Eén van de grote huisregels van Hollywood is: 'Maak geen film met kinderen of dieren'. Een film maken waarin bijna uitsluitend dieren acteren is dan ook vragen om moeilijkheden. Tenzij je natuurlijk beschikt over een heerlijk script en een aantal gereputeerde FX-huizen.
Regisseur Chris Noonan wist maar al te goed dat hij het acteren aan de effectenjongens moest overlaten. Ook in Willow en Hocus Pocus hadden zij al wonderen verricht. De volledige film werd met behulp van storyboards (kleine tekeningen als in een stripverhaal) uiteengerafeld zodat men voor iedere scène precies wist wat men nodig had.
Men besloot twee verschillende technieken te gebruiken: animatronics poppen, en CGI (Computer Genarated Imagery; computer effecten dus). Voor de poppen trok men naar Jim Henson's Creature Shop, vooral bekend van The Dark Crystal en The Flintstones, maar ook van de Muppetfilms. De computereffecten werden toevertrouwd aan Rhythm & Hues, die voor Hocus Pocus reeds een kat deden spreken. Zij zijn ook de makers van het Wormhole-effect dat iedere week in Deep Space 9 is te bewonderen.
Voor de 150 shots die met poppen zouden gerealiseerd worden maakten de mensen van Henson elf verschillende soorten dieren. De belangrijkste dieren kregen zelf meerdere dubbelgangers wegens de enorme variëteit aan poses. We hadden het geluk om in Londen één van die poppen aan het werk te zien. Met behulp van het met een oscar bekroonde Henson Performance System, en twee zeer getalenteerde poppenspelers was de illusie zelfs vanop twee meter afstand indrukwekkend.
Zo'n 130 shots konden echter niet met behulp van de poppen worden gefilmd, en daarom riep men de computer ter hulp. In scènes waarin de dieren liepen kon men enkel zo de (echte) dieren doen spreken. Hiervoor digitaliseerde men die beelden zodat men ze in de computer kon inlezen. Van het dier maakte men een 3D-model, en liet dat perfect samenvallen met het origineel beeld. Met enorm veel geduld zorgde men ervoor dat de expressies en de bek overeenkwamen met de dialoog.
Omdat men zoveel mogelijk van het origineel dier wilde behouden gebruikte men enkel het uiterst noodzakelijke van het computermodel om in het origineel beeld te plaatsen. Een grote technische hinderpaal die men hierbij moest overwinnen was haar. Haar is immers enorm moeilijk te realiseren in de computer, maar net zoals ILM dat deed voor Jumanji slaagde Rhythm & Hues erin om in Babe computerhaar te integreren.
Het resultaat is een perfecte overgang tussen echte dieren, poppen en CGI. Een resultaat zoals we er nog maar weinig zagen.