De prent brengt een 'vlotte' verfilming van het gelijknamige boek, een anoniem gepubliceerde roman (intussen toegeschreven aan Joe Klein, politiek verslaggever voor de 'New Yorker') over de verkiezingscampagne in 1992 van Bill Clinton. In plaats van een documentaire, creëerde scenariste Elaine May een fictieve vertelling waarbij de slippertjes van gouverneur en presidentskandidaat Jack Stanton ons moeten aanzetten tot het in vraag stellen van macht en misbruik ervan.
Vanuit het oogpunt van de idealistische Afro-Amerikaan Henry Burton, krijgen we een beeld van het hele electorale circus. Hij werkt mee aan de presidentiële campagne van Stanton. Maar voortdurend wordt hij verplicht te kiezen tussen de innemende man uit het Zuiden - waar ook Henry's ouders van afkomstig zijn - en de man die meer dan geregeld de broek tot op de knieën laat zakken. Om tegenkandidaten te ondergraven gaat hij met behulp van Libby, een oude vriendin van het macht beluste echtpaar, op zoek naar gelijkaardig 'bezwarend' materiaal. Aan Susan en Jack om dan te oordelen over ze dit zullen verkopen aan de Washington Post of de Wall Street Journal om toch een plaatsje in de geschiedenisboekjes te bemachtigen.
Het doet raar te beseffen dat deze prent door dezelfde hand tot stand kwam als Postcards from the Edge. Vooral het feit dat Nichols al eerder samenwerkte met May (The Birdcage) komt de film ten goede. Nichols stak ongeveer anderhalf miljoen dollar van zijn eigen geld in de filmrechten. Maar hij wou koste wat het kost dit verhaal verfilmen. Vooral omdat het over onszelf gaat. Wat verwachten wij van een leider? Dat hij een goed leider is en de rest, doet dat terzake?
John Travolta speelt niet alleen Bill, hij lijkt wel de president in eigen persoon. Van fysiek tot uitstraling. Tom Hanks, die eerst voor deze rol was gevraagd, zou het niet met eenzelfde overtuiging en charisma hebben kunnen brengen. Emma Thompson doet het meer dan behoorlijk. Verrassing qua acteerprestatie komt uit de hoek van Adrian Lester. Deze Engelse toneelacteur weet beter dan Thompson zijn accent te verbergen en komt erg geloofwaardig over. Maar Travolta's imitatie slaat gewoon alles. Jammer van de enkele doodse momenten en de karaktertekening soms wat te wensen over laat.
En wat er nu van het Lewinsky-schandaal waar is of niet, het doet er gewoon niet toe. Bill is nog 'braaf' vergeleken bij enkele illustere voorgangers. Blijkbaar bestaat er een recht evenredige relatie tussen macht en libido.
Genre: Politieke satire
Speelduur: 2u20
Regisseur: Mike Nichols
Acteurs: John Travolta, Emma Thompson, Billy Bob Thornton, Kathy Bates, Adrian Lester