SF-BLADEN: EEN KRITISCHE VERGELIJKING

Deel 2: SFX

Mensen met een korte-termijngeheugen zijn het wellicht reeds lang vergeten, maar een tijdtje geleden begonnen we met een reeks over de SF-bladen waaruit de lezer tegenwoordig kan kiezen. We begonnen met 'ouwe rot' Starlog; deze keer slaan we onze kritische blik op de allerjongste nieuwkomer, de SFX.

Pas uit de luiers en al zo groot, die SFX. Het maandblad is amper vier nummers jong en valt al meteen niet meer weg te denken. Al was het maar door zijn uiterlijk. SFX is een luxe-blad (harde en glossy kaft, spine, geweldige lay-out enzovoort) dat qua formaat met kop en schouders boven de andere SF-bladen uitsteekt. Zo'n beetje de Empire van de SF-bladen, wat uitzicht, en eigenlijk ook wel wat inhoud betreft.

SFX wil science fiction behandelen in de volledigste zin van het woord, met andere woorden film, tv, comics, video, boeken, modellen (miniaturen en poppen, niet de Cindy Crawford-soort), games etc. De film-sectie neemt gelukkig het leeuwedeel in beslag, hoewel de andere onderwerpen ook best interessant kunnen zijn voor de filmliefhebber.

SFX mag trots zijn op een uitstekende nieuwsrubriek, Strange Tales, die over een lengte van 14+ bladzijden de nieuwste roddels uit de doeken doet. Iets waar Starlog alleen kan van dromen. De cover-story wordt steeds zeer lang en breed uitgesmeerd, terwijl er ook voor andere artikels niet op een blad wordt gekeken.

Die artikels zijn zeer afwisselend, kwestie van iedereen tevreden te houden, maar komen wel in dezelfde volgorde in elk nummer terug. Zo heb je Blueprint, waarin een bepaald tuig uit de wereld van de science fiction wordt ontleed, een paar columns, het onvermijdelijke interview (meestal met een SF-schrijver), de rubriek Couch Potato waarin een bepaalde (oude of nieuwe) tv-reeks wordt beoordeeld doordat een groep mensen een hele dag lang naar de reeks in kwestie kijkt. De lezer kan dan van de commentaren uitmaken of de reeks een topper dan wel een flopper is.

Verder een maandelijkse Profile, een rubriek Yesterday's Heroes en een verhaal of twee 'Behind the Scenes'. De laatste pakweg dertig bladzijden (van de onveranderlijke 106) worden gevuld met reviews van alle mogelijke film-, tv-, video-, boek-, game-, comic- en andere releases van de afgelopen maand. Wie Empire zo'n beetje kent heeft meteen begrepen dat dit blad, door velen beschouwd als 's werelds beste filmblad, als belangrijkste inspiratiebron heeft gediend bij het samenstellen van SFX. De schrijfstijl is ook gelijkaardig: kritisch maar terzelfdertijd grappig; een blad zonder scrupules. Een blad dat geen blad voor de mond neemt, en dat kunnen we alleen maar toejuichen.

Het is een formule waar (laten we eerlijk zijn) ex-filmblad Teek! tevergeefs al jaren loopt naar te zoeken. SFX is bovendien volledig in kleur en maakt daar dankbaar gebruik van: het blad pakt constant uit met de meest adembenemende kleurenfoto's.

Waar ligt dan de adder onder het gras? We hebben er drie gevonden. Om te beginnen is SFX (net als Empire) een Brits blad met als gevolg dat de lezer te pas en te onpas wordt bestookt met verhalen over Britten in de science fiction-sien. Britse schrijvers (Iain M. Banks), Britse films (Proteus), Britse TV-reeksen (Dr. Who) etc. Een tweede gevolg hiervan is dat de films en dergelijke pas in het blad worden besproken wanneer die films in première gaan in Engeland, en dat is dikwijls maanden na de release in Amerika.

Wie dus ook Amerikaanse bladen leest, krijgt een artikel over pakweg Judge Dredd voorgeschoteld maanden nadat hij een gelijkaardig artikel las bij een Amerikaanse collega. Twee minpuntjes die men overigens ook Empire kan verwijten. Ten derde, en zeker niet te onderschatten, is het nadeel van de prijs. Eén nummer van SFX kost bij de krantenboer 276 BF, en dat is toch iets van het goede teveel. Het blad bloklettert: 'Subscribe! Get SFX cheap', terwijl een abonnement op SFX de lezer nog duurder uitkomt! Nou moe.

De keuze ligt dus aan u, de lezer. SFX kost een pittige duit, maar in ruil krijg je wel een blad dat er prachtig uitziet, plezierig leest en een ware schat aan info bevat. Tenminste als je de Britse afkomst even door de vingers ziet. SFX is in ieder geval eindeloos veel leuker dan Starlog, een blad dat in feite zo plat en zoutloos is dat je je genoegen neemt met het kijken naar de plaatsjes, die overigens in elk ander blad staan.

Volgende keer nemen we een andere nieuwkomer onder de loep, het Amerikaanse tweemaandelijke Sci-Fi Entertainment; het vlaggeschip van The Sci-Fi Channel.