Zo staat in Pushing Hands de relatie tussen vader en zoon centraal. Een oude Chinese man trekt in bij zijn zoon, die in Amerika woont en ook met een Amerikaanse getrouwd is. De oude man voelt zich vervreemd van zijn zoon, die natuurlijk heel wat westerse gewoonten heeft overgenomen. Bovendien kan hij moeilijk omgaan met zijn schoondochter.
Ditzelfde interculturele conflict komt ook terug in The Wedding Banquet. Een Taiwanese jongeman (Wai-Tung) leeft met zijn Amerikaanse vriend in New York. Regelmatig krijgt hij telefoontjes van zijn ouders, die ongeduldig zitten te wachten op een schoondochter en kleinkind, maar die niet op de hoogte zijn van de seksuele voorkeur van hun zoon. Die laatste heeft zijn ouders altijd kunnen paaien, totdat ze op een dag naar Amerika komen om nu eens en voor altijd werk te maken van een huwelijk. Simon, het vriendje van onze onfortuinlijke jongeman, komt met een plan op de proppen: een schijnhuwelijk met een blutte huurster uit één van de gebouwen die in het bezit zijn van Wai- Tung). De situatie loopt volledig uit de hand: de ouders maken er meteen een spektakelhuwelijk van, de jonge vrouw wordt ook echt verliefd op Wai-Tung, Simon wordt jaloers,... De ouders komen uiteindelijk de waarheid te weten, wat meteen ook een bittere pil om te slikken is. Toch leggen ze zich uiteindelijk bij de situatie neer. Met deze bitterzoete komedie brak Lee voorgoed door.
De titel laat het al vermoeden. In Eat, Drink, Man, Woman staat de band tussen voedsel en de liefde centraal. Een oude Chinese meesterkok kan zijn gevoelens moeilijk onder woorden brengen en doet dit via al dan niet somptueuze maaltijden. Dit geldt ook voor zijn relatie met zijn drie dochters: elke zondag komen ze bij een uitgebreide maaltijd bij elkaar en wordt er gepraat. De drie jonge vrouwen hebben elk hun liefdesperikelen. De oudste, een lerares, is goed op weg om een oude vrijster te worden, al is ze stiekem verliefd op een andere leraar. De middselste dochter maakt pijlsnel carrière in een luchtvaartmaatschappij en moet op een bepaald ogenblik de keuze maken tussen haar hart en haar verstand. De jongste is een studente die verliefd wordt op het ex-vriendje van één van haar vriendinnen. Met zichtbaar amusement en liefde voor zijn personages volgt Lee al hun onverwachte verwikkelingen.
Met Sense and Sensibility leek Lee een totaal ander pad ingeslagen te zijn. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Jane Austen, waarvan hoofdrolspeelster Emma Thompson het oscarwinnende scenario heeft geschreven. De actie is verplaatst naar het negentiende-eeuwse Engeland, waar een moeder met haar drie dochters na het overlijden van haar echtgenoot op straat komt te staan. Omdat de carrièremogelijkheden voor vrouwen in de vorige eeuw zogoed als onbestaande waren, zit er niets anders op dan de jonge vrouwen (of tenminste de twee oudste dochters) zo snel mogelijk uit te huwelijken. Deze pogingen worden echter bemoeilijkt door een schaarste aan mannen, geldkwesties en duistere geheimen uit het verleden. En de dochters willen liever uit liefde trouwen in plaats van voor het geld. Vele filmcritici vroegen zich af hoe een Taiwanees regisseur enige affiniteit kon hebben met dit toch totaal andere gegeven. Bij nader inzien blijkt dat ook in het huidige Taiwan de klassenverschillen nog een belangrijke rol spelen en dat nog er veel verstandshuwelijken worden afgesloten. Familietradities zijn er belangrijker dan romantiek.
En nu is er dus The Ice Storm. Ook deze keer heeft Lee gekozen voor een radicaal andere setting: het Amerika van de jaren zeventig. Aan de hand van de levens van twee families probeert hij ons een idee te geven van de toenmalige tijdsgeest en vormen van relaties. De film sluit qua thematiek dus heel goed aan bij zijn illustere voorgangers. De vraag die zich nu stelt is of deze rode draad in de toekomst zal worden verdergezet en zo ja, hoe?