RED CORNER

Red Corner vertelt het verhaal van media-advocaat Jack Moore, adviseur van een wereldwijd entertainement-concern. Eén van zijn missies voert hem naar China. Hij zal er trachten een gigantisch contract binnen te rijven voor satellietcommunicatie. Maar net als de beslissende deal geklonken lijkt, beleeft Jack een hete nacht met een schijnbaar toevallig ontmoet model. 's Morgens wordt hij wakker naast het levenloze lichaam van de vrouw en krijgt niet eens de tijd zich aan te kleden (die Gere toch). De in de hotelkamer binnengebroken politie arresteert hem immers nogal hardhandig op verdenking van moord. Uit vrees voor diplomatieke moeilijkheden keren zijn collega's uit de televisiebranche hem de rug toe. Uiteindelijk halen de concurrerende Duitsers het miljardencontract binnen.

Volgens de Chinese wet staat op moord de doodstraf. Het vermoeden van onschuld bestaat niet in hun rechtssysteem. In realiteit wordt de kogel amper enkele uren of in het beste geval enkele dagen na het vonnis afgevuurd. De Chinese advocate die hem is toegewezen (eerste grote Amerikaanse rol voor de in China geboren Bai Ling), raadt Moore aan te bekennen. Daarmee ziet hij zijn laatste kans in rook opgaan.

Regisseur Jon Avnet mag zich dan wel het weledele doel gesteld hebben te laten aanvoelen hoe benauwend het moet zijn terecht te staan in een land waar nog steeds een loopje genomen wordt met de mensenrechten, de tics die Gere daarbij aanwend (steeds de ogen sluitend op een kritiek acteermoment, dat defensieve lachje waarachter hij zich verbergt) maken van Jack Moore meer dan eens een hol personage. Het verhaal lijkt wel goed van start te gaan, de tweede helft daarentegen brengt het geheel onder de middelmatigheidsgrens.

Probleem voor de opnamen was wel dat Gere persona non-grata is in China. Voor hem moest men gebruik maken van infografische beelden of decors. Wel ter plaatse gefilmd zijn onder andere de unieke beelden waarbij Ling over het Tienanmenplein fietst. 'Het zijn de eerste 35mm beelden van dit historisch plein die in een Hollywoodfilm vertoond worden', aldus de regisseur.

Mensenrechtenactivist of niet, de rol van Jack Moore is Gere niet op het lijf geschreven. Hij wou van Moore 'een doodgewone man maken, iemand die in een situatie verzeilt waarin elk van ons zou kunnen terecht komen'. We wisten niet dat doodgewone mensen zich bezig hielden met knipoogjes te geven aan bloedmooie modellen terwijl die gracieus over de catwalk voortschreiden. Simplistisch en generaliserend, maar toch onderhoudend.