Niet helemaal waar natuurlijk, want zijn interessantste scores schreef Silvestri juist voor niet-actiefilms, zoals voor Forrest Gump, Contact en The Abyss. En zijn nieuwste projecten, Holy Man en The Odd Couple 2, zijn ook eerder komische films dan actieprenten. Ook voor de nieuwe Dreamworksproductie Mouse Hunt componeerde hij een aanstekelijke score die weinig of geen actiemuziek bevat.
Kinderfilms als Mouse Hunt worden vaak van muziek voorzien als waren het tekenfilms. Silvestri, die ervaring heeft op dat gebied met films als Ferngully: The Last Rainforest en Who Framed Roger Rabbit? tapt ook voor Mouse Hunt uit datzelfde vaatje. Vooral Who Framed Roger Rabbit? was voor Silvestri een interessante stijloefening. Bij tekenfilms wordt normaalgezien eerst de muziek geschreven en pas nadien de film geanimeerd volgens het ritme (of de liedjes) van de film. Bij Who Framed Roger Rabbit? gebeurde dit andersom en zo moest Silvestri de zes minuten durende cartoon aan het begin van de film scoren terwijl de hele sequentie al volledig klaar was. Aangezien de muziek van animatiefilms de actie meestal heel getrouw volgt, betekende dit dat hij eigenlijk het ritme, de tempo's en de maten opgelegd kreeg door de regisseur en alleen nog noten moest schrijven. Een halsbrekende taak waar hij het wonderwel van af bracht.
Het thema van Mouse Hunt roept meteen herinneringen op aan dat van zijn vorige comedyscore, Richie Rich. Een leuk scherzo voor groot orkest wordt afgewisseld met romantische pianomelodieën. De muizen worden op de voet gevolgd door pizziccato strijkers; de mensen door trompetten. Alan Silvestri's muziek voor Mouse Hunt is lichtvoetig en aanstekelijk. In alle aspecten lijkt de score op die van een cartoon: de actiemuziek is speels en nooit te donker en de melodielijnen volgen vaak heel precies de gebeurtenissen op het scherm. Alhoewel dit bij de beelden meestal prachtig werkt, is zo'n muziek op cd vaak heel onaangenaam om naar te luisteren: de vele tempowijzigingen, onverwachte crescendo's en decrescendo's en stijlwisselingen, geven de muziek een wat warrige, onsamenhangende indruk mee.
Voor de soundtrack van Mouse Hunt, die verschenen is bij Varèse Sarabande, heeft Silvestri daarom wijselijk slechts een half uur muziek uit de score geselecteerd. Korte stukken muziek werden samengevoegd tot langere suites en alleen de meest beluisterbare thema's (vooral uit het begin en het eind van de film) zijn opgenomen. Alhoewel de cd op die manier vrij kort wordt, garandeert het je wel een luisterervaring die amusanter en interessanter is dan wanneer de integrale score zou zijn uitgebracht.
Mouse Hunt is verre van Alan Silvestri's meesterwerk, maar een leuk tussendoortje voor wie houdt van vrolijke, fantasierijke filmmuziek in de stijl van Forrest Gump, Father of the Bride, Romancing the Stone en Richie Rich.