SIX DAYS SEVEN NIGHTS

Ondanks deze extra belangstelling moest Six Days Seven Nights het deze zomer in Amerika stellen met een matige opening van 16 miljoen dollar. Een ramp is dat niet, zeker als je de algemene box-office-malaise in ogenschouw neemt: ook geheide kaskrakers als Godzilla en The X-Files bleven een beetje onder de verwachtingen. Maar voor een Harrison Ford-film is het gewoon te weinig.

De film begint met Robin Monroe (Anne Heche) als een hooggedreven journaliste voor het blad Dazzle in het drukke en zenuwachtige New York. Als haar vriend Frank Martin (David Schwimmer) haar voorstelt om op vakantie te gaan naar een tropisch eiland, is ze wild enthousiast. Ze vliegen er in een gammel ding naartoe, met de norse en ietwat simpele Quinn Harris (Harrison Ford) als piloot. Daar aangekomen, vraagt Frank zijn vriendin ten huwelijk. Hun geluk wordt onderbroken wanneer Robin onverwacht voor haar werk een dag naar Haïti moet vliegen. Omdat er niemand anders voorhanden is, huurt ze opnieuw Quinn Harris in. Hun vliegtuig komt in een storm terecht en het tweetal stort neer, ergens in de wildernis. Hoewel ze elkaars tegenpolen zijn, zijn Quinn en Robin nu op elkaar aangewezen. Opgejaagd door een bende piraten, voelen ze zich steeds meer tot elkaar aangetrokken, tot ze op elkaar verliefd worden. Met de handigheid van MacGyver moeten ze nu het eiland proberen te verlaten.

Six Days Seven Nights is een zogenaamde dramady, een film die zowel drama als komedie met elkaar wil verzoenen. In de jaren veertig en vijftig waren dit soort films ongemeen populair in Hollywood en het is precies deze sfeer die Six Days Seven Nights dan ook wil uitademen. Natuurlijk roept de prent ook herinneringen op aan Robert Zemeckis' gelijkaardige (maar véél betere) Romancing the Stone uit 1984, met Michael Douglas en Kathleen Turner in de hoofdrollen. Maar jammergenoeg oogt Six Days Seven Nights hopeloos passé. De regie van Ivan Reitman (Dave, Ghostbusters) is ongeïnspireerd, het hele verhaal voorspelbaar en kinderachtig en de dialogen bij wijlen belachelijk. Wie haalt het bijvoorbeeld in godsnaam in zijn hoofd om die piraten in het script te schrijven?

Voor Harrison Ford is het allemaal een beetje pijnlijk. Zijn gebeeldhouwde grimas volstaat nog altijd om meer charisma de zaal in te toveren dan eender welke andere acteur, maar zijn rol als Quinn Harris is gewoon te laag voor hem. Dat de man zich nog eens wil uitleven als Indiana Jones, tot daar aan toe, maar waarom hij zich met dit soort amusement bezighoudt, is een groot raadsel. Anne Heche (Wag the Dog) doet haar best om zo groot mogelijke blauwe ogen te trekken, maar acteert teveel op het hysterische af. David Schimmer valt al helemaal door de mand als de vriendin van Heche. Hij mag dan wel grappig zijn als Ross in de tv-serie Friends, hier wekt zijn plastieken gezicht alleen maar ergernis op. Liever zelf met Virgin naar de Caraïben, dan nog eens naar deze prent.