Steve Johnson van XFX, Inc. heeft iets redelijk uniek op zijn cv staan. Hij heeft immers een ontwerp van Giger naar het grote scherm gebracht. Op zich nog geen grote kunst, ware het niet dat het Zwitsers genie buitengewoon tevreden was met deze prestatie uit Species. Over het werk van het nu opgedoekte Boss Film was hij dan weer veel minder te spreken. Zij maakten immers een aantal zeer ondermaatse computerbeelden, die schril afstaken met de anders wel redelijk geslaagde effecten van de eerste film.
Steve Johnson is voor Species 2 opnieuw van de partij, en ditmaal ging de digitale werklast naar Digital Magic, een redelijk klein effectenhuis uit Santa Monica (The Long Kiss Goodnight, Mortal Kombat, The Wishmaster). Zij stonden in voor de ruimtescènes, de hoofdreconstructie en het opfleuren van Johnson's makeup-effecten. Niettegenstaande de fx-last verdrievoudigd was in vergelijking met de originele prent, en de CGI-effecten sterk geëvolueerd zijn in de laatste jaren, werd besloten om voor de buitensaardse wezens enkel tradionele makeup-effecten te gebruiken. De computer zou enkel gebruikt worden om beelden wat op te poetsen en samen te stellen.
De ruimtesequenties waar de film mee begint, zijn een combinatie van modellen (gemaakt door Vision Crew Limited) en computergegeneerde beelden (o.a. de planeten en de uitlaat). In totaal zo'n tien weken werk die jammer genoeg niet echt overtuigend overkomen.
Ook voor de hoofdreconstructie (een heel eind later in de film) gebruikte men computeranimatie om de hoofdloze pop van Johnson redelijk geloofwaardig terug te laten groeien. En dat voor een slordige 120.000 dollar.
Steve Johnson zelf hield zich dan weer uitsluitend bezig met de meer tastbare effecten. Buiten de opvolgster van Sil, Eve, kwam er ook een tweede buitenaards wezen, de mars-astronaut Patrick, die in verschillende gedaantes brokken maakt op zijn queeste om voor een zo groot mogelijk nageslacht te zorgen.
Zijn talrijke vrijpartijen ontaarden steevast in een bloedbad wanneer hij begint te transformeren, en wanneer zijn slachtoffers letterlijk openbarsten van zijn ultra snelgroeiende kroost. Johnson leverde voor de verschillede scènes meerdere poppen af, die door slim camerawerk bijna niet te onderscheiden zijn van de acteurs zelf, waarvan vaak enkel het hoofd en de armen te zien zijn. Samen met Giger ontwierp hij de tweede gedaante van Patrick: een soort vechtmonster. De animatronicspop die hiervoor werd gebouwd (en pas op het einde van de film te zien is) kan echter helemaal niet overtuigen.
En Eve? Zij klimt pas in de finale paringssequentie in haar Giger-kostuum, maar wegens een veel te snelle montage krijg je nagenoeg niets te zien van de verbeteringen die Johnson heeft aangebracht, en waar men zo trots op is. En dan krijgt weggesmeten geld een nieuwe betekenis.