CNN noemde het the year of the tear, of nog: movies from the heart. 1997 was het jaar waarin de ouderwetse huilerige film werd bekroond, van Good Will Hunting en As Good As It Gets tot het kleenex-epos zelf, Titanic. Titanic ging met elf oscars huiswaarts. Net niet genoeg voor een nieuw record, maar wel voldoende om de ereplaats te mogen delen met Ben Hur, sinds jaar en dag de onklopbare recordhouder. Titanic won in de twee belangrijkste categorieën, film en regisseur (en Cameron mocht met nog een derde beeldje naar huis voor montage) en verder in de categorieën special effects, geluidsmontage, decorontwerp, kostuums, montage, fotografie, muziek voor drama, filmsong en geluid. In de acteurscategorieën won Titanic zoals verwacht geen enkele oscar. De dames (Kate Winslet en Gloria Stuart) grepen ernaast, de heren (DiCaprio en Zane) waren niet eens genomineerd. En vreemd genoeg was ook James Camerons script niet van de partij.
Desalniettemin een fantastische zege voor tevens de duurste en meest succesvolle film ooit. James Cameron, tot voor kort louter een actiegenie, heeft inderaad geschiedenis geschreven. Met een film die een dergelijk buitengewoon aantal Academy Awards binnenrijft, zijn de verliezers des te talrijker. Buiten Titanic bedraagt het grooste aantal oscars voor één film niet meer dan twee stuks, en dit voor Good Will Hunting en L.A. Confidential (allebei negen nominaties) en voor As Good As It Gets (zeven nominaties).
Good Will Hunting werd als winnaar uitgeroepen in de categorieën beste mannelijke bijrol, voor Robin Williams, en beste origineel scenario, voor hoofdrolspelers Ben Affleck en Matt Damon, over wiens leeftijd voortdurend werd gegrapt. L.A. Confidential mocht met twee zeer gelijkaardige oscars naar huis. Kim Basinger mocht in navolging van haar Golden Globe met de oscar voor vrouwelijke bijrol naar huis. L.A. Confidentials regisseur Curtis Hanson ging niet met lege handen naar huis wanneer hij werd beloond voor zijn aangepast scenario. As Good As It Gets werd beloond in de erg belangrijke dubbelcategorie beste acteur en beste actrice van het jaar. De eer ging naar de ster van de avond, twaalfvoudige genomineerde Jack Nicholson en sitcom-vedette Helen Hunt.
Van de vier nominaties die het overschatte The Full Monty in de wacht sleepte kon er maar één in goud worden omgezet: die in de categorie beste muziek in een komedie of musical, voor de Britse Anne Dudley. En voor de rest is het verliezers nagapen: Amistad, Kundun en The Wings Of Dove konden geen van hun vier nominaties omzetten in goud. Boogie Nights, Mrs. Brown, The Sweet Hereafter en Wag The Dog hadden elk verschillende nominaties in vaak belangrijke categorieën, maar moesten alle met lege handen naar huis.
De weinige kansen die actie- en sciencefictionfilms als Con Air, Contact en Air Force One maken op een oscar, in categorieën als geluid, geluidseffecten en special effects, werden zelfs in kiem gesmoord door het geweld van Titanic. Alleen Men In Black kon nipt de oscar voor make-up afpikken van het fenomeen Titanic.
De enige vermeldenswaardige oscar die overblijft, is die voor de beste niet-Engelstelige film. Deze oscar ging in navolging van Antonia naar Nederland, voor de film Karakter. Twee op twee voor onze noorderburen - het is ze van harte gegund - versus de nul op drie voor België in de laatste tien jaar (nominaties voor Le Maître de Musique, Daens en Farinelli: Il Castrato). Te bedenken dat noch Toto Le Héros, noch Le Huitième Jour, noch Ma Vie En Rose genomineerd waren. Een kleine troost: zowel Farinelli als Ma Vie En Rose wonnen de Golden Globe, en zowel in Antonia als in Karakter speelt onze eigen Jan Decleir een belangrijke rol. Decleir kreeg trouwens een schitterend compliment van Karakter's regisseur Mike Van Diem. Om het in diens eigen woorden te zeggen: Belgium's very own Titanic. Een mooie noot om mee af te ronden.