BOX OF MOONLIGHT

Al Fountain (John Turturro) ziet er voor z'n leeftijd best nog appetijtelijk uit, maar een overdreven verantwoordelijkheidszin, discipline en de altijd doortikkende klok regeren z'n grijze bestaan. Hij stevent af op een enorme midlife crisis als er redding komt uit een nogal onverwachte hoek.

Het project waaraan Al en z'n ploeg werken, wordt afgeblazen en iedereen trekt naar huis. Iedereen behalve Al. Hij houdt de schijn tegenover het thuisfront op zegt dat het werk volgens plan verloopt. Om de dagen tot het einde van het project te vullen, besluit hij een ritje te maken.

Tijdens de rit ontmoet hij Kid (Sam Rockwell), een half-getikte jonge weirdo in Davy Crockett-kostuum die z'n uitvalsbasis in een geïmproviseerd openluchtkamp heeft en angstvallig op zoek is naar vriendschap. Button-down Al sukkelt uiteraard toevallig in het leven van de onbezorgde en non-conformistische Kid.

Een mens heeft geen natte vinger nodig om te weten dat het Kid zal zijn die Al de zin in het onbezorgde bestaan zal geven. Beetje melig maar het kán nog iets worden, horen we u denken. Dat is echter buiten DiCillo gerekend. De man gooit zoveel kolder op een hoop dat zelfs de meest meegaande filmliefhebber er ongemakkelijk van wordt.

Tom DiCillo schrijft niet eerst een scenario, om er achteraf een naam op te plakken. Hij werkt gewoon andersom. Tijdens de montage van Johnny Suede bedacht hij een leuke titel en besloot daarrond dan maar een verhaal te schrijven. Op zich is dat misschien een manier van werken die verrassende resultaten kan opleveren. Probleem is dat DiCillo ook nog met de halve cast (lees: vriendenclubje uit het meesterlijke Living in Oblvion) als gegeven begon. Waarom DiCillo er ook zo op gebeten was om Sam Rockwell in de rol van Kid te duwen, is ons een raadsel. Nieuwkomer Rockwell gooit er een partij overacting van jewelste tegenaan, wat ook al niet bevorderlijk is voor het uitzitten van deze bijna twee uur durende verschrikking.

Voor wie écht met z'n tijd en geld geen blijf weet en ondanks onze, met uitroeptekens versterkte, waarschuwingen besluit een ticket te kopen voor dit wangedrocht: twee keer wordt het leuk. Loanie's phone seks-scène is zo meelijwekkend dat het grappig wordt. Maar samen met de man-met-bijl -vondst kunnen dat niet anders dan toevalstreffers zijn.