Het Brusselse filmfestival had ook nu weer een pak minder filmrollen in de kast liggen dan zijn grote broertje in Gent, maar gelukkig heeft de kwantiteit nog altijd niets te maken met de kwaliteit. Twintig films liepen in Europese competitie, 24 prenten gingen in première, 22 korte films zochten een verdeler en tien Belgische prenten werden nog eens hernomen. De internationale jury (onder leiding van Marion Hänsel) moest dit jaar alvast flink haar handen uit de mouwen steken om een keuze te maken uit meer dan een dozijn uitstekende films: van Les Caprices D'un Fleuve, de openingsfilm, tot Funny Bones, een frisse komedie. Ook het Belgische korte film-project van Robbe De Hert, Elixir d'Anvers, liep in officiële competitie.
Bij de avant-premières op het festival was het dit jaar vooral uitkijken naar de grote oscar-kanonnen met Casino, de nieuwe Scorsese, en Leaving Las Vegas, het paradepaardje van Mike Figgis, op kop. Ook Seven ('Brad Pitt has left the Building'), Devil in a Blue Dress en het sciencefiction-gedoe in Strange Days stonden bovenaan de meeste verlanglijstjes. Maar het zijn vooral de Amerikaanse independent-films die nu al jaren het mooie weer maken op de meeste Europese festivals. En waarom dan ook niet in Brussel? Blue in the Face mocht wat dat betreft de spits afbijten, want het ietwat geïmproviseerde vervolg op Smoke kan rekenen op een bizarre cast, een leuk verhaal en onvergetelijke momenten. En daarmee is meteen ook alles gezegd over The Brothers McMullen en A Couch in New York - twee andere festivalfilms.
Ook zeker niet te vergeten: Ouders Toegelaten - een kindernamiddag met een stapel leuke films. Het knap gemaakte Babe en het al even schattige The Little Princes waren op dat vlak de blikvangers. Na afloop van elke voorstelling kregen alle kinderen (en movie-medewerkers) bovendien ook nog een lolly. Lekker!
De populaire Amerikaanse acteur Tim Robbins mocht tenslotte ook nog een Crystal Iris Award in ontvangst nemen voor zijn artistieke carrière. Hij kwam trouwens ook Dead Man Walking, zijn tweede film als regisseur, aan het publiek voorstellen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de 5e Nacht van de Korte Film, de Week van de Chileense Film, de Filmbeurs, de Belgian Focus en de Carte Blance aan de Filmscholen. Maar daarvoor was je beter zelf een kijkje gaan nemen.
PALMARES BRUSSEL '96
Beste film: Funny Bones
Prijs van publiek: Funny Bones
Beste kortfilm: Ze kijkt, ze kijkt niet
Beste Belgische film: Manneken Pis
Speciale vermelding van de jury: Between the devil and the deep blue see