THE REAL BLONDE

Zoals het geval was met bovenstaande titels zal ook The Real Blonde in een oogwenk uit de zalen verdwijnen. Snel zijn is dan ook de boodschap. Regisseur Tom DiCillo schetst een portret van een vriendengroep in New York en daartoe plaatst hij het koppel Joe en Mary centraal. Joe (Matthew Modine) is een acteur die aan de kost komt als ober, Mary (Catherine Keener) is een make-up specialiste voor fotomodellen. Via Mary maken we kennis met fotomodel Sahara (Bridgette Wilson), haar therapeut Leuter (Buck Henry); die stuurt haar naar zelfverdedigingslessen gegeven door Doug (Denis Leary) met wie ze bijna een affaire begint.

Via Joe ontmoeten we restaurateur Ernst (Christopher Lloyd) en beste vriend Bob (Maxwell Caufield). Bob aanvaardt een rol in een soap-opera en begint een affaire met ster Kelly (Daryl Hannah). Daarnaast is hij ook een ex van Sahara waardoor de cirkel rond is. Via Joe ontmoeten we verder zijn agent Dee Dee (Kathleen Turner) die hem naar de opnames van een Madonna-video stuurt, die wordt geregisseerd door Nick (Steve Buscemi) en waar hij Tina (Elizabeth Berkley) ontmoet, en er bijna een affaire mee begint.

Vele personages en vele subplotjes, wat betekent dat er van een hoofdplot niet echt sprake is. In de plaats daarvan krijgen we het verloop van een aantal dagen in het leven van een vriendengroep. En dat boeit. Ten eerste is het gevoel voor humor bijzonder fris. Het zijn siuaties uit het dagelijkse leven die de beste komische intermezzos verschaffen (een fotomodel die tijdens een pose een scheet laat, een dagdroom van Joe). Het is natuurlijk niet altijd lachen geblazen, en ook in de meer dramatische scènes stelt het scenario niet teleur. Dialogen zijn levensecht, en vooral de relatie tussen Joe en Mary is voor schrijver dezes angstaanjagend herkenbaar. En kan alleen maar een compliment zijn.

The Real Blonde is een welkome variant op de romantische komedie. Dit soort films krijgen we niet vaak genoeg te zien, en als er dan één uitkomt wordt die meestal compleet genegeerd door het grote publiek. Dat is zonde, want dit een verfrissende, onderhoudende relatiekomedie die baadt in realisme. Geen ware liefdes in Parijs, in Italië of in een coma. Zo hebben we het graag.