Sinds deze week ligt Back to Titanic in de winkelrekken, de tweede originele cd van de film. Sinds de release van de eerste cd zijn al meer dan tien andere onofficiële Titanic-cd's verschenen, van een non-union integrale heropname van de score tot verschillende compilatiealbums in het genre van "The Best of James Horner" (met uiteraard een grote klemtoon op Titanic), en van cd's met "music from the Titanic-era" tot compilaties van muziek uit deze en andere Titanicfilms. Eén track hadden de meeste van deze officieuse cd's met elkaar gemeen: de solo-piano-versie van het Rose-thema dat op de achtergrond speelt wanneer Jack Rose' portret schildert. Voor vele filmmuziekliefhebbers is deze track het hoogtepunt van de score en velen waren teleurgesteld dat deze track niet op de originele cd stond. Back to Titanic zet dit euvel recht.
Speciaal voor deze cd, arrangeerde James Horner de verschillende thema's van Titanic in drie suites die werden opgenomen met het London Symphony Orchestra en het koor van het King's College in Cambridge. De twintig minuten durende Titanic Suite waarmee de cd opent, is een schitterende samenvatting van de eerste cd, met een grote klemtoon op het oceaanthema (met de sopraansolo's van Sissel). Alle thema's uit de eerste soundtrack komen in deze suite aan bod, maar zonder de nodeloze herhaling die de eerste cd soms erg langdradig maakt. Wat opvalt is dat het tempo van de muziek, die deze keer los van de beelden werd opgenomen, een stuk lager ligt dan het tempo van de originele soundtrack. Dit maakt de muziek een stuk weemoediger dan de originele cd en een stuk rustiger om naar te luisteren.
De andere twee suites, A Shore Never Reached en The Deep and Timeless Sea, bevatten evenmin veel nieuw thematisch materiaal, alhoewel A Shore Never Reached opent met een mooie intro voor kopers die niet op de eerste cd staat, en het (echte) koorwerk op The Deep en Timeless Sea de cd op een indrukwekkende manier doet eindigen. De klemtoon in de drie suites ligt op de Ierse elementen van de Titanic score: de doedelzakken, de Enya-achtige vocalen van Sissel en de bordranritmes.
De cd bevat ook nog vier tracks uit de originele score van Horner: het op Ierse traditionals gebaseerde Jack Dawson's Luck, dat gespeeld wordt wanneer Jack zijn ticket voor de Titanic wint tijdens een spelletje poker, A Building Panic, de enige track op deze cd die echt nieuw thematisch materiaal bevat (deze muziek speelt in de film wanneer de mensen in het eerste klassedek zich naar de reddingsboten begeven), Lament, een stuk muziek uit het eind van de film, ook weer gebaseerd op een Ierse traditional en met een geïnspireerde vioolsolo, en natuurlijk The Portrait, de pianoversie van het Rose-thema, dat op deze cd voor het eerst in volledige versie te beluisteren valt (in de film is slechts een fragment opgenomen) en uitgevoerd door James Horner achter de piano.
Behalve zo'n vijftig minuten muziek uit de originele score, bevat Back to Titanic zoals gezegd ook heel wat source tracks: er zijn twee versies van Nearer My God to Thee, het laatste nummer dat op het dek van de Titanic wordt gespeeld (uitgevoerd zoals in de film door I Salonisti), er is een suite van de twee Ierse polka's waarop Jack en Rose dansen in de derde klasse, uitgevoerd door Gaelic Storm, en er is een etherische uitvoering van Come Josephine, In My Flying Machine door Máire Brennan. Wat al deze tracks met elkaar gemeen hebben, is dat ze uitvoerig voorzien zijn van dialogen uit de film. Zo bevat de Ierse dansmuziek alle achtergrondgeluiden en dialogen uit de film, van het begeleidende handgeklap en voetgestamp tot de verrukte kreten van Kate Winslet en het gejuig van Leonardo DiCaprio. Nearer My God To Thee eindigt met de famous last words Gentlemen, it has been a privilege playing with you tonight' en Come Josephine, In My Flying Machine wordt geïntroduceerd door de pakkende scène waarin enkele matrozen in een reddingsboot op zoek gaat naar overlevenden ( Is there anyone alive out there?').
Ook Celine Dions My Heart Will Go On staat opnieuw op deze cd, en ook deze song staat bol van de dialogen uit de film. In zekere zin is deze tweede Titanic-cd veel meer een souvenir aan de film dan een echte soundtrack. Want zoveel nieuwe score tracks uit de film bevat de cd niet (nog steeds blijft elke noot muziek uit het kaderverhaal van Titanic onuitgegeven) en de vele source tracks en dialogen zorgen ervoor dat deze cd niet zomaar iets is dat je, zoals de eerste cd, in stilte op de achtergrond kunt spelen. De hoes van de soundtrack vouwt uit tot een grote poster van Kate en Leo. Een souvenir dus.
Is Back to Titanic een goeie cd? Wel, allereerst is het een must voor fans van Titanic: meer muziek van de film, plus source tracks en dialogen... wat wil je nog meer? Bovendien kunnen liefhebbers van filmmuziek ook blij zijn: de scoretracks van James Horner zijn mooi (en beter uitgevoerd dan op de originele soundtrack), en alhoewel er niet zo veel nieuwe muziek is in vergelijking met de eerste cd, bevat deze cd alle Titanic-muziek die essentieel is. Bovendien zijn alle scoretracks dialoogvrij gehouden. Dat de instrumentale muziek nogal luisteronvriendelijk onderbroken wordt door source tracks is jammer, maar door je cd-speler te programmeren kun je een mooie vijftig minuten muziek selecteren die speelt als één doorlopende James Horner-suite.
Ergens voelt het aan alsof met de muziek van Titanic een tweede Star Wars-spelletje wordt gespeeld. In het geval van Star Wars duurde het negentien jaar eer de volledige score cd werd uitgebracht. Zo lang zal het van Titanic vast niet duren, maar ondertussen lijkt Sony toch niet happig om zomaar alle muziek te releasen die er is. Vandaar dat we op deze cd een groot deel materiaal kunnen beluisteren die ook al op de eerste cd staat, aangevuld met een klein beetje nieuw materiaal. Als deze cd opnieuw succes heeft, hebben ze op die manier nog score over voor een derde cd (of een speciale cd-set, waardoor Titanicfans opnieuw verplicht zijn alle vorige cd's te kopen om alles in huis te hebben). Van de 115 minuten muziek die Horner voor Titanic componeerde zijn momenteel 88 minuten op cd uit. De beetje wakkere consument ziet een volgende Titanic-cd al van ver aankomen. Tot die tijd zullen we het moeten doen met deze twee albums. Hou je van de muziek op de eerste cd, dan komt Back to Titanic in elk geval warm aanbevolen.