Kate Croy en Merton Bensher zijn smoorverliefd. Ze bezitten geen rooie duit en dat maakt dat een huwelijk tussen beiden nog wel wat op zich zou kunnen laten wachten, zeker zolang tante Maude Kate onder de vleugels houdt. Maude heeft trouwens heel andere plannen voor haar lievelingsnicht. Lord Mark heeft standing en beweegt zich in de deftige Londense buurten, niet in het arbeidersmilieu zoals Merton. Als dan onverwacht Millie en haar hulp Susan op een feestje bij Maude kennis maken met Kate, krijgt het leven van Kate en Merton een andere wending. Beiden zullen ze Millie vergezellen op een trip naar Venetië. Het wordt haar laatste.
Helena Bonham Carter mag dan wel genomineerd zijn voor haar acteerwerk, de mooiste prestatie op dat vlak komt van Linus Roache, die uiteindelijk de drager wordt van het verhaal. Een verhaal dat aanvankelijk oertraag op gang komt en soms al te stille momenten heeft. Venetië is ontegensprekelijk mooi maar daarom kan het nog niet inspringen ter vervanging van een degelijk onderbouwd scenario. Deze film moet ook bezinken om pas na enige tijd meer te bieden. De momenten die je dan voor de geest komen, verwijzen steevast naar de titel van de film.
Over de affiche ontstond rond maart een klein relletje. Daar zou per ongeluk een hedendaagse kanaalboot op verzeild geraakt zijn terwijl het verhaal zich afspeeld in het Venetië van rond de eeuwwende. Van een bagatel gesproken, want in de film zelf komt deze motorboot nauwelijks enkele seconden in beeld. En in tegenstelling tot wat de affiche doet vermoeden gaat het zeker niet om een driehoeksverhouding.
Niet Rome zien en sterven maar wel...
Genre: Romantisch drama
Regisseur: Iain Softley
Acteurs: Helena Bonham Carter, Linus Roache, Alison Elliott, Elizabeth McGovern, Charlotte Rampling