO: Het grote schip?

MOVIE: Ja, het schip op 90 procent van de ware grootte.

ROB LEGATO: Ja. Het is niet echt 90 procent. Het is bijna de ware grootte, maar hier en daar waren een aantal secties verwijderd om het tien procent kleiner te maken. Wanneer het schip 6 procent gekanteld was kon een deel van het schip ook echt zinken. Enkel een klein deel kon echt zinken, zo'n 200 voet (60m). Dat deel moest ook fysich losgekoppeld worden van het schip. Dus dat is echt afgebroken. En dat deel was achteraf ook lelijk toegetakeld. En het is een filmstudio, dus na de opnames moet het ergens naar toe gaan.

MOVIE: Ik had gedacht aan een themapark. Het zou een mooie attractie zijn.

ROB LEGATO: Dat zou het zeker zijn, maar je zou het opnieuw moeten bouwen. De mensen die de boekhouding doen zouden moeten nakijken hoeveel het kost om het ergens te stockeren of om het volledige opnieuw op te bouwen. Sommige materialen die je gebruikt om de set recht te houden worden opnieuw gebruikt voor andere projecten, en dat gaat dus terug weg. Dus je blijft over met de buitenkant. Het is dus niet zo interessant als het op het eerste zicht lijkt.

MOVIE: Hebt u een mening over één van de effecten uit de films die het laatste jaar zijn uitgekomen. Wat is uw meest favorite effectshot waarvan u wou dat u eraan had gewerkt, en dat niet door Digital Domain is gemaakt?

ROB LEGATO: Ik vond het werk voor Jurassic Park: The Lost World, meer in het bijzonder de dinosauriërs, heel goed. Ik vond dat het heel, heel erg goed gedaan was. Er zijn ook een aantal shots uit Contact. Ik ben meer geïnteresseerd in de live actie, realistisch lijkende effecten. Ik ben niet zo erg geïntereseerd in de ruimte-effecten, maar er zijn een aantal overgangen die zeer goed gedaan zijn. Ze zijn zo naadloos dat ik zelf niet doorhad dat ze gemaakt waren, en dus bewonder ik het vakmanschap en de uitvoering ervan. Ik vond dat Ken Ralston (de special effects supervisor van Contact, nvdr) zeer goed werk geleverd heeft door alles samen te voegen zodat je ogen volledig bedrogen worden en je dus denkt dat je ziet wat je ziet. Dat vond ik dus goed. Er is veel goed werk geleverd het laatste jaar.

MOVIE: Het is dus raar dat er nog steeds maar drie films genomineerd zijn dit jaar.

ROB LEGATO: Ja, dat vind ik ook. Er is een positieve en een negatieve kant aan. De positieve kant is dat het eenvoudiger is om met een duidelijke winnaar naar voor te komen omdat de stemmen niet zo verdeeld zijn. Als je vijf films hebt lijken die elkaar vaak uit te schakelen. Maar het is ook niet echt eerlijk omdat genomineerd zijn een deel van de verwezelijking is. Het elimineert dus twee films die het waard zijn om genomineerd te worden. Zelf al zouden ze nooit winnen, toch is het een eer om er bij te zijn. Als je het zo bekijkt, is het dus niet eerlijk. Je ziet heel wat werk dat geëlimineerd wordt.

MOVIE: The Fifth Element bijvoorbeeld (ook van Digital Domain, nvdr)

ROB LEGATO: In The Fifth Element zitten knappe dingen. Je kon de film niet maken zonder de effecten, het was een extensie van Luc Besson zijn visie. Hij werd niet beperkt door de effecten, maar werd er juist door geholpen. Wat had je nog? Men In Black. Vijftig procent van het succes van de film heeft te maken met de effecten. Dat verdiende zeker om genomineerd te worden. Er is dus veel. Het is dus jammer om het teruggebracht te zien tot drie, en in het geval van Apollo 13 waren er dat jaar enkel Apollo en Babe. Ik zou voordeel gehad hebben indien er andere films waren geweest, want die zouden elkaar misschien geëlimineerd hebben (lacht).

MOVIE: Hoe groot is Digital Domain momenteel?

ROB LEGATO: Nu zijn we ongeveer met tweehonderd mensen.

MOVIE: Tijdens de productie van Titanic was u met meer, maar daarna moest u een aantal mensen laten gaan.

ROB LEGATO: Wel, dat is normaal voor elke bedrijf. Het is net als het optrekken van een gebouw. Je hebt een bouwfirma, en als je begint met bouwen, dan heb je al die mensen nodig, en wanneer het gebouw af is, dan is het af. Tenzij je onmiddellijk een ander gebouw hebt kan je de volledige crew niet in dienst blijven houden. Het haalde natuurlijk de pers omdat het leek alsof er iets fout ging. Als je 500 mensen aanneemt om modellen te maken en te filmen, en als die modellen gebouwd zijn en het filmen afgelopen is, dan moeten ze gaan. Tenzij je ander werk hebt. Over het algemeen werkt men toch op een free-lance basis, ze zijn dus nooit voltijds aangenomen. Ook een aantal mensen die vast waren aangenomen zijn vertrokken. Het klinkt misschien verschrikkelijk, maar van sommige mensen beslis je na zes maanden dat ze toch niet zo goed werkten als ze zouden moeten of konden. Als je nog een ander project had, dan zou je ze misschien houden, maar anders is het misschien het moment om een sterker bedrijf te maken door minder mensen te houden, of enkel de mensen te houden die meer talent hebben.

MOVIE: Is het niet enorm moeilijk om talent te vinden? Je hebt ILM, PDI, Pixar en die willen allemaal de besten.

ROB LEGATO: Het is heel moeilijk, want het is net als een nieuwe filmster vinden. Je cast de beste die je kan vinden, maar ze hebben zichzelf nog niet bewezen tot ze iets kunnen doen en zo een ster worden. En wanneer ze de ster geworden zijn kosten ze veel geld en worden ze door al die andere bedrijven gevraagd. Iedere ster die begon was briljant in iets waarvan je het niet wist. En ze bewezen zichzelf. Dan heb je ze, want ze hebben een contract, of ze willen bij het bedrijf blijven voor een lange tijd. Wanneer je vijf of zes bedrijven hebt die willen opbieden voor hun diensten, dan wordt het zeer moeilijk om een zeer getalenteerd persoon te houden. Van zodra ze de kans ruiken om meer geld te verdienen zullen ze dat ook doen. Als iemand hen een beter aanbod doet willen ze vertrekken. Het is een heel moeilijke sector om in te werken. Ze willen enkel één hit maken en dan willen ze verder gaan. Het is anders dan vroeger.

MOVIE: U bent nu al enkele jaren bij Digital Domain.

ROB LEGATO: Sinds het begin, ja.

MOVIE: En bij ILM heb je Dennis Muren, die er sinds het begin bij is. Sommige mensen blijven dus toch lang.

ROB LEGATO: Wat de supervisors betreft. Iemand zal je altijd wel meer geld bieden, maar er is misschien een trade-off. Het is misschien een klein bedrijf dat beter wil worden door je aan te nemen, maar als je daar naartoe gaat heb je misschien niet alle middelen waardoor je zo succesvol bent geworden. Dus moet je je afvragen of het het waard is. Is het waard om misschien te falen bij het volgende project? Het is dus niet zo eenvoudig als bij de jongeren die niet noodzakelijk supervisors zijn, maar die compositors zijn, of 3d-artiesten of animatoren, en die zeer gegeerd zijn en kunnen verschuiven van firma tot firma. Wanneer iemand hen meer geld aanbiedt dan maakt het hen niet uit of het volgend werk dat ze afleveren niet zo briljant is en niet aan hun reputatie kan tippen. Want mensen weten toch niet wie ze zijn. Er zijn misschien maar 5 mensen in de sector die weten dat ze een goeie animator zijn en die hen willen aannemen. Er is dus meer kans voor hen om te verhuizen dan voor Dennis Muren.

MOVIE: Werkt u momenteel aan andere projecten.

ROB LEGATO: Momenteel niet, alhoewel we een klein beetje gewerkt hebben aan Kundun voor Martin Scorsese, en dat was wel leuk om te doen. Nu zijn we aan het bieden voor andere langspeelfilms.

MOVIE: Dus momenteel is er geen ander project in Digital Domain?

ROB LEGATO: Toch wel, Where Dreams May Come, een Robin Williams - Robert Downey Jr. film, geregisseerd door Vincent Ward, en dat moet uitkomen binnen enkele maanden. Dat is ongeveer tweehonderd shots.

MOVIE: Wat verwacht u van de oscars?

ROB LEGATO: Wat ik verwacht? Ik kan niet zeggen wat ik verwacht (lacht). Ik denk niet dat we ooit nog zo'n grote kans zullen krijgen om te winnen, grotendeels dankzij het succes van de film. Als het succes niet zo groot was geweest, dan zouden de kansen niet zo groot geweest zijn. Dus... (klopt op de houten armleuning). Ik kan alle geluk gebruiken.