Gwyneth Paltrows schoonheid heet universeel te zijn. Ze zou perfect langs een oneindig strand met palmbomen kunnen flaneren in de reclames van fa, maar evengoed gestalte kunnen geven aan de goelijke Suzanne van Interlabor. Gwyneth Paltrow combineert de wilde frisheid van limoenen immers met genoeg breekbaarheid om haar imago iets buurmeisjesachtig te geven. Het koloriet van haar carrière houdt dan ook het midden tussen afgelikt en braaf, maar is divers genoeg om de kloof tussen pakweg haar rol van de sexy oplichtster Ginnie in Flesh and Bone en het doodbrave doetje Tracy in Seven te overspannen.
Vandaag de dag breidt haar curriculum vitae sneller uit dan haar biografen kunnen bijhouden. In België is ze te zien in het schitterende Great Expectations en het abominabele Hush en binnenkort mogen we ook Hard Eight (op video), Sliding Doors, Perfect Murder en Shakespeare in Love in onze zalen verwachten. Zoveel werk, dat Gwyneth er wellicht geen spijt van heeft dat ze de hoofdrol voor Titanic (wegens té veeleisend) en The Avengers (wegens niet geïnteresseerd) aan haar hofdames Kate Winslet en Uma Thurman liet. Dat bijna eigenzinnige karakter siert haar en tilt haar, volgens velen, op het niveau van een Grace Kelly of een Audrey Hepburn.
Het filmbloed stroomde bij wijze van spreken al door de aders van Paltrow nog voor ze geboren werd. Haar moeder luistert naar de niet onbekende naam Blythe Danner (Tony Award winnares) en haar vader is de tv-producent Bruce Paltrow (van onder meer St. Elsewhere). Gwyneth, geboren op 28 september 1973, rolde dan ook al vanaf haar vijfde in het vak, toen ze enkele gastrolletjes kreeg in producties van haar vader. Op haar elfde verhuisde ze samen met haar familie naar New York, waar ze school liep aan Spence School. Later heette haar onderkomen Santa Barbara, waar ze kunstgeschiedenis volgde aan de plaatselijke universiteit. Het was echter haar droom om in de voetsporen van haar moeder te stappen.
Ze was voor het eerst op de bühne te zien in The Adventures of Huckleberry Finn. Daarna volgde ook rollen in The Sweet Bye and Bye, The Seagull en Picnic (waarin ze het toneel deelde met haar moeder). Paltrow maakte haar filmdebuut aan de zijde van John Travolta in de musical Shout. Het verhaal wil dat Gwyneth en haar vader tijdens een vertoning van Silence of the Lambs tegen Steven Spielberg en Kate Capshaw aanbotsten. Spielberg vroeg haar prompt voor de rol van de kleine Wendy in zijn wervelende Peter Pan-interpretatie Hook (1991). Via die weg van nevenrollen timmerde ze aan haar carrière: Flesh and Bone, Malice, Moonlight and Valentino en Jefferson in Paris volgden.
Echt bekend bij het grote publiek werd Paltrow door haar rol in Seven, waar ze met zoveel breekbaarheid en goedheid de rol van Tracy Mills speelde. Haar dialoog met de sombere Sommerset (Morgan Freeman) in het restaurant blijft wellicht nog eeuwen nazinderen. Maar er was nog een andere reden dat Seven voor Paltrow de doorbraak betekende: tijdens de productie werd ze head over heels verliefd op haar tegenspeler Brad Pitt, wiens ster in die tijd zijn zenit had bereikt. Haar eerste echte hoofdrol volgde even later, toen ze in de adaptatie van de Jane Austen klassieker Emma de titelrol mocht spelen. Een rol die haar volgens velen een oscarnominatie had moeten opleveren.
Sindsdien is het allemaal heel snel gegaan voor Paltrow. Haar droomrelatie met Brad Pitt liep wel op de klippen (haar nieuwe liefde is ene Ben Afleck), maar het jaar 1998 heeft (voorlopig) zeven titels achter haar naam geplaatst: Sliding Doors, Out of the Past, Duets, Great Expectations, Hush, A Perfect Murder en Shakespeare in Love. Als Kate Winslet kwalitatief met kop en schouders (en nog wel wat) boven haar Hollywoodiaanse concurrenten uitsteekt, dan heeft Gwyneth Paltrow alvast een kwantitatieve voorsprong. Meestal zit het wel snor (zoals haar ijselijk personage Estella in Great Expectations), maar soms slaat ze de bal ook wel eens mis (hoe verzeilde ze in godsnaam in Hush?). Hoe dan ook, de nieuwe sprookjesprinses van Hollywood heet Gwyneth Paltrow: op de cover van zowat elk tijdschrift, door People Magazine verkozen tot één van de vijftig mooiste vrouwen en goed op weg om Hollywoods leading lady te worden in het jaar tweeduizend.