De componist van dienst is Trevor Rabin, de laatste rekruut van Hans Zimmers filmmuziekstudio Media Ventures. In de jaren tachtig genoot hij bekendheid als gitarist van de rockgroep Yes en hij begon zijn filmcarrière in 1997, toen hij door Mark Mancina (Speed, Twister) werd ontdekt en samen met hem de muziek mocht componeren voor Con Air. Omdat de final cut van Con Air steeds weer werd uitgesteld en de deadline voor Mark Mancina's score voor Speed 2 steeds dichterbij kwam, moest Mancina op een bepaald moment het Con Air-project verlaten en rustte zo goed als de hele score op de schouders van Trevor Rabin. Ondanks het feit dat hij nog nooit eerder een film had gescoord, bracht hij het er vrij goed vanaf, met een actievolle, nogal clichématige maar al bij al effectieve score. Jerry Bruckheimer zelf was bijzonder onder de indruk van de capaciteiten van Trevor Rabin en zorgde er persoonlijk voor dat hij Armageddon kon componeren.
Omdat Armageddon een heel pattriotische film moest worden, kon Trevor Rabin niet zomaar een doorslagje van Con Air afleveren. Voor Con Air had hij, als gitarist, een score geschreven voor elektrische gitaren en orkest; voor Armageddon moesten de gitaren plaats ruimen voor trompetten en hoorns,en moest er een grote ritmesectie aan worden toegevoegd om het militaire aspect van de film te begeleiden. Dat was een probleem: Rabin is een autodidact die eigenlijk nooit noten heeft leren lezen. Voor Con Air speelde hij melodieën in op zijn gitaar die dan door Mark Mancina werden aangevuld met lagen strijkers en synthesizers. Hier moest Rabin zijn gitaar in de kast laten en speelde hij geïmproviseerde melodielijnen op een synthesizer die dan door een orkestrator (Gordon Goodwin) zo goed als mogelijk werden omgezet naar een orkestpartituur. Scores die gecomponeerd worden op synthesizers hebben vaak één ding gemeen: ze missen de diepte van een orkestpartituur. Omdat de meeste synthesizers slechts zestien of tweeëndertig instrumentsporen toelaten, krijg je muziek met dikke lagen strijkers, drum en trompetten die allen dezelfde noten spelen, met weinig diepgang en zonder de uitwerking van een orkest met negentig instrumenten. In zeker opzicht leunt dit soort scores heel dicht aan bij gewone popmuziek: de vaak simpele akkoordpatronen zijn dezelfde als de patronen die opduiken in songs in de hitparade en de muziek heeft een directe impact door zijn toongevoeligheid: door de technische beperkingen van de componist (zoals gezegd kan Trevor Rabin geen noten lezen) ligt de klemtoon in de hele partituur op de melodielijn van het hoofdinstrument. Variatie is mininiem, uitdieping in verschillende instrumentenlagen onbestaand. Dat een score als die van Armageddon honderd keer simpeler is dan een orkestrale score gecomponeerd door een componist met muzikaal vakmanschap, is commercieel vaak een voordeel: het is muziek die snel inslaat, opvalt en dicht genoeg aanleunt bij popmuziek om populair te kunnen zijn. Echte thema's zijn er niet in Armageddon: net zoals andere scores in het genre (The Rock, Bad Boys, Crimson Tide) wordt gewerkt met korte, melodieuze motieven die worden herhaald op tientallen verschillende manieren. Groots koorwerk moet het publiek onder de indruk maken, en als het maar snel gaat en luid is, is het al lang goed.
Bij het beoordelen van filmmuziek moet je steeds de film voor ogen houden waarvoor de muziek is gecomponeerd. Armageddon is een actiefilm zoals er dertien in een dozijn zijn, een A-film die met een all-star-cast en spectaculaire effecten zijn B-filmroots probeert te verbergen. Armageddon had geen subtielere of muzikaal interessantere score nodig dan de muzak die Trevor Rabin voor de film heeft bij elkaar gespeeld. In dat opzicht is het een goede zaak dat het componeren van scores voor dit soort films overgelaten wordt aan componisten die dat eigenlijk niet zijn, zodat echte componisten zich kunnen bezig houden met films die hun talent beter verdienen.
Momenteel is geen score-cd van Armageddon verkrijgbaar (alhoewel er wel een score-track staat op de in hoofdzaak 'inspired by'-soundtrack), maar wie toch wat muziek van de film in huis wil halen, kan evengoed de cd's van The Rock, Con Air of The Peacemaker in huis halen. Een score-soundtrack wordt verwacht in november, wanneer de film in Amerika op video wordt uitgebracht.